Bir gün İsa aleyhisselam yolculuklarından biri sırasında bir köye uğrar. Köyün yanı başındaki dağdan ağlama ve inilti sesleri işitince köylülere:

Bu dağdan gelen ağlama ve iniltiler nedir? Diye sorar. Köylüler de kendisine:

Ya İsa, kendimizi bildik bileli bu dağdan böyle ağlama ve inilti sesleri işitir dururuz, diye cevap verirler. Bunun üzerine İsa aleyhisselam:

Ya Rabbi, şu dağın benimle konuşmasına izin ver, diye dua eder. İsa aleyhisselamın duası üzerine dile gelen dağ kendisine:

Ey İsa! Benden ne istiyorsun? Diye seslenince İsa aleyhisselam da dağa:

Anlat bana, niçin ağlıyor, inliyorsun? Diye sorar. Dağ, İsa aleyhisselama şu cevabı verir:

Bir zamanlar insanlar benden çıkardıkları taşları put yaparlar ve onlara “ilah” diye taparlardı. Bu yüzden Allah beni cehenneme atacak diye korkuyorum. Çünkü Allah-u Zülcelal’in şöyle buyurduğunu duydum: “Yakacağı, insan ile taş olan, cehennem ateşinden korkun.” (Bakam; 24)

Bunun üzerine Allah-u Zülcelal vahiy yolu ile İsa aleyhisselama şöyle buyurdu: “O dağa söyle; artık ağlayıp inlemesin. Çünkü ben onu cehenneme atmayacağım.”