|
Gönül Duranoğlu Şiirleri
Acı ve İnsan Şair: Gönül Duranoğlu Her insan acısıyla birlikte büyür Ben acılarımı avutmak için beşiğimde salladım En büyüğünün benden de umarsız olduğunu bildiğimden İlk umutsuz aşkımı ona bağışladım Acım ve ben hep aynı sularda yıkandık Yıkık külhanlarda başka acılarla tanıştık Hele biriyle öyle dost olmuştuk ki Sahibine dönme vakti geldiğinde ardından ağladık. Herkes kendi acısını ayak sesinden tanır Zamanla aileden olurlar Onlara alışıyorum gittiklerinde özlüyorum Benden ayrı yaşarlar mı bilmiyorum Geri dönmelerini istemesem de ayıp olmasın Gittiklerinde arkalarından bir kova su döküyorum |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Ağıtlama
Şair: Gönül Duranoğlu Ne zaman elimi uzatsam Bir ölü nokta boşlukta Tersine basılmış fotoğraflar gibi Yanlışları yaşamışız bunca yıl Neden uyarmadık birbirimizi Sen mi erken geldin ben migeç kaldım Nerelere koysam seni bilemiyorum Ak yazım yerine kara yazım olanım “ İki elin kanda olsa gel” diyorsun Yüreğim kan içinde gelemiyorum Kolunu boynumdan çözemediğim Ben bir yol ayrımı bekçisiyim Tutma acılarımı yanar ellerin Yaşansaydı güzel mi olurdu böylesine Nice direnmelerde büyüttüğüm sevgin. |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Anne Bak Kar Yağıyor
Şair: Gönül Duranoğlu ne zaman kar yağsa soğuk bir hüzün umarsız bir acı gelir çöreklenir sayrılı yüreğime bak anne kar yağıyor gene küçükken her çocuk gibi yağdığında sevindiğim kar sanki yüreğime yağıyor anne çocukluğumun soğuk kış gecelerinde bana kocaman bir yorgan gibiydin yıllar seni ufalttıkça ben çocukluğumdaki sen gibi kocaman oldum anne her derdimiz için bir parça koparttık senden senin yüreğin dağ gibi kalırken benim yüreğim hala küçük bir çocuk anne bak yine kar yağıyor yüreğimi üşütüyor küçükken ellerimi ısıttığın gibi yüreğimi ellerinin arasına alıp ısıtabilir misin anne.. |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Ayışığı Ezgisi
Şair: Gönül Duranoğlu Zamanla bölüşürüz acıları O bir Etrüsk vazosu gibi çatlar Sunak masalarında konuşulur Kadınlığımızın bedeli. Vurur yüreğim en olumsuz tellere Çocuk acısıyla sınanmasın analar Son adağını verirse Kin kokulu çiçekler açar Uykunun olmadığı yerde. Artık boşunadır korku üretmek Bir ayışığı kalır hesap sorulmadık Düşlerini yaşamamış çocuklarımız Işıklarıyla oynasınlar diye. |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Bir Deniz Öyküsü
Şair: Gönül Duranoğlu Kuşların bile uğramadığı Bir adadır yalnızlık Bu ada benim, dört yanım deniz Sevgi ve hüzün yosun saçlı İki kızkardeştir burda Ben ve adam dört yanımız deniz Sıkıldıkça milis gençliğimi anlatırım adaya Kıyamadığım, hiçbir yere koyamadığım Titreyen yüreğimden iki damla yaş Akar sessizce eski meydanlara Derler ki her sonbaharda Hala yası tutulurmuş oralarda Yaşanmamış gençliklerin Güneşin batışıyla lacivertlenirken akşam Ben ada bir sevdayı bekleriz Ağustos kapısında Gelir güvercin gülüşlüm Saçları başak kokar Gözleri yıldız yıldız Heybesinde temmuz gülleri Kokuları yosun yosun Renkleri deniz deniz |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Bu Sevda Zehirler Seni
Şair: Gönül Duranoğlu para para ışığa kesmiş dingin bir sabah denizinin acır kanat uçları uçamaz martı yavrusu dalgalar köpük köpük ağlar gözlerinde ben bu sevda zehirler seni demiştim o ateş gecesinin kızıl oklu şafağında neden hep dikenli dal uçları içinde kanar durmadan yüreğin uzaklarda beyaz bahar kelebekleri konar saçlarına başında beyaz gelin çiçekleri gibi uzak ve soğuk bir gülüş kalmışsa uzaklarda kırılganlıklar bir kenarda hep vardır |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Çocuk Resimleri
Şair: Gönül Duranoğlu Güneşi çocuklardan öğrenin Ağzı, burnu, kaşı, gözü Güler hep dağ doruklarında Kuşları çocuklardan sorun Her biri güneşten daha kocaman Yerle gök yer değiştirir bazen Tüm yapraklar gül pembesi boyanır Yeşil atlar koşar güneşe doğru Sevinçler hep portakal rengidir Birden bir çocuk resmiyle kanatır yüreğimi Kuşlar uçmayı bilmez güneş kör olmuş Yağmur tedirginliği bütün renklerde Anlarım bu çocuğun eline Hiç portakal verilmemiş |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Dağ Şiirleri-sisyphos 1.
Şair: Gönül Duranoğlu Acıyla eski dostuz Sevgiye adaklı Yine de yalnız Çıkarım yolculuklara Kendine konuk Bir dağlıyım Ben bu dünyada Torosları boyarım Sabahtan akşama Bulutlar siler boyalarımı Akşamdan sabaha Oysa dağlar sever Yaban dağlıları |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Dağ Şiirleri-sisyphos 2
Şair: Gönül Duranoğlu Ben bir Tibet büyücüsüyüm Cimrice saklarım heybemde Zamanı ve sevgiyi Tütsüler toplarım Güneşsiz yamaçlardan Dağlılar izimi sürer Göstermeden kendilerini Geceleri yalnız dolaşırım Tekinsiz yıkıntılarda Bu yüzden herkes Biraz korkar benden Oysa ben Herkesten daha çok Korkarım kendimden |
Cevap: Gönül Duranoğlu Şiirleri
Dağ Şiirleri-sisyphos 3
Şair: Gönül Duranoğlu Hala gece ateşleri yanar Mübarek toroslarda Tevatür eşkıya öyküleri Biraz patlamış mısır kokar Kimse eşkiyaları anlayamaz Benim kadar İnsanın göçebe yanıdır Onlara dağlarda Gece ateşleri yaktıran Çünkü mapusluğun bedeli Daha hafiftir Dağlarda yaşamaktan Ey çocukluğumun özgür Dağlıları Ben o karanfil buğulu Masallarımı yitirdim Sizin oralarda hala Rüzgar reyhan kokar mı |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 03:50. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.