Cevap: Umut Mavisi
 

sana elimde çiçeklerle geldim, kapında uzun bir süre durdum ve kapıyı ben çalmadan açmanı bekledim. ancak biliyordum ki, sen evde yoktun. beklemeye değerdi, merdivenlerden birine oturdum. ben senin yokluğunda da seni beklememiş miydim zaten?

hele göz göze geldiğimiz o ilk gün,

o andan itibaren biliyordum daha sana aşık olacağımı, ve sular seller gibi duygular boşaldı içime. bir daha unutamadım gülüşünü, gözlerini.

kalbini unutamadım, herkeste seni aradım ancak

kimse senin gibi olamadı.

senin gibi konuşmuyorlardı, senin gibi cümleleri yoktu onların, ayrıca senin yazdığın gibi şiirler yazamazlardı onlar.

senin hissettirdiğin gibi hissettiremediler, aşka bir daha inanamayacağımı düşündüğüm an

sevilmeyeceğimi düşünürken, tam umudumu kesmişken

bana tekrar inandırmıştın.

çiçeklerim hiç solmadı, ancak ellerine tutuşturup kaçamadım hiç

sana elimde kalbimle geldim, merdivenlerde oturmuş bekliyorum seni.

biliyorum, gelmeyeceksin

biliyorum, açmayacaksın kapıyı ancak.

kokun yürüdüğün bu yollara sinmiş,

bunun için bile sonsuza kadar seni beklemek,

değiyor sanki.

Cevap: Umut Mavisi
 

büyük ihtimal çok fazla bekledim seni, saatler geçti gitti öylece. ben de geçtim gittim kendimden.

içinde senin olduğun garip, imkansız, sonu olmayan hayallere kapılmış gitmişim.

hah!

yolumu kaybetmişim sonra.

dönerken eve, çiçekleri bir çöp kutusuna attım.

onlar artık ölü ve solmuş.

ben yoldayken bulutlar sardı gökyüzünün dört bir yanını,

sonra yağmur başladı.

ağlayamıyordum, gökyüzü benim yerime ağladı.

büyük ihtimal acımı çok iyi anlıyordu, hiç gelmeyecek olan birini beklemek..

ölü birine mektuplar yazıp cevap gelmesini beklemek gibiydi işte.

seni kalbimde hiç öldüremedim, bekledim. sonsuza dek bekleyecekmişim gibi görünüyor,

buna saniyeler geçtikçe daha fazla inanıyorum.

sonra yolda bir çiçekçiye rastladım.

bir tane demet daha çiçek aldım, yoldan geri döndüm.

oturdum yine kapının önündeki merdivenleri,

gökyüzü ağlaya dursun,

ben seni beklemeye devam edeceğim.

Cevap: Umut Mavisi
 

neden benden kaçıyorsun?
eve bir kaç gündür hiç uğramadın.
ben ise merdivenlerde uyudum, uyandım,
uykusuz kaldım,
seni beklerken sıkıldığımı hiç sanmıyorum.
ancak çöpe attığım kaçıncı çiçek bilmiyorum ama,
çöpün içi çiçek bahçesi gibi oldu.
solan çiçeklerin kokusunu hissedebiliyorum sanırım.
yağmur saatler boyunca durmak bilmedi,
bu da kalmam için bir sebepti kapının önünde,
terkedilmiş bir kedi yavrusu misali.
seni bekleyeceğim,
hep bekleyeceğim, tam burada.
nasıl olsa, senin kokun hala buralarda.
benden kaçma,
seni her zaman yakalayabileceğimi bil.
ölsen bile.

Cevap: Umut Mavisi
 

Cevap: Umut Mavisi
 

uzaklardan göründün sonunda,
yaklaştın iyice evinin o,
tatlı toz kokusuna.
merdivenlerde beni farketmeden,
görmezden gelerek ya da,
yanımdan geçtin gittin
ve sokak kapının hemen solundaki,
krem rengi banka oturdun.
saçların ıslak gibiydi sanki.
üşüyor muydun?
ceketimi çıkarıp omuzlarına serdim.
bana bakmadın.

iç çekişlerin çoğaldı,
çiçeklerinin üstüne bir kara sinek gelip,
kondu.

umursamaz bir ifadeyle,
donuk mu demeliyim ya da,
öylece oturdun bir süre.
ben de önüne diz çöktüm,
saçlarımın kırıkları ortaya çıktı.
tırnağım kırılsa umursayan sen,
bu sefer onları umursamadın.
yoksa tutar tek tek inceler,
ve endişelenirdin benim için,
yapmadın.

ama kalbim kırıktı,
bunun için dünyaları yıkacak olan sen,
yıkmadan öylece duruyordun.

ve işte!

sonunda gözlerini kırptın,
hayır, yağmur yağmıyordu çiçeğim,
sen ağlıyordun.
gözünden düşen yaşı baş parmağımla sildim,
ancak yine tepki vermedin.
bankın köşesinde duran yastığa kafanı koydun,
gözlerini kapadın.
yüz hizana doğru diz çöktüm bu sefer,
uyuyakaldın.

saf ve temizdin,
sırf bu yüzden günlerce beklememe rağmen,
aylarca,
kızgınlığıma rağmen,
titreyen ellerimi ilk gözlerine,
sonra saçlarına,
daha sonra dudaklarına götürdüm ve okşadım.

en sonunda elini tuttum.
neden buz gibisin,
sevgilim?
ben seni çok özledim.
hadi kahve içelim,
içeri girelim.
uyan.

Cevap: Umut Mavisi
 

bilmiyorum neden
lakin artık kokun
sevgi ile bezediğim menekşelerim gibi değil

senin için kendimi sevmek adına ektiğim her bir menekşeyi sen oldurdum
sen koksunlar istedim,
kokunu çalıp menekşelerime doldurdum

unutuldum,
belki kendimi sana ben unutturdum

çok sevdiğimden değil,
hastalıklı sevdiğimden
katlanılmaz olduğumdan
menekşelerimi sen ile doldurup
kendime bir taç yaprak dahi bırakmadığımdan

çok değer verdiğimden değil,
her şeyimi verdiğimden
belki taptığımdan
belki de tanrıya değil,
şeytana,
sana
taptığımdan

unutuldum
kendimi sana ben unutturdum

menekşelerim,
artık olması gerektikleri gibiler,
menekşeler kokmaz,

menekşelerim artık ne sen
ne bir başkası
ne bir his, ne bir hissizlik
ne de hiçlik gibi kokuyor.

(ben de seni unuttum.)

Cevap: Umut Mavisi
 

İstediğin kadar parla!
Benim için biten kişi yıldız olsa gökyüzüne bakmam.

Cevap: Umut Mavisi
 

Geleceğini bilseydim yaşar mıydım geçmişi?

Cevap: Umut Mavisi
 

Çünkü her şeye rağmen ısrarla seni sevdim, bilmiyorsun.

Cevap: Umut Mavisi
 

Neyi çok istediysek olmamaya yemin etmiş.