Yalnız masallarda görülebilecek kadar temiz hislerle ve fakat masal olamayacak derinlikteki tüm gerçekliğiyle başladı regextremist masalı. Aşka ömür biçenler halt etmişler. Öyleyse neden şu an bile özlüyorum mesela?
Duygu; O'nun da deyimiyle, yalnız ruhumun diğer yarısı. "Biz" için ne bedel ödenecekse ödemeye razıydık biz olurken. Çünkü buna değerdi ve zaten değdi de. Çeyrek yüzyıldır her ikimiz de çok cefa çektik. Mutlu değildik ve buna bahaneler aradık yıllarca belki. Oysa asıl yoksunluk, birimizin hayatında diğerimizin eksikliğiymiş; anladık. Birbirimizin diğer yarımız olduğunu anladığımız günden beri ne tabu kaldı, ne acı, ne de ikimizde de biz'e dek varlığını koruyan fil hüznü. Bilakis biz mutsuzluklarımızın, acılarımızın da ortağı olduk. Bir araya geldiğimiz her an, o mutsuzluk hali ancak kısa süren bir hava olayı gibi gelip geçici olabildi; asla hüzün mevsimine dönüşemedi. ^^
Zaten yazıda anlatılması gereken her şeyi anlatmış @extremist. Ben yazdıkları karşısında ancak küçük eklemeler yapıp her sözünün altına imzamı atabilirim. Yine O'nun dediği gibi; “Varlığına şükür, sana teşekkür..”
Daha önce ne demiştim?
“İsterim ki her günümde sen ol. Her günüm seninle, güneş olsun gülüşünle.”

19Beğeni(ler)











Normal