Alabileceğim en güzel doğum günü hediyesi, senin elinden çıkan bu satırları okumaktı. Bundan daha güzel ne olabilirdi? Öyle ki günlük hayat koşuşturmasından kalemi elimize alamaz olmuştuk son zamanlarda. Ama birbirimizin kalplerindeki yerimiz böyle derine bâkiyken; söze ne hacet ki bazen? Mesafe olarak uzak olduğumuz anlarda bile birbirimizin en derininde, nefesindeyiz. O yüzden bugünü beraber geçiremiyor oluşumuz hiç problem değil; telafi ederiz.

Daha fazlasını, zaten sana bizzat söylediğim için burada uzatmayacağım. Bu satırlar için teşekkür etmiyorum, zira teşekkürü yasaklayan ben olduğuma göre kendi yasağıma uymam gerekir. Onun yerine; teşekkür mahiyetinde farklı varyasyonlar düşünüyorum. ^^ Ben de seni çok seviyorum, ama telefon rehberindeki yeni adımı sevmedim. Onu değiştir. xDé.

İyi ki varsın diğer yarım!