Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Felek

Yamansın her zaman aldattın beni,
Kâh düşürdün kâhi kaldırdın felek!
Mecnun'sun diyerek Leylâ peşinden,
Issız vâdilere saldırdın felek!

Rehbersin dedin ben ise kördüm,
Elimle başıma çok çorap ördüm.
Kendimi bıraktım âlemi gördüm,
Hesapsız günahlar aldırdın felek!

Şifadır dedin zehir tatdırdın,
Gençliğin okunu boşa attırdın,
Körlerin yurdunda ayna sattırdın,
Çıkmaz sokaklara daldırdın felek!

Barışmadı gönlüm merd ile zenle,
Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle
Hicran köşesinde bozuk düzenle,
NEYZEN'e her telden çaldırdın felek!
Sahra-i cedid 1913

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Felsefemdir Kitab-ı İmanım

Felsefemdir kitab-ı imanım,
Taparım kendi ruhumun sesine,
Secde eyler hakikatim her an,
Kalbimin ateş-i mukaddesine.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Ferdâ-yı Vahdet

Sen ey gurur-ı beşer, ey tahakküm-i gaddar,
Sen ey siyaset-i masruadan doğan efkâr!

Sen ey hurafe-i edyân u şirk-i milliyyet,
Dimağ u kalb-i beşerde onulmayan illet!

Sen ey fesane-i emmare, münzelât-ı zunûn,
Akâid-i mütecennin, sahâif-i pür hun!

Sen, ey feza-yı garazdan inen kevâkib-i şer,
Pıranga-bend-i dalâlin olan şu tavk-ı beşer!

Evet, rivayet-i zu’munca altı bin senedir,
Demir düğümlerin altında zâr u gürsinedir.

Maâbidin gibi dâr-üs-sına’a-i ifsâd,
Dem-i cinayeti Habil’le Kabil'e isnad.

Eden ve hakk-ı veraset güden şu insanlar
Ki gayz u kinine şahit minareler, çanlar.

Birinde bang-i Muhammed, birinde savt-ı Yesû
Bela-yı kizb ü cehaletle kubbeler meşbu

Uçar ukab-ı menâhî feza-yı kizbinde,
Ne hacleler satılır, bu durulmayan dinde.

Haham, papaz, hoca cürmün birer nigehbâmdır,
Erâzilin bu maâbid gedikli dükkânıdır.

Kiminde turfa belası, kiminde nâr-ı haram,
Zavallı muterifinse geçirdiği âlâm.

Diyanetin bu koğuklarda gümrüğü alınır,
Yalanla safvet-i aşka ne darbeler çalınır.

Girer peri-i zekâ bu karanlığın içine,
Görür bekâret-i Meryem, güler iken piçine.

Çocuk anayla semavi bir aşk-ı müstetire
Delil olursa pederlik de hâle-i bedre.

Kalır ki mantığa, fenne teması kaldırsak
Sızar huveyne-i Kuşu/'şu resmi bir sıksak.

Değil mi ismet-i Meryem Yesû'a bir ideal,
Olur bu hikmet-i Teslise en celi timsal.

Gel ey zekâ-yı beşer sen şu şi’r-i aşka sokul,
Bu nur u sicn-i bekâret, fakat bugün bir dul.

Damarlarında seyahat eden hayal-i garâm,
Samim-i kalbine bir gönce eylemiş ikram.

Masalcı bir karı varmış bekâret isminde,
O sırdaşı imiş aşkın hadâset-i sinde.

Ziya-yı raşe-i vahdet o burca dikmiş tuğ,
Terennüm etmiş o demde heman rebab-ı büluğ.

Netice Yusuf u Neccâr Meryem'e dayamış
Bu şi’re din demiş, İsa hayal ile boyamış!

Fakat bu din, bu görünmez sihirli istihkâm
Ki her nefeste bir işkence âletiyle zalâm,

Saçar, bulandırır aşkın meal-i nükhetini
Kırar kebûter-i aşkın per-i meveddetini.

Şikeste-per dolaşan şu benât-ı Havva’dan
Sorun mecelle-i aşkın mealini bir an.

Sorun ki lirinin evtârı inlesin bir dem,
Terennüm eylesin uşşâka sine-i Meryeml

Kadın, bu genc-i serâir, hazain-T melekût,
Bu nur-ı mâye-i şefkat, bedîa-i lâhut,

Mukaddes addedilen enbiyanın annesidir.
Rebâb-aşka gerilmiş telin teranesidir.

Kitab-ı hilkatin uzvî şerefli matbaası,
Mehâsin-i beşerinse meali, şaşaası.

Cennetin kapısından kovulma bühtanı,
Bu iftira-yı musanna, bu Cidde destanı,

Deha-yı hâzıra karşı bu iftira lekedir,
Bu ilm-i hâl-i fazâyih, şebaba tehlikedir.

Hücuma erkek olanlar düşünmeden girmiş,
Kadınlığı siper-i intikama indirmiş.

Esir olunca kadınlık nikâha bağlanmış,
Müzeyyenâta da bakmış, tel örgüdür sanmış.

Değil mi ya? İpek, altın saadetin temeli?
Kadınlığın bu kelepçe içinde kalmış eli.

Kadın elindeki kirmiş bir erkeğin dince,
Bu kir çıkarmış elinden boşarsa fikrince.

Muhakkar olduğunu dinden eyliyor talim,
Şu ayete bakınız: “İtine keydekünne azîm."

Şu altı bin senedir izdivacı tanzime,
Muvaffak olmayan ezhan değer mi tazime?

Peki, bu halde kadın kim olur tefekkür edin:
Benim evimde karım şu, esire bir hain!

Bir izdivac-ı musannayla def’-i şehvet için,
Şu zen muhayyer alınmış senin elinde geçin.

Hakaret et, boşa, döv, söv, elindedir dizgin,
Bu kısrağın damarında fakat siyah bir kin,

Gezer, durur, uyumaz ha, bütün gece dolaşır,
Bu intikamı kadınlık damarlarında taşır.

Sebep şu, Âdem'i cennette aldatan Havva;
Senin karın, sana burda ne işlemez acaba?

Netice şu: Karı ba’dennikâh ölünceye dek
Sever, sevilmeyi ister tabiaten bî-şek.

Nikâh, onun nazarında berây-ı ref’-i günah
Muvâzaa gibi bir şey,... iş kucakta penah.

Değil midir şu netice hakikatin güneşi,
Sevişmenin tarafeyni görür, bulur bu işi.

Evet, o gayz u cehalet ocaklarında zekâ,
Muhakeme eritilmiş mükerreren, hâlâ

O din belası taassup, şu şirk-i milliyet,
Döküldüğü kalıbın ananâtmı elbet

Eder muhafaza çünkü fazâili tahnit
Eden maâbid-i muzlim, sefil, kanlı muhit.

Mecelleler, avukatlar, yalancı şahitler,
Bugün, yarın sonu gelmez üzüntü gel gitler.

Kovulmalarla hakaret, pırangalar, mahbes,
“Ya sus, ya öldürürüm ha! ” Bilinmeyen bir ses.

Ceza-yı hükm-i tagallüb döver de ağlatmaz,
Büyüklerin sözü, darb-ı meseldir â! Batmaz.

Karın güzelse başında bela-yı mübremdir,
İmam, hoca, iki şahit, görünme mahremdir

Emir verildi, şeriat bu, laf değil, bana bak,
Karım deyip de sokulma, uzak dur ondan, uzak!

“Zavallı kız, kurumuş be,” deyince birden imam,
Hücum-ı ra’şe-i teflîc, sar’avî evham

Sarar dimağını bî-çare, bî-haber, bî-kes
Donar kalır, “İmam haklı” mealini her ses,

Derin kanaat u imanla, aşk u vicdanla,
Bu cümle hep bir ağızdan çıkar, düşün, anla!

İkinci günde talâk-ı selâse dalgaları,
Kulakların dolaşır sahilinde, karı.

Muhakeme edemez, bir hacâlet-i dini
İçinde kalmış o aciz, şu seng-i telini

Kimin vücuduna atsın, ne semte fırlatsın?
Tanınmayan bir adamla, evet, nasıl yatsın?

Evet, bu emr-i şeriat, bu hülle olmak için.
Şakırtısında da vazıh hukuk arar bir din.

Gelince rüşvete, kizbe kılıncı keskindir,
Meşîhatin kapısından berây-ı hak bir gir!

Hudâ düşürmesin erbab-ı iffeti oraya,
O yerde hakkını almaz güvenmeyen paraya!

Cahîm-i zillete düşmüş olan şu çifte şebab,
Per-i meveddeti kırmak şeriaten icab.

Ederse aşk u muhabbet bu yerde aciz mi?
Değil, fakat para lazım, bu ruhu haiz mi?

Esas aşk u muhabbet güzel, fakat din var,
Bütün batâat-i hülle, bu hangi kalbe sığar?

Yutulmaz a, bunu biz bir yoluyla sordursak
Peri-i aşkı kadınla buluşturup da uzak

Durup da seyre koyulsak, hayale resm-i geçit,
Vazifesi düşecek olsa, intihabı baît

Olan ufukların altından önce kalbinde
Arar da hülle'yi fikren sevimli bir zinde

Ateşli kolların aguş-ı vuslatında bulur,
Mukaddesat-ı maâbid yanar, düşer, kül olur.

Mükevvenata mahabbet, beşerle yek-rengî.
İnan, bu birliğe terk et fazâyih-i şirki.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Geçer

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,
Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,
Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,
Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi,
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer,

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.
Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,
Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadan
Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!
Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,
Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Gönlümün Meyhânesinden Hitap!

Dinleyen her zerreye bin bir hitâbım var benim,
Kâinât isminde hiçden bir kitâbım var benim!

Ya hitâbımdan okursun, yâ kitabımdan beni,
Yazdığım efsânede on altı bâbım var benim!

Hey’etimde müttefik mağrıbla maşrık, veçhe yok;
Gayr-i mer’î zerrede bin âftâbım var benim!

Hüsn-i mutlak bir yudumda kendini gayb eyledi,
Gönlümün humhanesinde böyle nâbım var benim!

Varlığımdan intihâsızlık terennüm eyliyen
Bezm-i hiçide adem adlı rebâbım var benim!

Neşvemiz bî-ibtidadır işvemiz bî-intihâ,
Böyle bir sâkiye candan intisâbım var benim!

Meyve-i memnua’dan çekmiş bizim pîr-i mugân,
Neyzen’im, gönlümde bin bir küp şarâbım var benim!

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Gözünü Aç

Gözünü aç daha meydan var iken,
Dizginin canbaz elinde Neyzen!
Girmedim ya kapısından baktım,
Cennet'i at pazarı sandım ben

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Hayliden hayli kalınlaştı yobazlık yeniden

Hayliden hayli kalınlaştı yobazlık yeniden,
Softalık zorlu anırtı ile aldı yürüdü.
Kara bir kinle taassub pusudan çıktı yine,
Yurdu şâhâne cehâlet yeni baştan bürüdü.

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

HEKİMLERE NAZ

Bir hazâkatzedeyim midemi tıp tepti benim
Kırk katır tepse yıkılmazdı şu aciz bedenim

Kapladı her yanımı sancı, elem, ağrı, bere
Bir mezar oldu cihan, sanki etibbâ haşere

Hastane sanarak yok yere girdim çıktım
İbret aldım oralardan ve canımdan bıktım

Avnî’min himmeti erdi yine imdadımıza
Hâtime çekti bir el nâle vü feryadımıza

Kalmamıştır gibi aciz bedenimde bir şey
Yaşasın sine-i millete Hasan Vasıf Bey

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

Hicran Kucağında

Hicran kucağında tuttuğum sırdaş
Çağlamış bulanmış durulmuş olsun
Sözüne sazına güven de yanaş
Kulağı ezelden burulmuş olsun

Boş kafa gezdiren seyyahlar gibi
Keşkülünün delik çıkmasın dibi
Ariften anlasın seçsin garibi
Hakikat yolunda yorulmuş olsun

Taban tepmiş olan gam kervanında
Dostunu konuklar tatlı canında
Koçlar gibi duran bir meydanında
Arslanlar yurdundakurulmuş olsun

Gel dese de bakma nâkes aşına
Bir sırsat erer de kakar başına
Dostun namerd dehrin mehenk taşına
Felâket pazarında vurulmuş olsun

Duysun aşkın elindeki rebâbı
Okusun alnında çile kitâbı
Neyzen gibi günahının hesâbı
Mezara girmeden sorulmuş olsun

Cevap: Neyzen Tevfik Şiirleri
 

İKİLİKLER

Türkü yine o türkü, sazlarda tel değişti,
Yumruk yine o yumruk, bir varsa el değişti!

*
Kâbe'den maksat varmaktır yâra,
Kör gibi tapınma kuru duvara.

*
Mey'de Bektâşi göründüm, Ney'de oldum Mevlevî,
Meşrebim Mollâ-yi Rûmî, mezhebim Bektâşidir

*
Üstüne alma fakat dinle samur kürkçüyü sen,
Nasıl olsa kabahat sahibini terk etmez.

*
Türkü yine o türkü, sazlarda tel değişti,
Yumruk yine o yumruk, bir varsa el değişti!

*
Kâbe'den maksat varmaktır yâra,
Kör gibi tapınma kuru duvara.

*
Mey'de Bektâşi göründüm, Ney'de oldum Mevlevî,
Meşrebim Mollâ-yi Rûmî, mezhebim Bektâşidir

*
Üstüne alma fakat dinle samur kürkçüyü sen,
Nasıl olsa kabahat sahibini terk etmez.