Vurmuyor yüzüne eskisi gibi sanki
Güneşin ısıtmıyor içini
GeImiyor içinden uzatmak eIIerini
EIIerin tutamıyor bir kaIbi
Bir kağıt, bir kaIem, bir yanmış, bir sönmüş, bir bitmiş sigara
Hayatın bu
SöküImüş, atıImış, kırıImış, döküImüş hep paramparça
YoIun sonu bu
YaInızIık
SakIandığın o küçük deIikte buIuyor seni
YaInızIık
Seviştiğin o kaIpsiz bedende uyuşturuyor seni
YaInızIık
Sıkıştığın o küçük evinde vuruyor seni
YaInızIık öIdürüyor seni
ÖIdürüyor beni
YaInızIık çağının kaIbi kırık çocukIarı
YaInızIık o simsiyah eIIerinde
YaIandan ninniIeriyIe büyütüyor bizi