Aşk Olsun!!!
 

Aşk Olsun!!!



Tasavvufta şöyle güzel bir adet varmış:



Dervişin biri, yine bir dervişler topluluğu içerisine gelip, selam

vererek oturduktan sonra, topluluk gelen dervişe "Merhaba!!" yerine

"Aşk olsun!!" dermiş... Derviş de "Aşkınız cemal olsun efendim!!" diye

mukabele edermiş... Bu sefer topluluk "Cemaliniz nur olsun!!"

dediğinde, derviş "Nurunuz ayn olsun!!" dermiş ve böylece selamlaşma

bitermiş....



Tasavvufta aşk o derece içselleştirilmiş, o derece özümsenmiş ki.... Selamlaşma bile aşk üzerine kurulmuş...