“Terk et. “ Terk et arkadaşım olmuyorsa. Zaten bir ilişkide kafanızda en ufak bir soru işareti, huzursuzluk, rahatsızlık varsa, o ilişki zaten depremde hasar gören bir bina gibidir. Ayaktadır ama en ufak sarsıntıda yıkılmaya mahkum. O binada oturup, enkaz altında kalmak yerine, niye o binayı terk edip, hayatımızı kurtarmıyoruz ki. Bir kere üzülüp, bin kere sevinmeyi niye tercih edemiyoruz ki. Bunun adı sevgi mi, değil. Aşk mı, aman ha, aşk deyip de aşkı kirletmeyin. Bunun adı alışkanlık.

Bu neye benziyor biliyor musunuz ?. hani ilk baharda ağaçlar çiçek açar da, etraf cıvıl cıvıl olur ya. insanlar meşk ile dolar, herkes mutlu olur. Bahar bu yüzden de güzeldir. işte gerçek aşk, gerçek sevgi budur. Tüm güzellikleri barındırır; meşki, güzelliği, huzuru ve mutluluğu.

Bir de kışın ağaçlar çiçek açar. Güneşe aldanıp, sıcağa aldanıp. Cıvıl cıvıl hissederler kendilerini, ta ki bulutlar o güneşi kapatana kadar. İşte çoğumuzun da yaşadığı budur. O bulutları görmek istemezler. O bulutlar güneşi değil, adeta onların gözünü kapamıştır. Güneşe aldanıp açarlar ve birden sönüp giderler.

Niye sönüp gidesiniz ki. Niye üstünüze kara bulutların gölgesi yerine, güneşin sıcaklığını örtmezsiniz ki. Örtün. Olmuyorsa, arkanızı dönüp gidin. Mutluluk kimi zaman vazgeçmektir.