a) Skolastik veya Yeni Skolastikçiler: Bunlar tabiat felsefesini "ilk nedenden" hareket ederek tabiatın açıklanması şeklinde anlarlar. Bu anlayış tabiat biliminin tabiat açıklamasına karşıt olarak tabiatı daha kolay görülebilir olan nedenlerden hareket ederek görmeyi hedefler. Nedenlerden kasıt ilk nedenler olarak Aristotelesin dört nedeni olabileceği gibi, "ilk varlık nedeni" olarak değişen şeylerin özü veya herşeyi belirleyen sonuçtaki ontolojik ilkedir.

b) Fenomenolojik Bakış: Aristotelesçi skolastikten etkilenen H. Conrad Martius'un tabiat felsefesi konusundaki açıklamasında fenomenolojik bir bakış ağır basar. Fenomenolojik anlayışta Max Scheler ve H. Weyl öncelikle anılmalıdırlar.

c) Kategoryal'Ontolojik tabiat felsefesi: Fenomenolojik anlayışa oldukça yakın ve ampirik araştırmaya da bağlı akım. N. Hartmaran, H. Plassner, özellikle de G. Jacoby. Buna göre tek tek özel bilim alanlarını; araştırma sonucunda kategoryal olarak "objektif gerçeklik" ve "ideal" varlık yapılarını birlikli biçimde belirginleştirmek veya açığa çıkarmak asıldır. Mantıkçı ampirist tabiat felsefesi kendisini "tabii bilimsel felsefe" olarak kavrar.

d) A priorici-eleştirel tabiat felsefesi: Kant a ve Yeni Kantçılara özellikle Natorp, Cassirer, C.F.V. Weizsaecker, P. Plaass, L. Scheafcr ile Fries (yeni Friesci akım)'e dayanarak, Kant'ın tezlerine, bu arada a priori konusuna döner ve bilgi şartlarının aynı zamanda bilgi objesinin de şartları olduğunu belirlemek ister. Üzerinde ısrarla durulan konu ise, tabiat bilimini her türlü metafizikten arındırmak "boşuna bir çaba"dır, çünkü bu tabiat biliminin olabilirliğini ortadan kaldırır.

e) Metafîziksel tabiat felsefesi: Tümevanmsal (istikrai, endüktif) metafizik, tabiat bilimlerinin verilerini, irade özgürlüğü, hayatın menşei, evrenin sonsuzluğu, ruhun ölümsüzlüğü gibi konular hakkındaki metafîziksel sorulara cevap getirmek bakımından değerlendirir. Ayrıca tabiat bilimlerinin sonuçlarının bir felsefi sistem içinde biraraya getirilmesi, bu sonuçların sistemi doğrulaması denenir. Bunlardan başka Diyalektik maddeci tabiat fel*sefesiyle Epistemolojik tabiat felsefesi de vardır.

Sonuç olarak diyebiliriz ki, tabiat felsefesi, genel ontolojinin bir bölümünü mey*dana getirir; ona dayanır, fakat onun aynı değildir. Tabiat felsefesi, bu görünümüyle, tabiat verileri üstünde yeni bir takım ihtimalleri düşünen bir varlık felsefesidir.