Bir Çocuğun Çikolatayla İmtihanı

Sene 2004 11 yaşındayım Evin büyükleri komşuya gitmiş
Evde sadece kuzenim abim ve ben Ve aklımızda harika bir fikir Hadi çikolata yapalım.

Bir çikolata için gereken bütün malzemeler hazır.
Sadece nişasta yok.
Bütün evde hummalı bir çalışma.
O nişasta bulunacak !
Derken balkonun köşesinde siyah bir poşet.
Ve işte içinde beyaz un gibi bir şey.
Herhâlde nişastadır ne olacak ki başka?
İyi de bu niye siyah bir torbada ve balkonun bir köşesindeki ?
Neyse ne boşver biz çikolatamızı yapalım

Ve belli bir süre sonra bir tencere çikolata hazır Ve tabi ki iki büyük yemek kaşığı da.

Çikolataya dalınır , Tatta bir fark yok , Çokta güzel olmuş.
Ama bir kaşik yedikten sonra 5 dakika beklemek gerekiyor.
Yaklaşık yarım saat sonra tencerenin yarısı biter Ama iki çocukta perişan

Anne-Babanın eve geliş saati yaklaşır, Ve çocuklar doğru mutfağa
Anne kızmasın diye mutfak hiç bir şey olmamışçasına temizlenir
Yarım kalan çikolataysa çöpe dökülür.

Anne geldikten sonra çöpe bir şey atacakken çikolatayı farkeder.
Çocukları çağırır yanına Önce biraz sert baktıktan sonra gülümser
Gurur duyar çocuklarıyla

Nasıl yaptıklarını anlattırır çocuklarına ''Nişastayı da üstüne döktük''lafını duyunca bir garipser. Nereden bulduklarını sorar
Balkon lafını duyunca koşarak balkona gelir. Ve yarısı bitmiş poşete bakar.
İçi tamamen alçıyla dolu olan poşete

Çocuklar bütün bir gece midelerine kaçak kat çıkıyorlarmış meğerse. Çocuklar hemen hastaneye götürülür.
O gece hastanede kalınır. Ve bir kaç günlük karın ağrısıyla biter bu olay..



Evet buradan çıkaracağımız ders, çikolata diyince gözünüz dönmesin hemen..