Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Açmaz

Ulu Tanrım, bu Arap açmazı Türk'ü yendi,
Tam bin üç yüz sene bîçareye Müslim dendi!

Altı bin yıl bu maval gezdi ağızdan ağıza,
Kapılan yandı bu iman denilen mıhladıza!

Aslı yok, astarı yok, esteri yok, kervanı var,
Aklı yok, rehberi yok, varlığı yok, şeytanı var!

Bu uğurda sürünenler tamam üç yüz milyon,
Hepsi de birbirinin zıddı ve şerân melun!

Bin bir uçlu kazığı çak diye verdin deliye,
Bağladın hem de yularsız bizi kal ü beliye!

Gece bastı kara kaplı kitap - oldu hâkim,
Anırırken tepişen bunca eşek hep âlim!

Hepsi de kendisinin gittiği yol doğru sanır,
Razıdır yaptığına az buçuk elden utanır!

Utanırdan garazım menfaatinden korkar,
Yoksa her şeye müsait o sarık, kanlı yular!

Sargı sarmış gibi bir kör çıbana, manzarası,
O kızıl fes, o Grek damgası, yüzler karası!

Taşıdı yüz sene bu illeti bîçare vatan,
O cinayet sürüsü gitti sılaya karadan!

Âdemin hasleti temsil edemez bu piyesi,
Türk'e düştü beşerin zaviye-i tesviyesi.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Akın

Es-selam ey ulucan, İbn-i Süreyya Kör Ali,
Bab-ı Haydar'da tevarüsle müheyya Kör Ali,
Nam-ı zatın Ali İhsan da olur ya Kör Ali,
Künyeni böylece, yazmaktaki mana, Kör Ali,
Her muhatap nazar-ı dilde serapa Kör Ali!

Künyeniz ailece; eski Kızılbaşoğlu,
Kökünüzden başınız Bab-ı Âli'ye bağlu.
Bilirim ki yüreğin derd-i vatanla ağulu,
Gerçi devlet ile hem-sin, bu siyaset, bu gülü,
Bence tarihi de bıktırdı bu dava Kör Ali!

Pek kolaylık ile olmaz bu işin tesviyesi,
Şekl-i milliyeti bozmuş, tepeden zaviyesi.
Yeni baştan yapınız sahneyi, fikri, piyesi;
Dolmasın bir sürü sırtlanla emel nahiyesi,
Bir iken tecrübeniz oldu dübala Kör Ali.

Her taraftan yine cûşan oluyor, ehl-i hulûl,
Semtiniz olmada çok alçağa mersâ-yı vusül.
Bulmasın fikr-i edânî vü fiten cây-ı husûl,
Çevirin ters yüzüne bunları ettirme kabul,
Oluyor hemdeminiz bir sürü edna Kör Ali.

Açmazın hurdesi malum ya, dışardan görünür,
Ruh-ı maksat bilenin fikrine her an görünür.
Tecrübe ehline ayine-i devran görünür,
Hall-i esrar-ı muamma sana rahşan görünür,
Münkeşiftir sana bu ka’r-ı muamma Kör Ali.

Rehberin şule-i tarih-i mükerrer olsun,
Maksadın hikmet-i azminle mukadder olsun,
Tarh u zaidle bu iş vahdete müncer olsun.
Geçen asâr-ı vekâyi sana ezber olsun,
Ortadan kalkar adamla bu belaya Kör Ali.

İhtiyaç artmalı takdis ile ehl-i hünere,
Nazar-ı gaye uzandıkça, huzur-ı beşere,
Verme yüz, sanata bîgane olan derbedere,
Olmalı hisle mücehhez yazılan bu sefere,
Etmeyin soysuzu ikdar ile bâlâ Kör Ali.

Almayın mahfel-i fikre edevat-ı kenefi,
Seçin eşhâs-ı hıyanet ile ehl-i şerefi,
Çıkmasın ahd-ı karîbin yine şerr-ül-halefi,
Size atfen, kokuyor bir nice amâl-i hafî,
Hakka karşı ürüyor eski heyula Kör Ali.

Fikr-i icad-ı hayat-ı nev olursa hidemât,
Yok, değildir, bu cihetçe, elinizde alât.
Sıçılan boklan tathire gerek tensikat,
Ediniz ehl-i fezâille bu sayi isbat,
Olmasın sahn-ı vatan alçağa me’vâ Kör Ali.

Herkesin lokması bir cevher olursa işine,
Uyar edvar-ı siyaset feleğin gerdişine.
Takmayın her ‘it’i bu mevkib-i sa’yin peşine,
Bu demir leblebidir, gelmez esâfil dişine,
Ehl-i hak belli olur lahzada râ’na Kör Ali.

Beslenir rüy-ı melahat diye bin şahs-ı kabîh,
Bunların varlığıdır millet için zulm-ı sarîh.
Sine-i devleti tarih ile ettik teşrih,
Aşikâr oldu maraz, geçti nezaket, telmih,
İş bu merkezde diyor cümle etibba Kör Ali.

Haladan geldi a sor aklıma ey merd-i metin,
Gösteriş, akıbeti her vakit eyler tayin,
istifaya o kadar teşne ki bu fikr ü zemin,
İşinizde hak erenler ola himmetle mu'in,
Doğruya yardım eder Hazret-i Mevlâ Kör Ali.

Tıp Fakültesi Hastanesi, Haydarpaşa
27.02.1337 pazar sabahı.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Anladın mı?

Hicran destanını kendinden oku,
Mecnun'dan duyup da rivayet etme.
Aşkın Leyla'sını gördünse söyle.
Söz temsili bulup hikayet etme.

Yüz bin Leyla doğar alemde her gün,
Senin aradığın zevk, sefa düğün.
Tutacağın işi önceden düşün;
Daha ilk adımda nedamet etme.

Sevdanın oduna pek güvenilmez,
Tutuşurşan eğer kolay sönülmez.
Bu yolun hükmüdür geri dönülmez,
Canına kıymazsan seyahat etme.

İyi bak kabına, olmasın delik,
Boşuna taşırsın ,gider gündelik.
Anında olmalı, ettiğin iyilik,
Alem duysun diye, inayet etme.

Kabe'den maksadın varmaktır yara,
Kör gibi tapınma, kara duvara,
Hızır'ı ararsan kendinde ara,
Bulamadım gibi rezalet etme.

Muhabbet herkesin aklını çelmez,
Gönül viranesi kolay düzelmez.
Alemden çekinme bir zarar gelmez,
Sen kendi kendine hıyanet etme.

Şen şatır gönlüne hicran dolmasın,
Gençliğin gülşeni gamla solmasın.
Neyzen gibi aklın yarda olmasın,
Özründen çok büyük kabahat etme.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

ABDÜLHAMİD'İN AĞZINDAN BİR NUTK-I HÜMÂYUN

Kal'a-i âsâr-ı zulme verdim istihkâm-ı tam
Ettim istibdad ile tarihe ibka-ı nâm

Öyle tarsîn eyledim olsa cihan zir ü zeber
Attığım üss-i mezâlim haşre dek eyler devam

Ben o cellâdım, vatanda açtığım her yârenin
İltihâbı bir zaman etmez kabul-i iltiyâm

Nerde Cengiz, Engizisyon, nerde Haccac ü Yezid,
Nerde Timur, Hülâgû, nerde ecdâd-ı izâm

Nerdedir Şeddâd ü Nemrûd, nerdedir Ad-u Semûd
Her cihetçe zâlimân-ı dehre ben oldum imâm

Ben ölürsem mülk-ü millet bitmeden volkan gibi
Ka'r-ı lâhdimden tüter eflâka dûd-i intikam!

Ol kadar ezdim şu miskin milleti ki etmesin
Fasl-ı dâvâ eylemek'çün rûz-i mahşerde kıyâm

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Aşki

Bir taraftan cam-ı aşkın, bir taraftan meyle ney
Kör kütük, zil zurnayım; saki fitil ettin beni!
Sarhoşum, kör kandilim, yandım o mavi gözlere;
Altmışından sonra cana bob-stil ettin beni!

Kadıköy, 1941

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Ay Dede

Takdirin, tasvîbin bollaşır oldu,
Hüsufe uğrama, aman Ay Dede!
Nimetler, hizmetler kapalı geçsin,
Şüpheye düşmesin zaman, Ay Dede!

Saptın mı acaba tuttuğun yoldan,
Dualar almışsın yetimden, duldan,
İşaret feneri görünmez oldu,
Şu dümen kırışın yaman, Ay Dede!

Yetişir gurbetten aldığın öğüt,
Kim sola yanaştıysa kalmıştır züğürt;
Sen suya yular tak, altından yürüt;
Sesini çıkarmaz saman, Ay Dede!

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Aygır İmam

Ben nasihat veremem gerçi size Aygır İmam,
Kafa tutma saz için sen de bize Aygır İmam,
Su-i niyet taşıyan alçağa lanet olsun,
Yoktur asla garazım zatınıza Aygır İmam.

Sana karşı kötülük varsa eğer kalbimde,
Atarım varlığımı Akdeniz'e Aygır İmam.
Sayarım hatırını, hem de seni incitmem.
Korkarım taş atamam ben kerize Aygır İmam.

Saldırışlarda soğukkanlılığın mucizedir,
Hani örnek gibisin İngiliz’e Aygır İmam.
Bu akort olmadı dersin üzülürsün bokuna,
Kulak asma olur olmaz pürüze Aygır İmam.

Osururdun içine orgu akort etmek için,
Kardinal olsaydın Portekiz’e Aygır imam.
Gel düzen meselesinde adını boklatma,
Dokuza çıktı mı inmez sekize Aygır İmam.

Şu kulaksızlığını radyoda ilan ettin.
Bu rezalet foyası çıktı dize Aygır İmam.
Bir çelik parçası davanızı tekzip etti.
Sustuk amma hepimiz, fen geveze Aygır İmam.

Musiki Serveti'nin haznesi, ardiyesi yok,
Yüklemiştir onu hak bir öküze Aygır İmam.
Bu da gül pembesi derdin de kırardın rekoru,
Kadı olsaydın eğer sen Serez'e Aygır İmam

Paraca pulca bu yıl hayli kalınlaştın ha,
Ateş-i “ Veyl liküllin hümeze" Aygır İmam!
Pek zebun-küş diyemem amma ezersin zayıfı,
Lüpe geldi mi taparsın semize Aygır İmam.

Yan bakarsın biraya, konyağa amma geriden,
Kıç atarsın şaraba, sertçe düze Aygır İmam!
Bayılırsın pilice zannederim tilki gibi,
Lüferin tazesi olmaz mı meze Aygır İmam?

Saldırırsın boğarak nağmelerinle bezme,
Köfteye, meyveye, bolca çereze Aygır İmam
Katakulli okuma, nağmelerin kaşkariko,
Hilede taş çıkarırsın Muiz'e, Aygır İmam!

Bir kütüksün bu ilimde fakat aslın meçhul,
Benzemezsin meşeye, pırnala, hattâ cevize Aygır İmam!
Bir sicillin sayılır bu yazılar varlığına,
İşte müsveddesi, sen çek temize Aygır İmam!

Beyoğlu, 1936

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Baktım, Ağladım

Yâd-ı hayal-i yar ile
Gülzara baktım, ağladım.
Andım şemim-i kâkülün,
Ezhâra baktım, ağladım.

Kalbim esir-i aşk-ı yâr,
Gönlüm heva-yı bî-karar,
Eş kim misal-i cûybar,
Âsâra baktım, ağladım.

Hicran ile dil oldu hun,
Bahtım yaman, talih zebun,
İkbali gördüm ser-nigun
İdbâra baktım, ağladım.

Müstakbelim olmuş heba,
Hâlim bela-ender bela,
Mazideki bî-intiha,
A’sâra baktım, ağladım.

Bir bî-kesim, bî-hânımân,
Şimdi bana dağlar mekân,
Feryadıma makes olan
Kühsâra baktım, ağladım.

Kalb-i hazinim ye’s-pûş,
Hemrazım oldu hep vuhûş,
Karşımda pür cûş u hurûş
Enhâra baktım, ağladım.

Firkatle ney feryad-zen,
Tanbur ise sevda-fügen,
Mızrab-ı gamdan inleyen
Evtara baktım, ağladım.

Sen nerdesin ey nazlı yâr,
Sinemde aşkın payidar,
Kalbimde senden yadigâr
Esrara baktım, ağladım.

İstanbul, Çukurçeşme, 1317

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Binamaz

Bî-namaz deyip beni Hak'dan uzak gören,
Sığmaz senin hayâline mihrâb ü mübrem.
Sen sade beş vakitte ararsın Allahını,
Ben her zaman onunla emîn ol beraberim

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Bir Çocuğa

Uçup geldin bir şihâb-ı lâ-mekânsın sen!
Bu hikmet-hane-i hilkatte bir ruh-ül-beyansın sen!
Kudümünle müşerreftir bütün yârân ile ihvan,
Nasıl etmem muhabbet hem Muhammed hem
Süleyman’sın sen!
1942

Sıkboğaz etti yine halkı susuzluk derdi,
Biliriz yaz ayının şehri bunaltan huyunu.
Boğar İstanbul'u toplarsa eğer Vali'miz,
Belediye kapısında dökülen yüzsuyunu!
1945

Bay Hitler'e yaralandı, dediler.
Menhus yıldız çabuk doğar dulunur;
Sen köpeğe kuduz de de geçiver,
Nasıl olsa bir öldüren bulunur.
1945

Atılmıştı zavallı Çallı bin türlü hakaretle
İlahi intikamın neşesinden ben de mest oldum.
Maarif namına birçok devair böyle yandıkça,
İnandım hikmet-i Zerdüşt'e ben ateşperest oldum!
03.04.1948

Edebî bilgini Hayrettin Kaptan,
Beş asır önceden biliyor gibi.
Ikına ıkına yazdığın şi’re
Barbaros... siliyor gibi!
1948