Mantarlar genellikle çok hücreli, klorofil içermeyen canlılardır. Yaşamaları için gerekli olan besini, bulundukları ortamdan hazır alırlar. Yani heterotrof canlılardır. Mantarların bir kısmı besinlerini ölü bitki ve hayvanları çürüterek karşılar; bazı mantarlar bitkilerle ortak yaşar ve ilişkileri karşılıklı faydaya dayalıdır; diğer bir kısım mantarlar parazit olarak bitki ve hayvanların vücudundan beslenir.
  • Tek ve çok hücreli mantarlar vardır
  • Klorofil ve kloroplast bulundurmadıklarından fotosentez yapamazlar.
  • Fazla glikozu glikojen şeklinde depo ederler.
  • Kök, gövde ve yaprakları yoktur. Kitinden yapılmış hücre zarları vardır.
  • Hif adı verilen yapıların bir araya gelmesiyle oluşurlar. Hifler bir araya gelerek miselyum yapılarını meydana getirirler.
  • Mantarların çürükçül olarak beslenmesine saprofit beslenme denir. Saprofit beslenme yapan mantarlar artıkları çürütmek için dış ortama enzimlerini salgılarlar. Enzimler dış ortamdaki polimer maddeleri monomer maddeler haline getirir. Daha sonra saprofit mantarlar monomer haline dönüşen besinlerini hücre içine alır ve beslenmiş olurlar.
  • Bitkilerle ortak yaşayan (genellikle bitki köklerinde) mantarlar bitkinin topraktan mineral almasına yardımcı olur ve bitki sayesinde beslenmesini gerçekleştirir.


Mantarlar; eşeysiz ve eşeyli olmak üzere iki farklı şekilde çoğalır. Eşeysiz üremeleri daha çok; sporla ve tomurcuklanarak olur. Aynı zamanda birçok mantar türünde, kopan hif ve miselyum parçaları uygun koşullarda gelişerek yeni bireyleri oluşturur. Eşeyli üremeleri ise döl almaşı (metagenez) ile olur. Metagenez evrede, mantarlarda haploit (n) evre hakimdir; diploit evre (2n) sadece zigot ile sınırlıdır.