Kökeni Güney Asya olduğu düşünülen ksilofon vurmalı çalgılardan birisidir. İsmi Yunanca ksilo (tahta) ve phone (ses) kelimelerinden gelen bu çalgı kısaca tahta sesi olarak tanımlanabilir. Ksilofonun Avrupa’ya gelmesi ise 1500’lü yıllara denk gelir. Yumuşak tınısıyla orkestralarda kolayca ayırt edilebilen ksilofon, çocukların da ilgisini çektiği için oyuncak halinde de gayet fazla üretilir. Ek olarak ses konusu ile temel bilgilerin (frekans, genlik vb.) öğretilmesi için ksilofona bilim ve fen derslerinde de hayli sık yer verilir.
Ksilofon çalarken iki adet tokmak kullanılmaktadır ve çalınan esere göre bir veyahut iki tokmak aynı süre içinde kullanılabilmektedir. Bir eldeki tokmakla ince diğer eldeki tokmakla da kalın notalar çalınabilir. Lakin aynı süre içinde azami iki nota çalınabileceği için ksilofon ile akor yani bir ses dizisinin 1. 3. ve 5. sesinin aynı süre içinde çalınması mümkün değildir.
Ksilofonun alt kısmında titreşen çubuklardan çıkan sesi yükselterek yayan borular bulunmaktadır. Ksilofon çalınırken tokmakla ne kadar şiddetli vurulursa, ksilofondan çıkan sesin şiddeti de artar. Lakin sesin inceliği yahut kalınlığı değişmez. Lakin ksilofon çalınırken çubuklara tokmakla yumuşak halde vurularak düşük tondaki sesler elde edilir. Ksilofon bu biçimde orkestralarda bazı parçalardaki özel bölümlerin seslendirilmesinde ve hassaten Güney Asya ülkelerinin yöresel ezgilerinin seslendirilmesinde kullanılmaktadır.


Ksilofon çoğunlukla gül ağacından yahut fiberglas alaşımlı sentetik malzemelerden üretilmiş, her biri değişik boylardaki yatay çubukların boy sırasına göre bir sehpa üstüne dizilmesi ile yapılmaktadır. Tahtalar sehpanın her iki ucu arasına gerilmiş olan bir ip yahut sehpanın iki ucu arasındaki destek çubukları üstüne dizilir. Ksilofonda normal zamanda iki sıra tahta bulunmaktadır. Lakin eğitim amacı ile olarak kullanılabilen ksilofonlarda bilhassa tek sıra tahta bulunmaktadır. Ek olarak oyuncak veyahut eğitim amacıyla olarak üretilmiş ksilofonlarda tahta yerine daha düşük maliyetli olan metal çubuklar kullanılmaktadır.
Bu enstrümanın çalınması için tahtalara ksilofonun tokmakları ile vurulması gerekmektedir. Ksilofonun tokmakları ise ahşap çubukların uçlarına keçe veyahut plastik malzeme konularak yapılmaktadır. Her birinin uzunluğu biri birinden değişik olan ksilofon çubuklarına tokmaklarla vurulduğunda çubuklar titreşir ve ses ortaya çıkar. Her çubuğun boyu, çubuğa vurulduğunda çıkması istenen notanın frekans değerine göre ayarlandığı için her çubuktan çıkan nota değerleri diğer çalgılardaki gibi biri diğerinden değişiktir.