|
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Barbaros Meydanı
Biliyorum ayıp ve manasız Ama peşlerinden gidiyorum Gezmeye çıktıkları vakit Ana kız.. Utanır da belki Anasının sırtındaki Yeldirmeden, Kız bir adım önde gider Sezdirmeden... Beşiktas'ta Barbaros Meydanı Sağı anıt, solu türbe Ortası kare şeklinde, Parkıdır yoksulların Bilhassa yaz ayları... Fidanların, mezarların önünde Yontulu taşlar çepçevre, Yer yer banklar konulmuş, Meydana dolmuş millet Sıra sıra oturmuş. Ah genç kız kalbi, Sıralara bakar elbet... Meydanın ilerisi deniz kıyısı Karaya çekilmiş kayıklar İskele gazinosu yanda Sulara dökülmüş ışıklar Üsküdar şu karşısı... O nemli topraklara Ana çöker yorgun argın, Kalmış gözü arkada Kendi ayakta kızın... |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Başsağlığı
Başsağlığı Ben uzaklarda olmalıyım, çok uzaklarda Acılar unutulduktan sonra Dönmeliyim. Ölümlerin karşısında şaşırıyorum Ne desem ki Düşünüyorum. Kalanları ağlıyor gidenin Benim gözlerim kuru Herkes bana bakıyor, biliyorum İçlerinden geçenleri. Başsağlığı dilemek Garibime gidiyor Ölen öldü, sen yaşa Küçültmeye benziyor. Beni böyle kitaplar mı yaptı ne Kağıtlarda gidenlere içlenip ağlayan ben Hayattaki ölümlerde put gibi duruyorum. Ben canavar ruhlu muyum Bir ölü evinde tek söz söylenmeden Put gibi duruyorum kimse anlamaz derdimi Ben uzaklarda olmalıyım, çok uzaklarda Bir yakınım öldü mü. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir Albümden Resimler
Okunmuş toprak Çocukluğumun resmi Sargıdan görülmüyor Boynumda köstebek izleri. Lise son sınıf Gençliğimin resimleri Gülümseyen arkadaşlar Neydi isimleri? Kuytu köşe, kitaplar Gömüldüğümün resmi: Yüksek okul, bir onuru korumak Habersiz çekilmişti. Sonra her şey değişti Yolum bir ormana düştü Gür otlar, çalı, ceylan Vurulan ben oldum, bu onun resmi. Bunlar da ellerim yazgı çizgi Derken tenha bahçe Biraz dinleneyim dedim Kovulduğumun resmi. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir Birey, Bir Rapor
Umutların bittiği, anıların yıkıldığı Çokların artık bizden bıktığı Anlaşılmıştır. Haykırı bu şiire çok aykırı Karanlık geçlere kalındığı Eski vardiya yalnızlığın arttığı Anlaşılmıştır. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir Daha Bir Daha
Tanrı imtihan eder Tekrar imtihan eder Kul hazır ümitler Kendi öyle zanneder. Kiminde hafif geçer Hatta bir şey sorulmaz Kiminde bu kaçıncı Çokları isyan eder. Değişik konular Ne belli bir kitap Ne bunca hastalıklar Birbirine benzer. Ezelden yazılmışsa Geçilir ince köprü Herkes mutlu olamaz Boşunadır çareler. Onu neye bıraktı Sır gözetir Tanrı Kutsal aydınlığına Sırları kalkan eder. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir İstanbullunun Not Defterinden-I
Değişmedi Çocukken de Emektar mum Şimdi elektrik kesilmelerinde. Kar çamur kışlar, bata çıka Öğrenciyken de İyi ki ayaklarım yürüyorum Taşıtlar almayınca. Semt semt, belli günlerde İyi ki hala sergiler Ucuzluk arıyorum Ninemin pazarlarında. Mumlar, çamurlar, çarşılar Vura vura kendimi birinden ötekine Böyle katı oldum. Bıçkın arabalar sıyırıp geçer beni Her an çiğnenme korkusu Onca eğreti oldum. Yazmıştı birisi Hangi kitaptaydı Onun anlattığı oldum. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir İstanbullunun Not Defterinden-II
Sokaklarda gerçeğin yüzleri Park etmiş kaç yüz kaldırımlarda Bir yol Bulmaya çabalar arabasız. Yalvarmalı izleyerek taşıtları Bir araca bin de nasıl binersen bin Zifoslar fışkırtarak üstüme Basar gider arabalı. Bir mahşerde itile kakıla Sindikçe sinerek Ben bu yaşa gelmiş adam Başka yere gidemem ki. Bu duraktan bu otobüs Ne zamanları geçer Sorarım, gülerler: Bekle, Baba! Beklerim kış yaz ayaz Kuyruklarda İstanbul'da yaşıyorum Yaşamaksa. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir Kış Akşamı
Pencereye kar düşünce Çalar akşam çanı uzun, Evi düzen içinde Hazır sofrası çoğunun Gezgin-göçebe kimi de Gelir karanlık yollardan kapıya Toprağın serin özsuyu Açar altın, kemer ağacında. Yolcu girer içeri sessiz, Eşiği taş yapar acı. Duru aydınlıkta, sofrada Ekmek, şarap parıltısı. |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Bir Ölümden Kalanlar
Doğuşundan beridir sakladığı Tanrının bir emaneti vardı. Yatağa düştü, Üçüncü gün akşam üstü, geri verdi güler yüzlü. - Kalsın bende temelli, diye ağlar bazıları. - 'Pişirdiğim aşla, bağladığım başla gideyim, Üç gün yatak, Dördünde toprak olsun yerim! ', derdi. Geleni gideni yokkken gençliğinde bile, Akşamları gizli gizli, bilinmez Kimi gözlerdi? Tanrının sevgili kuluymuş, Muhtaç olmadan öldü. Ama gözleri yine kapıdaydı, Belliydi birini beklediği. Son sözü bir kadın ismi oldu, hiç duymadığım. Lakin anlaşılamadı gitti, söylemek istediği. bu şiiri hep içimi burkar, yolun sonunda gidilecek bir yol daha kaldığı, beklenen birinin daha olduğu düşüncesi bunaltıyor insanı... |
Cevap: Behçet Necatigil | Şiirleri
Boşluk
Bu kuytu sokaktan geçmek Nerden aklıma geldi Günlerden pazardı Güzel günlerden biri. Pencerede oturan kız Eli alnına dayalı İçi sıkılıyordu Çalışan kızlardan olmalı. Yüzüne saçları gibi yaymış kederi Seyrediyordu Sokaktan geçenleri. Pencerede oturan kız Gözlerinde yorgunluğu Bir bezginlik içinde Gün bitmek bilmiyordu. Dönmüş evdekilere sırtını Omuzlarında bir yük gibi Dünyanın yalnızlığı Pencerede oturan kız Hep böyledir pazarları Akşamları bekler Eli alnına dayalı. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 06:38. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.