Çabalar yersiz ,hayat bir şekilde alıştırıyor ..
Kalemine kuvvet canım ..
6Beğeni(ler)
|
Son yazan: Gamer Queen 23 July 2019, 12:29
Sen hiç, bir savaşın korkak yancısı oldun mu? Hiç karşı karşıya gelenler senin canından öte can oldu mu?
Sen hiç, hem sevip hem nefret ettin mi? Ben ettim. Biliyordum. Haksızın yanında olmamam gerekirdi. Nefret etmem de gerekirdi. Ama ben hem sevdim hem de nefret ettim. Şimdi üzerinden yıllar geçmişken, o savaşı hatırlatan bir kağıt parçası, canımı acıtamadı. Çünkü ben o günleri yaşadım. Bir daha, biraraya gelmeyecek olan her şeyin biraraya gelebileceğine inandım sonra. Çünkü bir şiirde geçtiği gibi, iki rayı gibi oluyordu bazen insanlar. Yakın olması birşeyi değiştirmiyordu son istasyonun. Ama, imkansız olan oldu. Tıpkı zamanında Can'ların el, El'lerin can olması gibi. Bir deli şair demişti ki, "Can'lar el, eller can oluyordu, ve sen buna alışıyordun." Düşün, hayatının sonuna kadar canın kalacağına inandığın insan bir anda el, Ama el olan bir insanda tutup bir anda can oluyor ve sen alışıyorsun. Hayat alışmalardan ibaretti ve bir kağıt, geçmişe götürebilirdi belki ama artık aynı acıyı hissettiremezdi. |
|
Görüntüleme 494
Yorum 4
|