Daha illeri götürelim...
Papatyayı başına tac yapanda, onun yapraklarını koparanda, ona kıymayanda temelde bunu papatyaya olan sevgisinden yola çıkarak ele alır ve öyle işler...

Biz evrimsel döngüye ve mutasyona inanırız değil mi?

Papatya da bir canlı olduğuna göre bu mutasyın ve evrimden payına düşeni almıştır kanımca...

Peki doğal olaylara bağlı olarak her bölgede farklı oşsada bir şekilde insanların hayatında olan papatyanın amacı ne, neden var oldu yada kılındı...

Olaylara çok farklı ve köklü yaklaşmadığımız sürece hakikati ıskalarız...

Aslında papatya bir şekilde hayatımızda var olmak istiyor, ama öyle ama böyle...

Çünkü ona biçilende bir ömür var...

Peki biz duygularımıza hiç ecel yada süre biçtik mi?
Sınırlar, ilkeler koyduk mu...

Yoksa gelişi güzel esiri mi olduk...

Papatya var olan ömrünün sınırlarını bildiğinden hayatınızda nasıl olduğuna bakmaksızın sadece var olmak ister...

Peki biz başkalarının hayatında nasıl olduğuna bakmaksızın var olabilmeyi göze alıyormuyuz...

Bir kıza ilgi duymuştum, uzun zaman oldu...
Gel zaman git zaman hastaneden bir reçete yollamıştı reçetede sadece adı ve numarası vardı...
Haftalarca o isme ve telefona baktım...
Aramadım...
Dayanamamış olacak ki, bir gün eczanenin sessiz olduğu zamanda karşıma gelip oturdu, sözü uzatmadan
- Benden hoşlandığınızı biliyorum neden aramadınız dedi.
Kısa ve net ; İçinizdeki Zehra ya ben bir türlü odaklanamıyorum... Ruhunuzdaki güzellikleri keşfe her daldığımda suretiniz bana engel oluyor, şu kalın gözdeki alt ve üssten kalınca gelio bştimde birleşen sürmeleriniz kalıcı galiba...
Siz ondan vaz geçmemeyi göze alarak bunu yapmışsınız, bense bunları aşamıyorum... Olduğu gibi kabullenemem sizi bu bana ters...
Bu yüzden açılmamak, sizi değiştirmemek esas olandır...

Ve öylece kapandı mesele...

Biz hayatımıza aldıklarımızı yada bizi hayatlarına alanlar bizi hayatkarına aldıkları haliyle bizi kabul edebilirlermi...
Kessinlikle hayır...
Bunun bir tek örneği dünyada yok...

Bu yüzden papatyanında bir varoluş amacı olduğunu unutmamak gerek...
Hayattan koparılmayıda, insanın elinde olmayıda bizden çok istiyor...