Aynı şarkıları defalarca dinliyorum, aklım sevdiğim şarkı isimlerinde.

Hiç ummadığım telefonlar çalıyor, insanlar geliyor.... özlüyorum. adeta bir meslek edinir gibi!

Akşamları kendimi eve zor atıyorum, yatağımın ev bellediğim köşesinde okuyorum, dinliyorum, izliyorum... hep birbirini tekrar eden sesler, yüzler, cümleler.

Uyku öncelerim, kurgulu... kendimi ağaç gövdelerinin arasına bırakıyorum, kış yakını mevsimlerde, koyu yeşil sisli ormanlarda yürüyorum... yanımda suretini değil sohbetini bildiğim insanlar, gülüşü güzel...

Yarın sabah nasıl uyanacağım diyorum usulca yastığa, yorgana sarılıyorum, saçlarımın anlattığı masala son kez inanıyorum...