Bir söz var;
"Dünyanın en büyük evindeki en büyük odaya sahip olsan da; senin sıkıştığın yer beyninin içidir ve bütün kazalar orada gerçekleşir."
Ne güzel demiş Ahmet Batman. Benim de sevdiğim sözlerden biri.

Aslında günlük yaşamamızda bizi engeller koyan, bilgi karmaşasından kafamızı allak bullak eden, bazen doğruyu görmemizi engelleyen yine aynı yer değil mi?
Beynimizin içi!

Bir de ben şöyle bir teori ortaya atayım bu söz üzerinden;
"Kalbimizi sıkıştıran şey, aslında beynimizin içinde sıkışmamızdır." Kimbilir...

Sıkışmayın! / Sıkışmayalım!
-ki beynimiz özgür kalsın.
Çok düşünmek yorar, hem ruhumuzu hem de kalbimizi...

Pozitif düşünüp, bol bol gülümsemeli!
Çünkü hayat beynimizde ki kazalara yer ayıramayacak kadar çok kısa!