Günüm sabahın 5'inde bir yıldır görmediğim,
çok sevdiğim bir arkadaşa rastlayıp,
bir evin balkonunu hüzne,
kahveye ve sigaraya düşürmekle başladı.
"Saçların uzamış, benim saçlarımı geçecek."
"Bu saçları gelip kesecek kadın, karşıma çıkana dek uzatacağım."
"Neden güzel kadınlar güzel adamları, güzel adamlar güzel kadınları bulmuyor?"
"Bu dünyada adamsan kazanamıyorsun. Kadınsan hiç kazanamıyorsun.
Bırak güzel adamları güzel kadınları, gönlün güzel olsun.
Belki de kafan."
"Ben gidip sigara bulayım, buna yakılır."
"Ya da buna yanılır."
"Belki yeniden inanırız, ne bileyim işte... Şu sevmek işlerine."
"Seni sevmesi zor Ceren, yüzüne bakınca yaran görünüyor senin.
Yaranı göre göre seni sevecek adam Marvel herosu olmalı."
"Belki Captain America sever beni."
(Gülüyor, gülüyorum.)
"Bırak America'yı, kahve var mı?"
"Ben kahve yapayım, sende bana bir sigara yak.
Kendini yakma ama."
"Yanamaz ki..."
"Kül olmuş olan."

Bana son " Görüşürüz." deyişinden beri çok şey değişmiş.
674 paket sigara içmişim mesela.
Boyum 4 santim uzamış.
7 kilo vermişim.
Saçlarımı mora boyamışım.
Kaan Boşnak sevmeye başlamışım.
İki yeni dövme daha yaptırmışım.
"Bu son şarkımız." diye yolladığın parçadan,
playlist oluşturmuşum.
Ve sen karşıma geçip, o playlist kadar güzel gülmüşsün.
Ha, birde özlem kötü bir şeymiş.
İnsana kendinden haberi yokmuş gibi yazdırıyor,
Yaşattırıyormuş.