Eskiden kaynar suyla yikanir, kendimi istakoz gibi haslardim. Banyo adeta buhar odasina doner ve goz gozu gormezdi. Benden sonra banyoya tuvalet icin girenler, banyoda kaybolur ve Halic'ten cikardi. Kac kere ev ahalisini banyodan ugurlayip, dis kapidan topladim sormayin gitsin.
Sonra bir gun cildiyeye gittim. Neyse doktor "hopp kaynar suyla yikanmak yok" dedi. Peki abi dedim. Adam doktor. Boru degil tip okumus.
Neyse eve gidip ilk dus maceramda soguk su vanasini da kesfetmem bu sekilde oldu.
Bir gun dusa girdim. Baktim uzerinde mavi isaret olan bir vana var. Ulan bu neye yariyor ki acaba dedim ve cevirdim. Amaninnnnn. Birden ilinmaya basladi.
Vay be dedim teknoloji amma ilerlemis. Demek ki o orumcek agi tutan vana buna yariyormus diye vanaya saatlerce hayran hayran bakmistim.
Ve boylelikle benden sonra banyoya giren aile fertlerinin de kaybolmalari sona ermis oldu.
Artik benden sonra bellerine ip baglamadan tuvaletlerini yapabiliyorlar.
Sagol doktor amca, tesekkurler tip dunyasi, varol o vanayi icat eden buyuk insan.
"Ne zaman ki en sevdikleriniz yanıltır sizi, ne zaman ki birer birer düşürür herkes maskesini , ne zaman ki yalnızlıktaki o muhteşem gücü keşfedersiniz ,işte o zaman başlarsınız gerçekten yaşamaya." charles bukowski

2Beğeni(ler)








Hybrid-Şeklinde