Suretlerin siretin önüne geçtiği şu oldukça kaotik ortamda,mana iklimine hasret kalıyor insan.
Nakış nakış süzülmeli kalem oysa,lisanın rüzgarında ve içlice.
Gönüller var ki size su olup güllerce tebessüm verir;gönülsüzlükler var ki ne hezimet dedirtir.
Dileğim kalemin nakışa akış kattığı mısralara koşmak; bir nefes misali ,can gibi.

Rüzgar sükutsuz olur mu?
İlle içinde yoğuracakları olmalı.
Ki kelimelerin de gönül muhabbeti ile yansıyanına doyum olmuyor.
İşte o kalem erlerine selam olsun.

Asrevya-2015