Uyanacağım saatten 1 saat öncesine kadar 15 dakika aralıklarla kurduğum alarmla başlarım. Mutsuz, saçlar aynştayn, gözler hafif şiş, susamış, aç ve belki boynu tutulmuş. E ben daha yataktan kalkmadan yoruldum zaten, pes ediyorum. Bir gün kendi kendime kendi istediğim saatte uyanıp, yaşadığım hayatım olunca her şey güzel olacak. Ne bileyim alarm yerine biri gelip "fıstığım hadi kalk" falan dese de direkt bir canlıya kükresem. Alarma sövünce anlamıyor. Kendime de çaktırmadan fıstığım dedim, yerim.