3Beğeni(ler)
Her kopuş bir vazgeçişten ileri geliyor..
Sınavı kazanmak istiyorsun. Zor geliyor belki.
Zor ya, hiçbir şey kolay değil tabi.
Yani, her zaman işlerinin iyi gitmemesi kadar, işlerin bazen hiç iyi gitmemesi var.
Tamamdır, hedefim önümdedir, ben onda, o bendedir der, ağaca sıkıca sarılan sincap gibi tutunursun, ve birgün de bakarsın ki ağaç kökünden kesilmiş.
Bazen hedefine yürürsün, zaten o hedefe muhtaçsındır..Suya yürüyen kaplumbağalar gibi adım adım gidersin ki, dalgalar seni kayadan kayaya çarpar, kıyıya atar, ters çevirir, düzelmen imkansız bir hal alır..
Bazen böyle olur ya.
Hoş ya, her zaman istediğin gibi olmaz.
*ya bazen.
Hatta o kadar güzel olmaz ki,
"Ancak bu kadar güzel olmayabilirdi.." dersin.
Ama yılmak çözüm değil.
Tamam bunlar hep böyle de, yok mu iyi tarafı.?
Bir şeyleri düzeltmeye fırsatın var halen, ve şükür ki bunun farkındasın.(Farkında olmasan çabalıyor olmazdın.)
Bu farkındalık da, tıpkı yüzünde çıkan sivilcenin moralini bozmasının yerine, sivilcesiz olan güzelliğinin farkına vardırması gibi.
Mevlananın dediği gibi, "Ayağın taşa takılıp da düştüğün zaman, sövme...
Taşa takılan bir ayağın olduğu için şükret."
Hedef belirleyip de hedefinde kararlı olanların başarıya ulaşamadığını hiç duymadım.
Her kopuş, vazgeçişten ileri geliyor.
Poemia/suranbaran
Normal
