Şu şarkıyı dinleyerek yazdım;
Demir Demirkan- Zaferlerim
Saatler evvel nasıl da ümitsizdim.. O'nu son terk edişim sonrası durumu toparlayamamıştık. Üzerine de hasta olması ve moral bozukluğu eklenince..
Neyse tahmin ettiğim gibi çıkıp buraya gelmiş. Okulda olduğunu söyledi. Hatta acele etme diye mesaj attığında ben çoktan ranzadan inerken ayağımı vurmuştum.
Gittiğimde ateşler içindeydi. Hiç sarılmadık. Konuşmaya çalışsam bile konuşmuyordu. Yaklaşıp alnından öperek ateşini ölçtüm.
Gözleri kıpkırmızıydı. O halde nasıl araba kullandığını hala anlamadım. Çok kötüydü hali.
Yanımda Brufen vardı hemen çıkarıp ondan verdim içti.
İlacın etkisi geldikten sonra dili çözüldü. Neden buluşmak istedin vs dedi.
Ben çok fazla hata yapmışım, terk ederek vs.
Yaptığım bir şaka çok gücüne gitmiş. Suç ortağı için demiştim ki başım göğsüne geldi. Siz çarpışsanız sen cenaze olursun.
Bana ben seni hiç başka biriyle kıyaslamadım vs dedi. Evet şakam ağır kaçmış. Üstelik ona sarılmama kızmış ve kıskanmışken bende halt etmişim.
Gidip onla sevgili olsaydın dedi.Ve bir süre unutamayacağım cümleyi kurdu. "..Biz senle sevgili değiliz farkındasın değil mi..? "
Ben hallettik sanıyordum dedim. Etmemişiz meğerse.
Ben birkaç dakika 2 günlük birikmiş gözyaşımı yanında bırakmamak için çabaladım. Biliyorum ağlamaya dayanamaz. Hep annem ve seni ağlarken görmek istemiyorum der.
Ona, sen eve git iyi değilsin bende yurda geçeyim dedim. Sonra ona sarılmak istediğimi söyledim. İzin verince sarıldım. Ve boynundan öptüm. Kokusunu çektim içime. Sağıma döndüm, kapıyı açmak isterken gözlerimin dolduğunu fark etmiş.
Beni kolumdan çekti ve sarıldık. İşte orda göğsünde hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.
Geçen gün gibi. Yine de sana kıyamıyorum dedi.
Ama hala affettiğine dair belirti yoktu ağlamam bittikten sonra.
O yüzümü yıkamayı teklif ettiğinde gitmedim kendisi gittiğinde ağlamaya devam ettim.
Geri geldiğinde Bjk-Fb maçını radyodan açtık.
İlaç tamamen tesir ettikten sonra, biraz konuştuk. P*ç gibi hissettiğimi söyledim ondan uzakta. Artık öylesin dedi.
2. dönem giderse tamamen öyle olacağımı söyledim.
Onu bilemem dedi.
Neyse, yurttan ikimize yemek ve abur cubur getirdim. Karnımızı doyurduktan sonra,
dudaklarında yağla öptü beni. Bir dakika yoksa..? Dedim.
Söyle artık p*ç değil miyim? Sahipsiz değil miyim?
Değilsin dedi. Yüzüne baktım. Yüzü yine gülüyordu eskisi gibi.
"Seni seviyorum kedi.." dedim. "Bende seni.." deyip bana sarıldı.
O vakitten sonra staj dosyası meselesini konuştuk. Ona kızdım. Benden yardım istemeden hemen vazgeçiyorsun dedim.
Yarına yapacağız. Ona yazdırmaya çalışacağım ama, çevremdekilerin de dediği gibi sanırım bana kalacak o iş. Ama yazmakla ölmem ya. Sevdiğim adam için değer.
Yeter ki 2. dönem gitmesin.
Sonraki zamanlar ise birşeyler yine düşünürüz..
Aklımdan yine hiç çıkmayacak şu;
-Ben senden hiç gittim mi?
+Gitmedin.
-Sen kaç kere gittin.
+3.
-Madem kimseyi bu kadar sevmediğini ve değer vermediğini söylüyorsun, kaybetmekten korkuyorsun neden gidiyorsun?
+Neden gitmeme neden oluyorsun?
-Gitmemen lazım.
+Evet bendeki aptallık bu. Kaybetmekten korkarken, en ufak birşeyde o zaman bitsin diyorum.
Buraya bu kadar çok yazmam acaba çok fazla mı özelimi yazmam demek bilmiyorum ama..
Forumlarda günlük tutmayı seviyorum. Ve seni de seviyorum canım günlük.
Biraz beni mazur gör!
+