Bana umutlarının tükendiğini söyle,

Sana TÜRK olduğunu hatırlatayım…

~

M. Kemal ATATÜRK

Aydınlık günler uyanmak ümidiyle…

https://i.resmim.net/tN2o8.jpg

80 küsür sene önce tenis maçı izlerken fotoğrafı var, yüzerken fotoğrafı var, sahilde kumda otururken, kürek çekerken, at binerken, konser izlerken, zeybek oynarken, dans ederken, heykel incelerken fotoğrafı var.

Salıncakta çocuk gibi gülerek sallanırken bile fotoğrafı var.

O dönemin kıyafetlerine, ayakkabılarına bakıyorsun; sanırsın dünya moda ikonu.

Aman Allah'ım diyorsun, nasıl bir ruh üfledin de çıtayı en üste koydun bu kulunla…

Bu kadar GÜZEL bir ÖRNEK İNSAN nasıl olabilir?

Ama oldu, bütün dünya gördü, halen görmekte işte!

Hayvanlarla fotoğrafları var, çocuklarla,

okulda genç kızlarla, delikanlılarla,

cephede askerlerle, komutanlarla; dahası köylülerle, şairlerle, yazarlarla, sanatçılarla …

Dua etmişliği de var, vaaz vermişliği de.

“Bana yeniden üniformamı giydirtmeyin!” deyip ültimatom vermişliği de var.

Tek bir ağacı kesmemek için koca köşkü yürütmüşlüğü de var, bozkır Ankara'ya Atatürk Orman Çiftliği’ ni kurmuşluğu da…

Kalbine kurşun yemişliği de var ülkesi için; savaştan savaşa koşmuşluğu da.

Yirmi iki yıl, rakamla da yazıyorum, tam 22 yılını cephede geçirmişliği, o güzelim ayaklarını asker potinlerinden çıkarmamışlığı, askeri tayınını yemeden sofraya oturmamışlığı da var;

bir çok ülke liderini sofrasında ağırlamışlığı da var.

Ama ne acıdır ki “Evde yiyecek kalmadı oğul” diye mektup yazan anacığına:

“Bu para Milli Mücadelenin parasıdır.

Vatanı kurtarmak için topladık, konunun ehemmiyeti büyük, size şu an para gönderemem anacığım, şimdilik evdeki halıları satın” demişliği de var.

Ve tarihin görüp göreceği en yoksul, en çaresiz savaşlarından birinde "Geldikleri gibi giderler” demişliği de var.

Ömrünü, emeğini, aklını, sevgisini milletine verdiği gibi, tüm malını mülkünü de milletine bağışlayıp geçmiş bir Atamız var.!

~

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun ....

https://i.resmim.net/tkl5n.jpg

Bugün de böyle geçti. İçimi buldum, kendimi buldum bu güzelliğin içinde.

https://i.resmim.net/tkITM.jpg

Yollar da yıllar gibi şahit!.

Sorun ne olursa olsun kalbinize; “ Her şey yolunda ” demelisiniz.

Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar…

Tek bir hayatta herkes kendi hatıralarını toplamak için koyuldu yola. Birincil durum kendi hikâyendi. Ne zaman kendi hikâyenin olumlu/olumsuz yanlarında koşuşturmaya başladın, o zaman baktın ki bütün sevdiklerini bir çantaya atıp götüremiyorsun kendinle birlikte.

Birileri arkanda bıraktığın o hayat yolculuğunda tabela gibi kaldı. Ne zaman elini dizlerine koyup dinlenmek istesen arkandaki yolu ezber ettiren tabelalara teşekkür edersin. Çünkü geldiğin yolu iyi bellemek, giderken de temkinli davranmaya delalettir.

Küçücükken başladı kendi senaryon için yaptığın mücadele ama o zaman farkında değildin bile. Aklına gelir miydi aynı toprağı eşeleyerek oynadığın, günlerini, saatlerini harcadığın can arkadaşının o toprak karelerinden öteye gidemeyeceğini. Ölümüne kankayız denirdi ya hani. O kankanın adı neydi sahi? Kopa kopa bağlanırız bir şeylere. Birileri gelir ve gider. Geriye kırpık kırpık hatıralar kalır. Kimini hatırlamazsın bile. Belki her gün aynı otobüse bindiğin ve en sevdiğin çocukluk arkadaşın hala seninle… Mavi pantolonundan ya da saçını çekişinden hatırladığın okul arkadaşın senin hayal ettiğin mevkide belki de.

Bir yola çıktık hepimiz. Hiç fark etmeden öyle çok insan bıraktık ki geride. Kimisini çok sevdik. Kimini çok incittik. Kimi çok acıttı ama çok öğretti bu yüzden dönüp dönüp içimizden teşekkür ettik. Birileri de hiç gitmesin istedik. Öyle farkındaydık ki onların/ onun varlığının kattığı anlamdan. Yine de gitti…

Çok sevdin, minnet ettin, kıymet bildin ama yinede gitti… İşte böyle bir şey hayat kimseyi tutamazsın avucunda. Avucumda dediysem tam avuç içini kastettim. Orası yönetmeden yönetir…

Hayat hazır olda beklememizi ister ama

Kolay kolay da rahat demez insana …!

Bir tek kader karşısında dizimi kırar otururum ,

Geri kalan herşeye rahat olda dururum...

https://i.resmim.net/xbgBK.jpg


“Bu dünyada insanın uğrayacağı en büyük kötülüklerden biri, kayıtsız kalınmaktır.

Görülmez ve duyulmaz olmak…

Biri varlığımıza bir yankı, acımıza bir cevap versin isteriz.

Bazı yaralar iyileşmez sadece anlaşılmak ister…”

“Bir kelime kararını,

Bir duygu hayatını,

Bir insan seni değiştirebilir.”

Demiş Konfüçyüs… hayatta gördüğüm ve kendimde de tecrübe ettiğim, bu sözlerin çoğu zaman doğru olduğu. Fakat bazen, değişim istemeyen de hiçbir şey değişmiyor. Değişim her nasıl olursa olsun kişinin kendi isteği ve gayretine bağlı bir şekilde.

Bazı insanlara bütün desteğini, imkânları, güzellikleri, iyileri sunsan da istemeyene hepsi bir hiç… -miş ben de yeni öğrendim…

İnsanın engeli yine kendisi… bahanesi de kendisi…