|
Kalemimin Ucundan
Kalemimden; söz, şiir, yazı paylaşımlarım... * * * https://i.hizliresim.com/jkwTLM.png ÖĞRENİYORSUN... Bugünlere gelirken, O yollarda hep kayıplar verdik... İçimiz acıya acıya, Belki istemeye istemeye... İnsan arkasına baktığında, Neler kaybettiğini, Neler kazandığını düşünüyor, Veya nelerden vazgeçtiğini... En çok da ne uğruna, kim uğruna... Yaşadıklarından çok şey öğreniyorsun, Şaşırmamayı, düşünmemeyi, Yapmaz dediklerinin de ihanet edebileceğini, Hayatın oyunlarla değil de, oyuncularla dolu olduğunu, Oysa bu hayatın bir yaşam savaşı olmadığını, Hayatın sonsuz olmadığını, Elbet bir gün son bulacağını ve kimseyi kırmamayı, Kimseyi kırmamak için, kendini de kırmamayı, Hayatın dengesini bulmayı, En büyük mükafatın sabrettikten sonra geldiğini, Susmanın, konuşmaktan daha etkili olduğunu, Sevginin kötülere, kötülüklere yetmediğini, Ama sevginin tüm yaraları iyileştirebileceğini, Mutsuz da olsan, sağlığın mutluluktan önemli olduğunu... Hayatın bir nefes alımı kadar değerli olduğunu, Hayatın sadece bir nefesten ibaret olduğunu... Öğreniyorsun ! 31.12.2019 / Zeynep H. |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
TUTUNMAK... Ağaçta ki yaprak da benim, Toprağa düşen yaprak da... Fırtınalara tahammül edebildiğim kadar ayaktayım, Edemediğim kadar savruluyorum... Bazen beklenmedik fırtınaların savunmasız kurbanıyım, Bazen de sert bir kaya gibi tüm gücümle tutunuyorum toprağa... Toprak bu ya yağmura da değişir seni, Ama öğrendim de güçlü durmayı, Kalkan olmayı, En çok da kendime tutunmayı... Z.H. - 10.11.2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
BÜYÜYORSUN... Kimse değişmem demesin; Değişiyorsun... Mesela eskisi gibi güvenemiyorsun, Seni üzenleri eskisi gibi sevemiyorsun, Kolay affedemiyorsun. Sildiklerini yeniden yazamıyorsun, Yapmaz dediklerinin de, Seni üzebileceğini fark ettiğinde, İşte o zaman büyüyorsun... Z.H. / 12.06.2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
SUDAN ÇIKMIŞ BALIK MİSALİ... Daha ne kadar canını yakabilirler ki, Güçlendim diyorsun; En sevdiklerinin, Seni kalbinden vurabileceğini unutarak... Bir bakıyorsun, En güvendiklerin, En güvenemediklerin listesinde ilk sırada ! Sonrası mı? Sudan çıkmış balık misali... Z.H. /20.11.2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
NASIRLAŞIR KALBİM... Ben çocuk gibi değilim, İçim çocuk! Eğer içimdeki çocuk büyürse, Nasırlaşır kalbim... 25.12.2017 / Z.H. https://i.hizliresim.com/dMzzMQ.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
NASIL OLDUĞUMU BİLMİYORUM... Kendime sorular sormayı, Sorduğum sorulara cevaplar aramayı bıraktığımdan beri, nasıl olduğumu bilmiyorum. Belki iyi birşey bu, Belki de değil. Mutlu olduğumu zannediyorum, Aksini düşünmek bile istemiyorum... Sorunları dert etmekten vazgeçmek zor olsa da, Başardığımı biliyorum, İnancım zaten aksini kabul etmiyor. Küçük mutluluklarım damlayarak kalbimi sardığından beri, büyük mutlulukların varlığını aramadım. Zaten büyük mutluluklar demek, kaybında büyük üzüntülere gebe demek. Sütten defalarca yansa da ağzım yoğurdu üflemiyorum; Belki de ön yargı ve güvensizlikten beslenmediğimden... Üzülmemeye çalışıyor, Üzülsem de meşgul etmiyorum içimi... Ama bir polyanna da değilim elbette, Benim de kırılma noktalarım var, Kırgınlıklarımı alevlendirenleri öğrendim silmeyi... Mutluluklarımın kıymetini biliyorum olabildiğince, Ve her gün şükrediyorum, Bu da kalbime yetiyor... 31.12.2017 / Z.H. |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
SEVMEK... Sevmek, Aslında sihirli kelime buydu. Koşulsuz, şartsız, beklentisiz sevmekdi; Mutluluğun tek anahtarıydı belki. Bu yüzdendi belki çocukluğumuza özlem... Z.H. /26.12.2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Hayat bir sınav ! Her insanın hayatta bir sınavı vardır.. Kimi sevdikleriyle, Kimi sağlığıyla, Kimi parasıyla sınanır, Kimisi de AŞK ile… Z.H. |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Sadece gemileri değil, tüm limanı yaktım, Ama çıkan dumanda en çok boğulan yine bendim... Z.H. - 12.11.2019 https://i.hizliresim.com/J70Bt0.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Ne yaptığımızı, Ne yediğimizi, içtiğimizi bilmek kolay, Ya ne hissettiğimiz? Kimse kimsenin, Kalbinin derinliklerinde ne hissettiğini, anlayamadığı ve bilmediği sürece, Birbirini tanıdığını zannetmesin... 30.05.2019 / Z.H. https://i.hizliresim.com/uQDPUM.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Kendi adıma yazdığım akrostiş :) (Z)iyan ettik yılları, (E)limizde ne kaldı? (Y)elkovan pek hızlı, (N)afile durdurmak zamanı... (E)ksiliyoruz, her günümüz talan, (P)eki ya gülüşlerimiz, işte o bize kalan! Z.H. / 03.12.2017 https://i.hizliresim.com/rij3dh.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
UZAKLAR... Uzaklar, Çok mu uzaklar? Gitmeli mi? Belki de gidemeyişimizdendir, Kalıp kalıp kırılmalarımız... Hayallerimize kelepçe vuruşumuzun mahkumluğudur belki... Kalışlarımız umudumuzdan mı? Yoksa imkansızlığın vazgeçmişliği mi? Denizler hep böyle sonsuzluk mu kokar? Bu yüzden mi sessizliğe gider gemi? Hayallerine veda edenleri taşıdığından mıdır sessizliği... Deniz bu yüzden mi ağlar? Ağlar da taşar dalga dalga... Kimbilir ! Z.H. / 08.01.2018 https://i.hizliresim.com/KanUYJ.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Gönlümüz kış ülkesi gibi; Hep mi soğuk olur, Hep mi karlar yağar, Hep mi dallarımızı kırar fırtınalar... Z.H. / 22.11.2017 https://i.hizliresim.com/D32r1G.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Hayat yorduğunda, Susmak ve yazmak; En iyi anlatım biçimidir, kalbinizin kırılmışlıklarını... Z.H. / 03.04.2015 https://i.hizliresim.com/6sRoDG.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
İnsanlara tutunmayın.. Kitaplara tutunun, Şiirlere tutunun, Evvela kendinize tutunun... İnsanlara tutunmak akıl işi değil, Vallahi değil... Z.H. / 09.07.2018 https://i.hizliresim.com/gbzPlZ.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
İnsanlar beyinlerini, Kötülük yerine kitapla sulasaydı eğer; Dünya beyin ölümü gerçekleşmiş insanlarla dolmazdı... Z.H. / 26.06.2016 https://i.hizliresim.com/3gBO2r.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Tüketir olduk; Hayatı, Kelimeleri, Sevdiklerimizi... Yalnızlıklarımız hep bu yüzden! Z.H. / 31.01.2016 https://i.hizliresim.com/zyvGE9.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Hayallerimiz; Papatyalar gibi beyaz, Umutlarımız; Gökyüzü gibi maviydi... Kirlenmeseydi dünya ! Z.H. / 21.02.2016 https://i.hizliresim.com/dMzL0L.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Kendimi kimseye anlatamayacak kadar yorgunum. Kelimelerin anlamını yitirdiği bir dünyada, konuşmak manasız... Z.H. / 17.02.2016 https://i.hizliresim.com/AGQOgX.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Arkana değil, Önüne bakmayı öğrendiğin gün, Mutlu olmayı da öğrenmişsin demektir... Z.H. / 01.10.2017 https://i.hizliresim.com/nyVpPR.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Aşk mı? Sahi kaldı mı; gerçekten seven sevdiğini? Paylaşan derdini, kederini... Mutluluğunla sevinen, Üzüldüğünde üzülen, Yaşlar aktığında yüreğine, Silen gözlerini, Öpen göz bebeğini... Dilindeki özlü sözleri değil, kalbinin güzelliğini konuşturan... Yanına değil, yüreğine yakıştıran... Hevesi geçene kadar değil, Ömürlük seven seni... Kalmadı dimi? Bende öyle düşünmüştüm... Gidebilirsin bayım! Z.H. / 28.09.2016 https://i.hizliresim.com/VB5N2P.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Olsam... Bir ev olsam, Gökdelenlerden uzak, Hani verandası olan, Sedirlerle donatılmış... O evin penceresi olsam, Çiçekleri kucaklasam, Yağmurlarda ıslansam, Ev sahipliği yapsam kuşlara, Konsalar saçaklarıma... Pencere önündeki çiçek olsam, Gökyüzünü seyre dalsam, Selamlasam güneşi, Köklerim toprak koksa, Her baharda yeniden açsam... Z.H. / 15.07.2018 Fotoğrafta bana ait. https://i.hizliresim.com/yv04Zr.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Çocuksu Mutluluklarım... Hiç azla yetinmedim, Hep kocaman sevdim herkesi. Sevmediklerim, yerlerini yadırgadığı için, vazgeçtiklerim oldu hep... Ve ben içimdeki kocaman sevgimle, Herkesi, her şeyi çok sevdim, Çocuksu mutluluklarım hep bu yüzden... Z.H. / 17.09.2017 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Eski Zeynep değildim... Eski Zeynep değildim... Bunun adı değişmek miydi? Bilmiyorum... Bildiğim bir şey var, Herkesi ama herkesi ve her şeyi; çok yoğun sevdiğimdi... İstisnasız çiçeği, böceği, Hayvanları, Tanıdığım, tanımadığım tüm insanları, Seviyordum ben... Rengi, dili, dini, ırkı çok mu önemli ? Herkese yetişebileceğimi, yetebileceğimi düşünüyordum, Dünyayı belki de ben kurtaracaktım. Galiba en büyük hatayı da orada yaptım... Değer verme duygusu o kadar fazlaydı ki, Bol bol dağıttım... Kimin umurundaydı? Kendime bir tutam bile saklamadığımı farkettim, Dağıttıklarım mı? Sadaka mı veriyorsun diye atmıştı.. Orada anladım kimseye yetemediğimi, Hep daha fazlasını istediklerini, Beynini, Düşüncelerini, Kalbini, Zamanını, Her şeyinle sana hükmetmek istediklerini, Seni yönetmek istediklerini, Seni kendinden çalmak istediklerini, Orada farkettim... Ama çok geçti, Bu kalp kırılmıştı bir kere, Hem de en çok değer verdiği, En çok güvendiği yerden.. Eski Zeynep değilim, Benim de duvarlarım var artık, Geleceğe, insanlara dair korkularım, Bir daha asla bir araya getiremeyeceğim kalp kırıklarım, Okunmamış kitaplarım da birikti bu aralar, Fazla dağıldım, Toparlayamıyorum parçalarımı... Her şeyi en detayıyla hatırlayan ben; Unutmaya da başlamıştım, Bir tek kalbim değil, Zihnim bile yorulmuştu... Deli dolu ruhum bile aldı nasibini, Duruldu çıkan fırtınalarda... Hala savunmasız, Hala güçsüz, Naif kalbim. Kimseye düşman değilim elbette, Kin de tutabilen biri değilim, Ama artık kendime yakın, Herkese uzağım... Bu değişmekse değiştim ! Z.H. / 02.10.2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Değer mi? Bende bilirdim, Canım yandığında mutsuzluktan dibe vurmayı! Ama içimdeki kelebekler ölüyor sonra, İşte orada kaybediyorum yaşama sevincimi... Neşem yerle yeksan oluveriyor. Ağlamak mı? Ah cancağızım, zaten içime atmaktan ölüyordu, Tüm kelebeklerim... Sonra dedim, Değer mi? Neşemizi heba etmeye? Kışın baharı yaşamak varken, Yazın üşümek niye? Zaten üç günlük dünya değil mi? Ne kır, ne de kırıl, Gül ve yoluna devam et... Z.H. / 25.03.2018 https://i.hizliresim.com/1xmmoC.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Yaşamak... Pişmanlıklar arasından, Umutların açtığı, Bir çiçektir yaşamak... Öyle bir şey ki; Fırtınalar çıksa bile, Dağıtsa seni can evinden, Yıkılsa tüm hayallerin, Tükensen... Nefes almak için bile mecalin kalmasa, Düşsen... Ve düştüğün o yer var ya, İşte orası yaşamak; Yaşamın başladığı, Yeniden ayağa kalktığın yer... İşte orada, Korkular kifayetsiz, Kaybetmek hükümsüz, Yalnızlık anlamsız, Her şey boş, Ve hayat kısa... Değer mi? Hayata küsmeye, Umutları yitirmeye, Hayalleri gömmeye, Yaşamak deniz gibi, Boğulmadan öğrenemezsin yüzmeyi... Z.H. / 30.05.2019 https://i.hizliresim.com/V7mUuE.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Ben ortaya sevgimi değil, Mesafemi koymayı da bilirim.. Hakedene ! Z.H. / 10.05.2016 https://i.hizliresim.com/k0rMLJ.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Kimseyi hayatının başrol oyuncusu yapma, Kendi hayatının figüranı olursun sonra ! Z. H. / 19.04.2016 https://i.hizliresim.com/dMjLZp.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
|
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Aşk'a inanmak... Bir sabah güneş doğmazsa, Ay ve yıldız aydınlatmazsa geceyi, Kışın ardından gelmezse bahar, İşte o zaman umudum söner. Gözümdeki ışığı o zaman kaybederim, Kalbimdeki kelebekler o zaman ölür, O zaman bırakırım yüzümdeki sebepsiz gülümsemeleri, Ve o zaman biter Aşk'a olan inancım... Z. H. / 29.09.2016 https://i.hizliresim.com/Zfwloj.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Gerçek Dostluk Dostluk nedir? Ya da ne değildir dostluk? Sen benim dostumsun diyenleri çok gördüm; Hepsi dosttular, Birer birer unuttular... Gerçek seven dost, Unutmaz dostunu, Herkes kahkahama ortak olur; Önemli olan gözyaşıma ortak olmak... Yalnızlığıma yalnızlık katıyorsa varlığın, Dostum değilsin... Safım ama aptal değilim... Ben bin hatırlarken, sen bir hatırlamıyorsan; Dostun değilim... Nerden mi biliyorum? Dostluğun yoktur bahaneleri, Yoktur yolları, Yoktur mesafeleri, Dostluk mesafelere rağmen hatırlamaktır. Hatırlandığımda anladım gerçek sevenimi... Gerçek seven dost, Kalbinin içinde tutar dostunu; Kıyısında değil, Gerçek dostluk budur... Z. H. / 26.11.2016 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Sabrımızın tükendiği yerde, Çığlık olur suskunluğumuz... Z. H. |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Geceyi seviyorum ! Gecenin sessizliğini, Bazen de gecenin içindeki; Yalnızlığı, Biraz yıldızları, Biraz da Ay'ı... Ve sadece yazmayı ! Z.H. / 14.09.2018 https://i.imgyukle.com/2020/02/19/nhVs0e.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Aşk! Parmak uçlarımdaki gül yaprağından farksız; Solmaya yüz tutmuş. Ama bir o kadar da değerli, Nesli tükenmek üzere olan canlılar gibi... Bulabilene Aşk olsun ! Z.H. / 02.10.2018 https://i.imgyukle.com/2020/02/19/nhV8Gh.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Yıllar sonra nesli tükenecek belki, Tükenecek... Bizim eve bile veda edeli 8 yıl oldu, Ama ben hep seveceğim... Yanında miskin kedi gibi uyukladığım günlerimi mi, Karlı kış günü okuldan her geldiğimde ısıttığım ayaklarımı mı, Yoksa pişirdiğimiz kestaneleri, mısırı yada demlediğimiz çayları mı? Hangi birini unutayım ki... Siz hiç buz gibi suyun altında bulaşık yıkayıp, sonra da ellerinizi ısıtmak için sobanın yanına koştunuz mu; Sevdiğinize koşar gibi? Hele bir de ellerin ısındıkça sızlayan parmak uçları var ya off ! Soba candır can! Çocukluğumdur o... Bin yılda geçse unutur mu insan sevdiğini? Ben unutmam ! Z.H. / 08.10.2018 https://i.imgyukle.com/2020/02/19/nhnmT1.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Çok tuhaf, Duygusuzlaşıyor muydum, Yoksa alışıyor muydum bende? Herkes gibi... Şaşırmıyorum, Yadırgamıyorum, Acıma duygumu mu kaybetmiştim, Yoksa inancımı mı? Bilmiyorum... Yufka yüreğim de buna dahil; Katılaşmış olabilir mi? Korumak isterken... Oysa sadece saklanıyordum; Saklanırken yolumu mu kaybettim? Bilmiyorum... İçimdeki kelebeklere ne demeli; Onlar ölmediyse, Hala yitirmediysem çocuksu sevinçlerimi, Kalbimin ölmediğini göstermez mi? Güvenimi tüketmiş olsam da, Dağılsam da zaman zaman, Umutlarım hala benimle... Z.H. / 19.02.2020 https://i.imgyukle.com/2020/02/19/nhbqdo.gif |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
KAÇ CAN DAHA? Duygularımızın birbirine karıştığı günler; Üzüntü, endişe, korku, Kızgınlık, nefret, Ve çaresizlik... Kalbimizdeki kelime dağarcığında hep aynı telaffuzlar; Ölümler, Ölenler... Onca gözyaşının, dökülen kanların bile temizlemeye yetmediği terör, Geçmeyen geceler, Uyanmaya korktuğumuz sabahlar... Şimdi kaç can daha lazım; yeni bir sabaha göz açabilmek için? Z.H. / 20.03.2016 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Hayatta neyin kıymetini bilmezsen, Onu eskitirsin... İnsanın da eşyaların da kıymetini bilmek gerek! Z.H. / 27.07.2015 https://i.hizliresim.com/RQDFDk.jpg |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
Polyanna da Kırılır! Polyanna da bir gün kırılır elbet... Neden mi? Hep kendinden ödün verirsin, Hep iyilik yaptığın için mutlu olmaya çalışırsın, Hep başkalarının isteklerini, kendi isteklerinden önde tutarsın, Hep sen dinlersin, Hep sen alttan alırsın, Hep sen paylaşır, Hep sen fedakarlık yaparsın, Herkese, her şeye; yetmeye, yetişmeye çalışırsın, İyimserliğin dibine vurursun, Kimseye toz konduramazsın kötü diye, Özellikle sevdiklerine... Kimseye hayır diyemezsin, İyilik yapıp denize atarsın... Beklersin, Seni de anlamalarını, Seni dinlemelerini, Sana evet denmesini.. Senin de fikrine önem verilmesini, Sevildiğini hissetmeyi, Hatırlanmayı, Merak edilmeyi... Ama beklersin, Umut edersin, O gün gelecek diye... Nafile ! Polyanna da üzülür, Kırılır, Dağılır, Ama kıramaz! Derdini anlatsa da bilir, Anlamazlar, Daha çok vururlar masumiyetinden ! Her şeye rağmen gülümser, Mutluluğundan incinir de, Yine de diyemez kimseye... Z.H. / Mayıs 2019 |
Cevap: Kalemimin Ucundan...
İnsanın bazen tek ihtiyacı olan; Sadece kendidir ! Z.H. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 00:22. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.