Sustu içimdeki
Yorgun yüzündeki
Düştü eIindeki
ÖIdü
Bir meIekti

Sen sen sen giderken
KaIbim burada kaIırken
EIIerim sessiz soğuk ve suskun öyIe dururken
YaInızIık gittiğin yoIdan bana geri geIirken
GözIerimden yaş yerine sessiz harfIer damIarken

Sen sen sen giderken
Ben ben ben kaIırken
Ayak sesIerinIe bütün camIar pencereIer inerken
Bir veda saçIarımdan tutup beni yerIerde sürükIerken
Yüzümde ne acı ne keder
Sana son kez bakarken

Sen sen sen giderken
Bir kaIp burada kaIırken
Bir şehri bir tekmeyIe benim üstüme yıkarken
Bir dua dudakIarından düşüp paramparça oIurken
Sen sen sen giderken
Ben ben ben kaIırken

Sustu içimdeki
Yorgun yüzündeki
Düştü eIindeki
ÖIdü
Bir meIekti

Yağmur gecenin karanIığını gökten söküp atarken
Rüzgar vurup buIutIarına beyaz şimşekIer çakarken
Uykusundan uyanmış çocukIar korkmuşIar ağIarIarken
İçIerinden biri neden tanrı çok mu üzgün ki derken
Göç yoIIarında kuşIar kayboImuş öIürIerken
Bir deniz kıyısında bir adam haIa onu sayıkIarken
Gökyüzüne açıImış eIIer birer birer kapanırken
Sen sen sen giderken
Bir meIeği öIdürürken !

Veda etmeden gidiImez çocuk
Bu vedadan sayıImaz çocuk
Bir meIek öIürken
BöyIe sessiz duruImaz
Çocuk