Son yıllarda dünya ekonomisinde, ekonomik, toplumsal ve teknoloji alanlarında yaşanan değişimler, bilgi ekonomisi kavramı ile açıklanmaktadır. Birbirleriyle yakından ilişkili karmaşık süreçlerden oluşan bu gelişmeler, toplumların artık dünya ölçeğinde düşünüp yaşaması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Enformasyon ve iletişim teknolojilerindeki yenilikler sonucu, ekonomide yaşanan belirgin ve kalıcı etkiler mikro ve makro düzeyde pek çok kavramın yeniden tanımlanmasını gerektirmektedir.

İşletmeler ve ülkeler açısından, bilginin önemi son yıllarda giderek artan bir konuma gelmiştir. Ekonomik faaliyetler, bilgi teknolojilerinin önem kazanması ve ilerlemesinin artmasıyla küresel bir yapıya bürünmüştür. Bu durum bilgi rekabet avantajını oluşturmuştur. İşletmeler faaliyetlerini bilgi teknolojileri sayesinde yaymış ve rekabet çabalarında bilgiyi ve bilgi teknolojilerini stratejik bir güç olarak kullanmışlardır. Aslında bilgi ekonomisinin insanlığın bütün zamanlarında farklı örnekleriyle belirtileri görünmüştür. Ekonomi tarihinde, sanayi devriminin sonucu olan kitle üretimi sonrasında önemli ölçüde değişiklikler meydana gelmiştir. Böyle bir yapılanma hem makineleşmenin hem de insan gücünün önüne geçmiştir. Bu dönüşümün temelinde ulus devlet kavramının önemini yitirmesi ve uluslararası ticaretin yaygınlaşması görülebilir. Buna göre, sanayi devrimi sürecinde önem kazanan finansal kaynak kullanımı günümüzde yerini bilgi ekonomisine bırakmıştır. Bu bağlamda bilgi ekonomisi adeta finansal sermayenin fırsat maliyeti konumuna gelmiştir. Günümüz ekonomik koşullarının temel eksenini oluşturan bilgi ekonomisiyle bilgi teknolojileri kullanımının küresel olarak yaygınlaşması sosyal ve ekonomik kalkınmanın kolaylaştırıcı aracı olarak rol oynamaktadır. Bu noktada bilgi ekonomisinin kalkınma üzerindeki etkileri göz önüne alındığında az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler açısından, kalkınmanın gerçekleştirilebilmesi için yapılması gerekenler üç aşama karşımıza çıkmaktadır.

İlk olarak, bilgi temelli ve entegre edilmiş ekonomiyi kurmak ve kalıcı kılmak için tutarlı ve çok yönlü bir ulusal strateji geliştirilmelidir. İkinci olarak, özel sektör, eğitimciler, bilim adamları, sivil toplum ve medya da dâhil olmak üzere toplumun tüm kesimlerini kapsayan bilgi ekonomisi uygulamaları yapılmalı ve geliştirilmelidir. Üçüncü olarak, bilgi ekonomisine geçişte başarının sırrı ekonominin anahtar sektörlerinin işbirliğine koordinasyonuna ve dengeli gelişimine bağlı olmaktadır.