|
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Evde 12. gün'üm!
Günlerim; Sabah kalk, kahvaltı yap, müzik aç, maillere bak, önemli işleri hallet, foruma bak, kahve kitap, haberleri es geç, foruma bakmaya devam et, yat. Bu kadar yeter. :nee: |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Beni 2006 yaz ayına ışınlayın! Acilen... Büyüyünce sorunların da bu kadar büyüyeceğini bana niye kimse söylemedi. Ne geliyorsa hep şu şom ağzım yüzünden geliyor, ya da şöyle yapıcam böyle yapıcam deyip o yılın büyüsünü bozuyorum sanırım... 2020'yi hiç böyle hayal etmemiştim... 3 ve ya 4. sınıftı galiba bir gün arkadaşlarla sınıfın kapısının önünde üst sınıflara bakar hayal kurardık. Tabi değil ortaokulu, liseyi okumak bana çooook uzun yıllar sürecekmiş gibi gelirdi. Ama şikayetçi değildim. Okumayı da okuldan keyif almayı da seviyordum. Ve öyle herkes gibi büyüklerin kılığına bürünen, büyük olmak için acele eden biri de olmadım ama ne çabuk geçti yıllar yaa off! ~~~ https://www.youtube.com/watch?v=pG3tpI6D1II |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Ah be Zeynep, hiçbir zaman ders almayacaksın! Bir tek kendine verdiğin sözleri tutmayı beceremiyorsun, Kimseyi üzmeyeyim diyorsun, en çok sen üzülüyorsun. İnsanları hep sen anlamak zorundasın, Ama anlaşılmayı bekleme hakkın sahip değilsin, en çok da bunu unutuyorsun. Sonra yalnızlığın mutluluğunu hatırlıyorsun... Ve en çok yalnızken kırılmadığını bildiğin halde, en çok ona ihanet ediyorsun. Sen ihanet etsen de, o sana etmiyor... Ne zaman istersen, ben buradayım diyor. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Tüm hücrelerime kadar yorulduğumu hissediyorum... Bu süreç yıpratmakla kalmadı, zaruri ihtiyaç anında bile bizleri bir çok şeyden mahrum bıraktı. Kendi kendimizin ilacı olmaktan başka bir şey gelmiyor elimizden. İki ucu b... değnek derler ya. O misal. Neyse çok şey yazıp canımı sıkmak istemiyorum. Görüşürüz güncem. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
O günlerin üstünden tam bir sene geçmiş günlük. Nasıl geçti bir de bana sor. Deldi geçti derler ya öyle belki. Aşk acısı olsaydı bu kadar acıtır mıydı canımı bilmiyorum. Yaşadıklarım, hissettiklerim dün gibi aklımda. Düşündükçe hatırladıkça hâlâ kabullenemiyorum. En sevdiklerim artık bir daha yazmamak üzere en sildiklerim arasında. Şu koca bir senede neler yaşandı, bu gözlerim, bu kulaklarım nelere şahit oldu. Ne yalanlar işittim, ne oyunlar gördüm. Sağlık işte en çok kaybettiğim/iz de oydu. En değerli olan, kıymetini bilemediğimiz. Kim ne kaybetti bilmiyorum ama ben çok şey kazandım. Her yıl yaş alsak da, yüreğim geçen yıl aldı nasibini. Ben asıl geçen sene büyüdüm. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Can kardeşim! Sana kardeşim demek için aynı kandan olmamıza gerek yok. 13 yılı çoktan devirdik. Bu geçen zaman bize çok şey kattı, çok şey öğretti. Belki ben uzaklara gitsem de mesafeler girmedi aramıza. Ve sen bugün bir kez daha anne oldun. Bir kez daha teyze oldum ben. Keşke yanınızda olabilseydim, keşke gelebilsem... Şu virüs sevdiklerimizden de ayırdı bizi. Seneler yüreğimden bazılarını alıp götürse de, yine seneler yeni insanlar, yeni güzellikler katıyor hayatıma. Yaprak dökümleri belki de yenilere yer açmak için gerçekleşiyordur diye düşünmüyor değilim? Birdin, iki oldun, şimdi üç oldunuz. Ve üçünüzde benim canımsınız. Yanınızda olamasam da, sağlıklı olun, iyi olun bu bana yeter. Elbet bu günler de geçecek. Ve ben ilk fırsatta görüşemediğimiz zamanı telafi etmeye geleceğim. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Saatlerdir içimde bir sıkıntı var. Anlam veremiyorum. Hüzün oturmuş gibi. Hani yağmur öncesi kasvet çöker ya. Öyle bir şey işte. Ağlayasın gelir ağlayamazsın, içini yakar. Konuşacak, paylaşacak kimsen de yoktur. Aslında konuşacak bir şeyin de yoktur. Kimbilir kaç bilinmeyenli denklemdir içini kemiren sıkıntı, nedenini bilmediğin. Sanki içime de kasvet çökmüş gibi. Yalnızlığına sarılırsın, en çok ona sarılırsın için sıkıldığında. Ama ne yaparsan yap, sol yanını acıtmadan geçmez! ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Aslında zaman zaman oflayıp pufladığımız hayat bizim için ne kadar kıymetli ve anlamlıymış. Oysa yaşarken bize, rutin ve anlamsız gelirdi. Şimdi bakıyorum da, şikayet ettiğimiz her şeyi dört gözle arıyoruz. Son zamanlarda işe gitmek öyle yorucu hale gelmişti ki. Dinlenmeye ihtiyacım olduğunu düşünürdüm. Şimdi bir çok şeyi özlemle arıyorum. Her sabah servisten indikten sonra 10 dakikalık o mesafeyi kulağımda kulaklıkla, müzik eşliğinde yürümeyi, gökyüzüne bakmayı, havayı içime çekmeyi, yaşadığımı hissetmeyi... Evet evet en çok da yaşadığımı hissetmeyi özledim... İşten geldikten sonra kısa yürüyüşler yapmayı, arada parkta soluklanmayı, hava güzelse hafta sonları kitabımı alıp parktaki çay bahçesinde kitap okumayı, insanları seyretmeyi özledim. Tabi şu çılgın arkadaşımla planlar yapmayı, hiçbir şeyi düşünmeden o günün tadını çıkarmayı, başımıza gelen ilginçlikleri gün sonunda gülerek anmayı özledim. Daha çok planlarımız vardı oysa... Ve iş yerinde kilerle saçma sapan muhabbetleri özledim, Beni kızdırmayı, bana takılmayı seven insanların şakalarını özledim, Ablanın çaylarını özledim, mola saatlerini beklemeyi özledim. En çok da gülmeyi özledim... Gülmek ruhumun en büyük ilacıymış. Evde gülecek bir şey bulamamak, nereye baksak her şeyin, coronadan ibaret olması... Sıkıldım, sıkıldık! Bu virüs bittikten sonra eminim ki hepimiz sahip olduğumuz değerlerin, işimizin, sevdiklerimizin, rutin gelen hayatın, çevrenin, doğanın, havanın, yaşlıların, gencin, çoluğun çocuğun, hayvanların, kim varsa her şeyin kıymetini bileceğimiz ve oflayıp puflamaktan vazgeçeceğimiz. Özgürlük ne büyük nimetmiş! ~ ~ ~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Bazen bir çok şeyi sorguluyorsun içinde;
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu, Kaç yanlışının, kaç doğrunu götürdüğünü... Pişmanlıklarını, acılarını, bunların nedenlerini... Çıkamıyorsun içinden, sonra düşünmeyi bırakıyorsun. Kendi halinde, akışında yaşamaya başlıyorsun hayatı. Ama karakterini, kişiliğini de değiştiremiyorsun elbette. Sen, sensin yine! Az değer veremiyorsun, az sevemiyorsun kimseyi. Değer verdiğin her şey, herkes kayıp gidiyor yıldızlar gibi... Kayıp gittiğini hissediyorsun ama bir şey yapamıyorsun, seyrediyorsun, Tıp ki yıldızların kayışını seyrettiğin gibi... Tutmasan biliyorsun düşeceksin, tutmaya çalışsan sonunda yine kaybedeceksin. En çok değer verdiklerin, aslında en çok kaybettiklerin değil midir? Tüm gücünle tutmaya, tutunmaya çalışıyorsun. Korkuyorsun, düşerse/m... ~ ~ ~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Günlüğüm! Ben geldim, yine sana geldim. :srldmm:
Hiç demiyorsun nerelerdesin ;tripp; Çok yazmak istemiyorum sana, ihmal ettim biliyorum ama malum corona morona var şimdi. Seni corona günleri günlüğü yapmak istemiyorum :D Şöyle bol güneşli, bol anılı günlerle doldurmak varken değil mi? Ama şu an elde bir ben varım, bir de sen. Anlatacak başka da bir şey yok. Hee 19 Mayıs da geldi, 19 Mayısı da evde bayraklarımızla kutlayacağız. 23 Nisan da olduğu gibi. Buna da alıştık mı? dersin... Benim hiç alışasım yok, özel günlerin coşkuyla kutlandığı günlere geri dönmek istiyorum. Ya bayram... Ne çok şikayet ediyorduk, eski bayramların tadı kalmadı diye. Ne çok söyleniyorduk, ne çok iç geçiriyorduk, eskiye özlem duyuyorduk. Şimdi o bayramları da özlüyoruz. Mesela sevdiklerimizle kucaklaşmayı, onlara sımsıkı sarılmayı, doya doya öpmeyi. Bu virüs çok şey aldı götürdü bizden, çok can aldı belki ama aldıklarının yanında çok şey öğretti; Elimizde kinin kıymetini bilmeyi öğretti önce. Az şikayet etmeyi ve anın kıymetini bilmemiz gerektiğini. İş güç telaşının sağlığımızdan önemli olmadığını da öğrendik. Sorsan hepimize 24 saat yetmezdi. Şimdi artık 24 saat fazla bile geliyor. Önce ki bayramlarda az da olsa 3-5 çocuk gelirdi bayram şekeri için. Şimdi onlarda olmayacak. Zaten muhtemelen eve bayram şekeri falan da almayız. Ama çikolata aldırtırım ben muhtemelen neyse oralara girmeyelim hiç (: O değil de güya çok yazmayacaktım corona günlüğüne dönmesin diye, yine döktürmüşüm. Neyse bir daha bayramda görüşürüz artık :p :gul: :gul: ~ ~ ~ |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 14:19. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.