1. Wilson İlkeleri insancıl hükümler taşımasına karşılık, uygulanabilirlikten uzaktı.

2. İtilaf Devletleri kendi gizli paylaşma planlarına uymayan Wilson ilkelerini ABD'ni kısa sürede savaşa katmak için kabul ettiler. Uygulamaya gelince savaş sonunda ilkeleri dikkate almayarak gizli paylaşma planlarını uyguladılar.

3. İttifak Devletleri ise Wilson İlkeleri'ni sürekli barışın sembolü olarak gördüler. Zor durumda olmalarına rağmen barış için ümitlendiler.

4. Savaşın sona ermesini ve ateşkes antlaşmalarını hızlandırmıştır.

5. Osmanlı Devleti bu ilkelere güvenerek Mondros Ateşkes antlaşmasını imzaladı.

6. İtilâf Devletleri, Wilson İlkelerine ters düşmemek için Mondros Ateşkesi'ne 7. ve 24. maddeyi koydular.

7. Wilson İlkeleri sürekli bir dünya barışını sağlayamamıştır. II. Dünya Savaşının çıkması da bu durumu göstermektedir.

8. Savaşın sonunda ilkelerine uyulmadığını gören Amerika bir süre Avrupa işlerine karışmadılar.

9. Milli Mücadele’nin hukuki dayanağı olmuştur.

10. XX. YY. başlarında emperyalist bir güce ulaşan ABD, dünyanın 2/3’ünün İngiliz, Fransız ve diğer devletlerin sömürgesi haline geldiğini gördü. Sömürgelerde ticaret yapma olanağı kısıtlıydı. Eğer sömürgecilik yıkılabilirse ABD dünya ticaretine kolaylıkla ağırlığını koyabilecekti. Gerçekten de dünyada sömürgeciliğin yıkılması teorisini Wilson atmış, uygulamasını Türkiye göstermiştir.

11. Wilson ilkeleri, Osmanlı Devleti’nin durumunu belirlemek için nüfus ölçüsünü ortaya atmıştır. İşte Rum ve Ermeni azınlıklar bu ölçüyü kendi çıkarlarına yorumlayarak çalışmalara giriştiler. Hiçbir ilde Rumlar ve Ermeniler çoğunluk oluşturmadıkları halde belli bölgelerde “çoğunluktayız” savlarıyla ortaya çıktılar.