Parmaklıkları paslı sıvası dökülmüş bir evde büyüdüm ben…
Öyle kendime ait odam hiç olmadı…
Annem kardeşimle bize yer yatağı yapardı…
Hayat bana hiç cömert davranmadı…
gerçi benimde öyle çok beklentim yoktu…
Mutluyduk herşeye rağmen tek derdimiz çatımızdan akan kar suyuydu…
Okuldan gelir gelmez bir elimize domates diğerine ekmek alıp sokağa atardık kendimizi…
Çok sonradan öğrendim doğum günü pastasının bisküviden yapılmadığını…
Çocukken öpünce geçen yaralarım vardı…
Birde utangaç çocukluk aşklarım…
Şimdi öpünce giden aşklarım var…
Ve her gidenin bıraktığı yaralarım!!!


496Beğeni(ler)












Normal