Mutsuz insanların umutsuz halleriyle gözgöze gelmekten yoruldum desem, herhalde abartmış olmam. İnsanlar mutsuzluğunu evine kilitleyip çıksın sokağa, diye düşününlerdensen “ Merhaba, nasılsın?”
Marketteki kasiyer, simit aldığım amca, pazar günü kendisinden mor sarkıclı mine çiçeği satın aldığım genç kız, şu dönemde gözgöze gelmemeye özen gösteriyorlar ısrarla. Melankolik, her seye duyarsız, acı çeken, sus pus, kendine gömülmüş, boşlukta sallanan, yarım bırakılan, piyon olan, özgürlük çığlıkları atan, sokakları çöpe çeviren ve illa ki birilerinin hayatında mutlaka çöp olan insansıları görmekten, kavrayamamaktan, en gücüme gideni de onları anlamak zorunda bırakılmaktan şikayetçiyim.
Benim, yüreği ve düşünceleri saydam olanlara ve kalbimde güneş açtıran optimist insanlara ihtiyacım var..
To view links or images in signatures your post count must be 0 or greater. You currently have 0 posts.