Manuş Baba – İki Gözümün Çiçeği

Birde bakmışsın ki ben gelmişim..
Dilim susar da, elim dokunmaz olursa eğer,
Bil ki varmışım..
Yüreğim sakınır, gözüm seğirir,
Olurda susmuşsam.
Giyindiğin çiçeklerinin ardı teninse
Ve en karasındaysa gün
Bil ki kavuşmuşum
O mağrur gözlerinden öper, sarılırım
İki gözümün çiçeği
Gözünü seveyim, iyi bak kendine
Selam ederim

Arada bin yol bin hasret
Gözlerim gözlerine hasret
Tenin tenime uzak şimdi
Bilememki nasılsın şimdi

Canım ciğerim bilirim zordur
Asma yüzünü gülünü soldur
Nasıl anlatsam derdim sana
Bir bilsen nasıl vurgunum sana

Yazmandan dökülen saçlarına
Gözlerinde ki elaya
Kurban olayım gözyaşına
Atma beni kor ataşına

Akşamdan akşama zor geçer
Bu hasret beni deli eder
Ben beklerim yollarını
Pervane ömrüm seni bekler

Belki çok uzaklardasın
Lakin bi’ o kadar da
Yakınlardasın asıl yüreğimdesin derindesin yani
Güz vakti çiçeğe durmaya endişeli
İnce bir gül dalısın en derinde
Penceremde ki vapurun yazması kara
Senin hasretinse içimde ömürlük yara
Benim canım, ciğer,m
İki gözümün çiçeği
Nasıl diyeyim sana
Bi’ o kadar;
o kadar işte
O kadar…

Yazmandan dökülen saçlarına
Gözlerinde ki elaya
Kurban olayım gözyaşına
Atma beni kor ataşına

Akşamdan akşama zor geçer
Bu hasret beni deli eder
Ben beklerim yollarını
Pervane ömrüm seni ister