Benzetme edatıdır.
“san” ve “ki”nin birleşiminden oluşmuştur.
Bu edatı bulunduran cümlelerde “sanmak, zannetmek” anlamları vardır.
“benzetme, uyarı, sözüm ona, sözde, inanmama” anlamları katar.

Sanki gece olmuş. (gibi, öyle zannedersin)
Biri kapıyı çalıyor sanki. (gibi, öyle zannediliyor)
Sanki bütün kabahat benim. (sözde, inanmama, öyle zannediliyor)

Aldın da ne kazandın sanki? (uyarı, ne kazandığını sanıyorsun?)
Gelseydi ne olurdu sanki? (ne olacağını sanıyordu ki?)
Sanki bu da mı güzel? (öyle mi sanıyorsun?)
Kısa öyküde daha başarılı sanki (öyle gibi.)


Not: “sanki” edatıyla “gibi” edatı bir arada kullanılırsa anlatım bozukluğu ortaya çıkar:

Sanki beni dövecek gibiydi. (yanlış)
“Beni dövecek gibiydi.” ya da “Sanki beni dövecekti.”