Dostluğa ve arkadaşlığa önem veren birisiyim. Bu yüzden insanları hep ben ararım, hal hatır sorarım, ne bileyim kırmamaya çalışır ve çoğu isteklerini karşılarım.

Lakin karşı taraf aynı duyguyu beslemiyor işte. Mesela artık beni aramayanı kesinlikle aramıyorum.

Mesela benim sayende kıdem alan, eğittiğim müdür arkadaşım evlenmiş. Bu durumda bile aramadım. Zerre umurumda değil artık.

Az insan çok huzur diye boşa dememişler. Eskiye bakıyorum 234234 tane konuştuğum, muhabbet ettiğim kişi vardı. Şimdi baksanız 3-5, hadi bilemedin 5-6 kişi var. Onlar da yetiyor zaten.

Daha çok şey yazacaktım ama artık değmez diye mi, yoksa hangi birini yazayım diye mi yazasım gelmedi.

Öyle işte