Cevat Çapan Şiirleri
 

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Anladım Anlamını Anlamın
Şair: Cevat Çapan

Kavak yelleriyle dönen değirmenlere
saldıran evde kalmış uğursuz uzmanlarıyla
ağlarını toplarken akademik ağalar
kuramların kurumunu silerek
bir şiirden demir alıp açıldığım
denizlerin dibinden
kaç anlam balığı yakaladılar
diye meraktaydılar
bilimden bunalanlar

Çalıştılar çalıştılar çalıştılar
kuramın Kuran'ını yazdılar
dışarda erguvanlar salkımlar
tekrarını ilan ederken sevdaların
baktılar yaşlı gözlerle
yazdıkları metinlere
metinler çetindiler

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Asker
Şair: Cevat Çapan

Uykusuz geceler bunlar
dağ başlarında, nöbette.
Uzakta, çok uzakta,
tek tük ışıklarını seçtiğin şehir
sokaklarında kısık sesle
şarkılar söylediğin.

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Babam
Şair: Cevat Çapan

Babam iki tek atınca oğlum hadi seni karpuzlara götüreyim derdi..
(karpuzlar Gebze'de oturan kızlardı)
Annem kızarır kızar "Bey çocuk daha küçük" diye çıkışır mutfağa gider ağlardı...
Babam karpuzdan anlardı.

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Bir Başka Pencereden
Şair: Cevat Çapan

O yanan yaz günleri,
kamaşmış koca bir cam göz deniz
ve hızla sararan bir karasevda:
Güz.

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Bilirim Deppoyları
Şair: Cevat Çapan

Güz-geceye yönelmiş bir saati güzün
Gözleri bulutlara takılı
İskele nerdeyse uzaklaştı vapurdan
Bir martı bakışların içinden süzülüp
Bir başka martıya değiyor

Sular mı hava mı ormandan boşalan
Dokunsan gözleri çiçek dürbünü
Yürüsen bir mağara karanlık
Yosun basamaklı uzak kuleden
Belirsiz adımlarla iniyor gece

Sözleri çalgısız bir şölenin artığı
Bir yerde bir tavşan ürkek -
Bir avcının duyulmayan türküsü
Sevinse üç el silah atsa havaya
Susuyor - paslı bir tabanca öfkesi

Şimdi yollar toz çamur arada
Taraçanın altında at kestaneleri
Güz - mektupsuz habersiz günleri güzün
Barış askerleri talimden yorgun
Nerde bu köhne gecenin kundakçıları

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Boğaz A Vuran Gölge
Şair: Cevat Çapan

Ne kadar erken ayrılmış olsa da aramızdan,
gölgesi hâlâ ak bir bulut,
yansıyor durgun körfeze.
Gavriko'nun meyhanesi şimdi Necati Abi'de-
yaşlı çınar devrileli çok oldu,
ayazma tenha,
artık bir deprem habercisi eski rasathane.
Ahşap yalıda ne zaman tavla oynasak
sarnıç gemileri geçerken Boğaz'dan,
o eski yangınları anlatmaya başlıyor yeniden,
antik Yunan felsefesi okuduğu yılları,
yakışıklı Alkibiades'i,
taşrada şantiye şefliği yaptığı inşaatları.
Askere giderken
klarnetle, darbukayla uğurlamışlardı onu
mahalle arkadaşları.

Kim bilir hangi el oynatıyor şimdi
o satranç taşlarını?

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Bukağı
Şair: Cevat Çapan

Yeniden bir su boyunca yürümek
Elinden tutmak bir çocuğun usulca
Birlikte solumak menekşeleri
Dağlarda kayaları kıracak

Birden dağlar iniyor sulara
Sular güneşle ışıyor birden
Yayılmak sulara ve dağlara
Zindanlar boşalmışçasına

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Burç
Şair: Cevat Çapan

Belki çıkar yollardan biri de bu: gözlerine
bakmak sessizce, bir kıyıda uzaktan
yaklaşan bir gemiyi bekler gibi, elinden
tutmak o sıcaklığı ve yürümek,
yürümek zamanı düşünmeden bastığın
çakıl taşlarının hışırtısında. Hep
söylerdin eskiden, biraz zaman tanısak belleğe,
güzel bir unutuluşa dönüşür, derdin
bütün o top sesleri, toz duman, akşam
bataryada geçirdiğin karanlık nöbet saatleri.

Sana unutulmuş bir çardağın altında
galibarda renkli bir mürekkeple yazıyorum
yeniden depreşen bir sevincin ötesinden.

Çocuklar büyüdüler, uzaklara gittiler,
senin, benim yanlışlarımızın ne yararı
olabilir onlara? Belki onlar da
öğrenecekler umarsız sözcüklerle
eskiyen anılarının dehlizlerinden
kurtulup savrulmayı.
Sorma sakın - bilmek yasak, derdin,
kim bilebilir yazgının bizi nereye
sürükleyeceğini.

O unutulmuş çardağın altında yazıyorum sana,
aydınlık gölgesinde asmanın.
Günler sayılı.

Cevap: Cevat Çapan Şiirleri
 

Bölünmeyen Bir Sessizlik İçinde
Şair: Cevat Çapan

Öyle seviyor ki susmayı,
sözcükleri öyle seviyor ki,
lambasız kalabilir geceleri,
kışı uykusuz geçirebilir.

Esrikliğin
değişen yoğunluğu onun için her mevsim,
rüzgârlar
yoğunluğun dalga dalga esrikliği.

Derken gemiler yanaşıyor
-çok yorgun bir fırtınadan
bağrının rıhtımına-
sürgünden dönenlerle yeniden
yaşamak doludizgin.