|
Bir gün daha eksildi ömürden
İlk konumu açayım. Bu ilk de senin olsun Günlüğü'm Çok fazla bir şey yazmamı bekleme benden. Klasik bir giriş yapayım sana, iş güç koşturmaca derken akşam oldu işte. Günler zaten kısa... "Çok sıkıcısın" mı dedin? Hiçte bile dün gece baş ağrısından uyuyamadığım için olabilir mi? Sonra uykusuz gözlerle işe git. Kolay mı günlük hanım ? Şimdi böyle doğduğum günden başlayıp, çocukluk ve okul anılarımı anlatmamı bekliyorsan yanılıyorsun. Kendi halimde olmayı seviyorum... Hem daha ilk kez yazıyorum sana öyle pat diye dökemem içimi. Şimdilik Hoşçakal :) ~~~ |
Cevap: Kendimce...
Aynı havayı soluduğumuz şu dünyada insanlar sadece 2 ye ayrılıyor; kötüler ve iyiler diye... Keşke dünyalarımız da ayrı olsaydı, Yada kötüleri uzaya fırlatsak orada kalsalar... Kötüler birbirleriyle tüm bencil duygularıyla birlikte; itiş kakış, bağıra çağıra yaşasalar kendi dünyalarında... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Sanırım fazla büyük konuşmamak lazım... Normalde pek bir şeyden korkmayan ben, bu aralar sık sık yaşanan depremlerden korkmaya başladım. Önceden ayda yılda bir kere ufacıcık bir şey hisseder yerimizden kıpırdamazdık bile. Artık her hafta artçı bir deprem oluyor ve bizim buraları da sallıyor... Özellikle Manisa da yüksek artçı depremler oluyor ve hayra alamet olmadığını düşünüyorum... Hatta bu akşam da sallandık... Sanırım kalp atışını deprem zanneden nadide insan da benimdir. Zira geçenlerde gece uykudan uyanıp deprem oluyor sanmıştım :) Emin olamadığım için her depremi hissettiğimde teyit ediyorum artık birilerinden ;dis; |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
İyi niyetliyim diye insanların bana uzaktan aptal muamelesi yapmasından yoruldum. Hayır biz bu kızı kandırırız diye mi düşünüyorlar? Nasıl bu kanıya varabiliyorlar anlamış değilim. Duygusal bile olsam olabildiğince her şeyi akıl süzgecinden geçiren biriyim. Ne kimsenin hakkını yerim, ne de hakkımı yedirtirim böyle biri olduğumu kimse tanıyamamış. Kendimi kimseye ifade edememişim demek. Hayır yani alnımda her şeye, herkese inanır, herşeyi kabul eder falan mı yazıyor. İyilik demek yardım etmek demektir. Karakterinden, kişiliğinden veya kendinden ödün vermek değil ki. Bir de naifliği dinle bağdaştırmak nasıl bir şeydir? Naifin anlamını ben mi yanlış biliyorum acaba? İnsanları kırmim diyorum ama enayi muamelesi yapıyorlar resmen deliricem. Yine üzülen ben oluyorum :( |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Ne güzel uzun zamandır grip olmadım diye seviniyordum. Bu kış herkes 3. gribini atlattı ben iyiyim turp gibiyim diye diye sonunda kendimi hasta ettim. Bu konuda profesyonelim ne zaman ağzımı açsam söylediğim oluyor. Bir daha böyle şeyler dememeyi bir türlü öğrenemedim. Salı günü ameliyatım var ve ben gribim ne kadar güzel Zaten hep böyle zamanlarda bulur beni ! Doktora danışmadan ilaç da kullanamam. Kafamda deli sorular?? Neyse ballı ıhlamura devam... :( ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Bu sabah o beklenen kar sonunda yağdı. Yerlerde maalesef tutmadı ama çatılar, arabaların üstü, çimler, banklar falan hep kardı. Tabi birde ağaçlar... Geçen sene hiç kar yağmadı, bu seneden de ümidimi kesmiştim ki bugün o ilk karı gördük. Sabah çok güzel yağıyordu ama her güzel şeyin sonu vardır :) İşten çıktığımda, kar yağmayı çoktan bırakmıştı. Akşamüstü sokaklarda kardan eser bile kalmadı, yüzünü gösterip geri bulutların arkasına saklanmış olmalı :) Bize kalan yine sert ve kuru bir soğuk oldu... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
İnsanları anlayamıyorum... Çok mu zor olumlu konuşmak... Şaka gibi... Bir gün kala söylenecek şey mi bu. Şimdi bu düşünce içimi kemirip duracak. Gerçekten insanların zamanlama konusunda problemleri var. Yada kötülükten falan besleniyorlar... Nasıl düşünürsen öyle olurmuş olumsuz düşünmek istemiyorum... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
İçimde öküz oturmuş gibi bir his var. Ve bayadır böyle hissetmiyordum. Yine niye oldu bilmiyorum... Ruhumun darda olduğunu hissediyorum, Ama sebepsiz olan bu hisse nasıl çare olacağım konusunda hiçbir fikrim yok ! ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Zor kısmını mı atlattım yoksa kolay kısmını mı bilmiyorum. Ama şu şeyler çıkana kadar 1 haftayı uykusuz geçirecek olmak düşündürüyor beni. Hayalet gibi dolaşır dururum artık evin içinde (: ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Sanırım sabır denen durum burada devreye giriyor. İyiyim diye fazla havaya girdim sanırım. İyi değilmişim. Ağlayacağım aklıma gelmezdi, Ama ağrıdan falan değil ona katlanabiliyorum. Ruhen iyi değilim... Kendim seçtim böyle olmasını ! O çok sevdiğim dediğim insanlar bir yalandan ibaret olmasaydı, sanırım en çok onların desteğine moraline ihtiyaç duyardım. Ama istemiyorum varlıklarını... Kimse bilmiyor şimdilik. En yakın dostum hariç... Onun varlığı hep kurtarıcı olmuştur. Bu akşam bile bu ruh halinden kurtardı beni. Bir de hapşıramamak öldürüyor beni çıldırma noktası bu olsa gerek... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Sıkıntıdan patlamak üzereyim. Ağrılara tahammül edebilme kapasitesi yüksek biriyim, Ama şu geçmek bilmeyen kaşıntı ölüm gibi. Hapşırmamam gerekiyor ama engelleyemiyorum ! Sinir sistemim bu işkenceye daha ne kadar tahammül edecek bilmiyorum. Uykusuzluk ve hapşırmanın verdiği yorgunluk da ayrı birşey tabi. Kendimi motive etmeye çalışıyorum. Olumlu bir şeyler bulmaya çalışıyorum. Ama yine bana kalan Sabır oluyor. Bu durum sayesinde Sabır ve dayanıklılık seviyem zirve yapmış durumda. Yine her şeyden sıkıldığımda mırıldandığım şu şarkı sözü geldi aklıma "Atın beni denizlere yalan dünya size kalsın" :rolleyes: ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Boşuna dememişler hasta ziyaretinin kısası makbuldur diye. Hastanın sağlığı açısından en doğru olan o. Ama Türk milleti olarak misafiri ağırlamadan göndermeyen insanlar olarak bu söz bizler için anlamını yitiriyor. Sanırım herkese şu halimle dert anlatmak fazlasıyla yordu. Canımın acıdığını hissediyorum ama ilaç saatime daha var. Bu gece sabah olur mu bilmiyorum... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Yine çok uyumadan uyanmış olmanın halsizliği var üstümde. Öksürük olmasa bu yorgunlukla sabaha kadar uyurdum. Şimdi tekrar uykuya dalmak ne kadar zor. Bandajlar da zaten gittikçe ağırlaşmaya başladı. Pazartesi çağırsınlar artık... Bir de iyice hasta günlüğü oldun sen... Neyse boşver alınma ben alıştım sende alışırsın günlük... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Bir haftayı atlattık galiba ne dersin... Kontrol de iyi geçti. Cumartesi günü de zor kısmı hallolursa birşeyim kalmaz diye düşünüyorum. Haftaya kadar raporluyumda zaten oh mis. Rapor aldığım iyi oldu. Yıllık izinleri yazın tek başıma tatil için kullanmayı düşünüyorum. Herkesten uzak tam kafa dinlemelik bir yer bulmam lazım ! Şimdiden tek derdim bu; Tatil... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Bugün aslında güzel bir gündü... Ta ki işimi halledemediğim ana kadar! İstediğim gibi olmasada hallecek başka yol buldum ama koca gün bitti. Tabi banada yorgunluğu ve baş ağrısı kaldı. Ama minnoşlarım günün tüm yorgunluğunu unutturdu her zaman ki gibi. Başucumda kestirmeye bayılıyorlar, Bende onlara ;maia; https://i.imgyukle.com/2020/02/18/ng9lbR.jpg Birde okunacak kitaplarda birikti iyice tembelleştim mi ne? İki günde bir kitap bitiren ben, 2019 da olanlardan sonra bir kaç kitabı zor bitirdim. Ve eskisi gibi okuyamıyorum ne oldu bilmiyorum. Alıyorum elime ama ikinci gün yok! Üzülüyorum okuyamamaya... Kitap okuma saati belirleyip alarm kurmayı düşünmeye başladım :hinmlk: Neyse bizde son durum, şimdilik bu kadar Günlükcan... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Niye rapor kullandım ki. Hastaneden direk iş yerine geçseydim daha iyiydi. 2 haftadır evdeyim de ne oldu sanki? Her gün iş yerine bağlan işleri yine yap. Ne anladım ben bu işten... Ağız tadıyla iyileşmeye de izin vermiyorlar :hıh: Hayır yani her şey de bugünü buldu. Aklımı peynir ekmek arası yapıcam az kaldı (: Akşama misafir var bir sürü şey yapılacak, Faturaları kesemedim sistemde sorun var ve üstüne acil ihracat evrağının hazırlanması lazım. Sanırım Pazartesi temposuna, Zeyneb'i Cumadan evde hazırlayalım dediler... İsyaaaaaaannnnnnn... Neyse şaka yaptım günlük sabır sabır ya sabır :hinmlk: ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Hava güneşli gibi görünse de çok soğuk. Dün bir türlü ısınamadım en son abimlerden dönerken titriyordum :p Evde çok sıkıldım artık. 2 haftadır tek aktivitem hastanedeki kontrollere ve sağlık ocağına gitmekti. Ruhum gezmek için enerjiyle dolsa da, bu kez uslu olmam gerekli. Hem hasta olmamam gerekiyor, hem de yorulmamam... Zaten yarın iş de var ve yeterince yorulacağım. Evde yapacak bir şeyler bulmam lazım... Ne yapsam diye düşünüyorum şu an... ;grump; ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Bu sürecin bu kadar yorucu olabileceğini tahmin etmemiştim. Basit bir ameliyat diyip geçiştirmemeli miydim bilmiyorum. Şu dikişler ciddi anlamda rahatsız ediyor. Acıya dayanma gücü yüksek biri olmasam sanırım kriz geçirebilirdim. Kendi kendine dikişlerin düşecek olduğunu yeni öğrendim. Bıraksalar kendim söküp alacağım :) Yarın bandajlar açılacak ama çok da önemli değil. Şu dikişleri alın benden ! Uyku desen öksürük krizlerinden bölük pörçük, hadi ona da alıştım. Ya enfeksiyon! Teker teker gelin diyeceğim de. Gelmiyorsunuz ki. Dün iş çıkışı iyiki acile gittim. Yoksa bu enfeksiyon yatırırdı beni. İkinci kutu antibiyotiği de tüketelim bakalım. Elveda faydalı hücrelerim ! İşlerin üstesinden de kalkamıyorum. Raporlu olduğum süreçte evde iş yapmama rağmen bir dünya iş birikmiş. Ve bu kez üstesinden gelebilecek miyim onu da bilmiyorum. Haftasonu gel artık ! ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Ahh be dost... İyikimsin benim... Öyle göstermelik olanlardan değil, her zaman en hissedenisin. Sanki yine hissetmiş gibi en ihtiyacım olduğu anda halimi sorman... Benim için çok değerli... Doğum gününde yanında olamamamın üzüntüsü hala içimde. Ama biliyorum beni anladığını ve bu içime biraz olsun su serpiyor. Yüreğim tanıdık bir yüz görmeyi, tanıdık bir ses duymayı öyle çok özledi ki. Sana, en çok sana ihtiyacım var. Şu ameliyat olayı elimi kolumu bağladı. Hiç bir yere kıpırdayamıyorum. İstanbul da burnumda tütüyor ama en çok sizi özledim. Biliyorum seninde bana ihtiyacın var bunu bilip yanında olamamak da çok üzüyor. İnşallah 1 ay sonra bu hasrete son vericem. Şimdilik anlatacakları biriktirmeye devam... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Yaz gelse artık ve ben tek başıma uzaklaşsam buralardan... Eskiden olsa tek başıma tatil düşüncesi aklımın ucundan geçmezdi. Ama kimseyi karıştırmıyorum artık hayatıma çünkü elalem zerre kadar umrumda değil. İnsan kendini bildikten sonra... 2019'u üzerimden atmam lazım, tabi tüm iş stresini. Yine yorucu bir iş günüydü, konuşabilmek için saatlerce fırsat kolladım tabi işlerimde iyice aksadı ve mesai yaptım haliyle. Sonunda konuştum. Umarım olumlu olur. İçimdeki his olumlu olacağını söylüyor ama ters köşe de yapabilirler hiç belli olmaz. Haftayı bekleyeceğiz bakalım. Ve tabi ki yarın tüm gün tembellik yapmayı düşünüyorum :) ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Daha 3 gün daha bu antibiyotik işkencesine dayanmak zorundayım ! İyi ki alarm kurmuşum ile niye kurdum ki arasında gidip geliyorum şu an. Kurmasaydım uyuyordum hala ve doğaçlama uyanacaktım. Alelacele birşeyler yiyip bu sabah ki ilacı da gömdüm. Gidip tekrar uyusam mı düşüncesi içindeyim şuan. Ama o gördüğüm rüyanın devamı gelir diye tedirginim de. Hayır yani insanın rüyasında rahat verin arkadaş. İnsanın sevmediği ot rüyasında da bitebiliyormuş :p Ama rüyada olsa malum kişilere hakkımı helal etmediğimi söyledim ! İlk zamanlar kabus gibiydiler her gün rüyamda görmek sinir bozucu oluyordu ama bugün ki gerçekten ilginçti. Hiçbirşey yokmuş gibi bizim eve gelmeleri akla zarar. Bu rüyanın gerçekliğini düşünmek bile istemiyorum ! Benden uzak Allah'a yakın olsunlar... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Eğer araştırsaydım vazgeçeceğimi biliyordum. Hem iyiki araştırmadım diyorum, hem de niye araştırmadım ki... Herkes iyileşmek bir sene sürüyor diyor. Rahat nefes alabileceğim derken hiç alamıyorum. Sanırım bir sene bu hissizliğe alışacağım. Oysa ben en kötü 1 aya normale dönerim zannediyordum :p En sinir bozucu olanı da dikişler. Hala hapşırırken, gülerken çok zorluk çekiyorum. Ve bu durum çalışırken de olumsuz etkiliyor. Yeni doktor randevuma daha 3 hafta var ve benim her hafta gidesim var :p Korkuyorum nefes alamamak yoruyor beni... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
İnsan her yıl, her ay, her hafta, her gün, her saat ve her saniye yeni şeyler öğreniyor... Çok şey öğrendim.. Buraya sığdıramayacağım kadar çok şey. Geçen yılın bu zamanları olacaklardan habersiz. Son mutlu günlerimi yaşamışım. Son bir seneye kaç acı, kaç gözyaşı, kaç hayal kırıklığı sığdırdım bilmiyorum. Tanımadıklarından gördüğün kötülüklere gülüp geçiyorsun da, tanıdıklarından gördüklerini sığdıramıyorsun bir yere... Kendinde sığamıyorsun. Affetsen hafiflersin belki. Affedemiyorsun. Çocukluğumun yarısı buruk, Anılarımın yarısı eksik... |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
|
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Bugün yeni bir şey daha öğrendim. Bana kalsın ama sanırım şu sosyal medya hesaplarındaki yapmacıklıktan kurtulma zamanı gelmiş olabilir. Zaten facebooğu kullanmıyorum bile. İnsanları gereksiz zorunluluklardan kurtarmak lazım... |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Yine kafamda deli sorular... Güne uykulu başlasam da her zaman ki gibi neşeliydim enerji dolu geçiyordu günüm, ta ki gereksizin biri keyfimi kaçırana kadar. Madem soru soruyorsun cevabını dinle. Dinlemeyeceksen bildiğini okuyacaksan sorma. İnsanlık bende insan yerine koyup cevap verdim. Hem dünya işleri yüzünden geriliyorum. Sonra diyorum sakin ol. Kendimle çatışıp duruyorum. Üç günlük dünya. Depremler, virüsler, kadın cinayetleri vs. Nereden ne çıkacak bilmiyoruz artık. Ömrümüz kaç gün belirsiz... İnsan olmayanlara sen öğret insanlığı, insanlığını yitirmeden diyorum... Yine kendi kendimi yatıştırmaya çalışıyorum. Sabret, boşver, salla, gül geç gibi cümlelerin arkasına sığınıyorum. Ama kalbim yoruluyor günlük. Artık yoruluyorum... ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Geçen yıl doğum günümün hemen akabinde tüm senem hayal kırıklığıydı... 2020 için yazdıklarım, yeni yaşım içinde geçerli... Umarım kötüler, kötülükler uzak olur benden... Yeni yaşımdan da sadece sağlık diliyorum.. Gerisi bir şekilde hallolur. *** 2019; Sende bittin... Ama iyi ama kötü, Sevdim mi seni, sevemedim... Fakat sana çok teşekkür ederim, Hakkını yiyemem... Çok şey aldığın gibi, çok şey kattın. Kendimi düşünmeyi öğrettin bana, Ne yaşarsam yaşayayım gülümsemeyi, Kim ne derse desin susmayı, Haksızlıklara tahammül edemesem de sabretmeyi, Ve Hak sahibine havale etmeyi öğrettin... İnsanı inançları ayakta tutar, Çok şükür Rabbime... Her zaman ki gibi daha güçlü ve dimdik ayaktayım. Vicdanıma verecek hesabım yok, Yalanlarla, menfaatlerle örülmüş çevrem yok... Para veya menfaat için kimseyi ne sattım ne de ihanet ettim. İyisiyle kötüsüyle yine insanlığımdan, karakterimden ödün vermeden yaşadım ya... Bana bu yeter varsın tüm dünya düşmanım olsun ! Varsın başkaları düşünsün... Kimsenin ahı kimse de kalmaz. Her sene bir öncekinden daha iyi olsun temennisiyle; bilinmez bir geleceğe adım atıyoruz, Ve sen de böyle geçip gidiyorsun 2019 ! Aldıklarınla... Geri verme, istemiyorum da zaten. Ben öğrendiklerimle de mutluyum ! 2020 mi ? Sağlıkla gelsin yeter... |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
|
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Günler evde, virüsün bize de bulaşıp bulaşmayacağı tedirginliğiyle geçerken,
Bir yandan da kafamda bir sürü soru cevabını arıyor; "Bugünlerin zeminini hazırlayan, dünyada ki kötülükler mi?", "Kurunun yanında yaş da yanar mı?" "Sevdiklerimize bir şey şey olur mu?" gibi soruların vehameti içerisindeyim. Virüsler tüm dünyaya yayılmışken, fark ettiğim bir şey var; Hani diyorlar ya, deprem değil panik öldürür diye... Bence virüsü atlatmak için de stres ve panikten uzak olmak şart. Stres bağışıklığın birinci düşmanı. Kanser hastalarında bile bu böyle. Muhtemel olarak bir çoğumuz bu virüsü direk yada dolaylı yollarla kapma adayıyız. Kaptığımız vakit endişeden uzak olunması gerektiği konusunda bilincimi telkin etmeye çalışıyorum. Çünkü tüm dünya kronik olarak "korku ve panik bozukluğu" hastalığına yakalanmak üzere, bu net ! ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. "Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir" diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?Ne zamandır bu cümlenin doğruluğu sarıyor her yanımı. Hayatım da tüm bildiğim ezberlerin, doğruların bozulduğu günden beri, hayatımın altının üstünden daha iyi olduğunu bende düşünmüyor değilim. Ve hayat sizi alıp bir yerden, başka bir yere koyup, buradan devam et diyor. Zaten yaşadıklarınıza sabrettiğiniz nokta da, diliniz Lâl olduğunda, hayat sizin yerinize intikamınızı alıyor. İstemeseniz de alıyor o intikamı. Kimseye intikam duygusu beslemedim. Ne olursa olsun üzüntülerimi içimde yaşayıp sabrettim, kimseye değil, bir tek yaratana sığındım. Ah etmedim, beddua etmedim. Hüzünlerimi, acılarımı bir tek O'nunla paylaştım. Ağzına geleni söylemekten çekinmeyen, arkamdan konuşan, yalanlar söyleyen, oyunlar çevirenleri görmezden geldim. Sustum kanadıkça... Onca yaşanmışlıkları, fedakarlıkları, sevgimi, yıllarımı, çocukluğumu her şeyi yaktım... Yandım! Ama kimsenin yanına kalmadığını da gösterdi hayat! 2019 yılını bana zehir edenler, 2020 yılında fazlasını yaşamaya devam ediyor... Her birinin acı çektiğini duydum. Duymasaydım iyiydi ama duydum. Bu da benim imtihanım olmalı. Ah şu yufka yüreğim, üzülüyorum, keşke diyorum... Yanlarında olabilme ihtimali geliyor gözümün önüne... Silip atıyorum bu düşünceyi... Üzülsem de, affedemiyorum! İçim hala yanıyor, affedemiyorum... Hayatta kıran, inciten çok insan oldu, görmezden geldim ve hayat hep; "huzur" bahşetti bana. Yine mükâfatını alan ben oldum. Ama bu kez öyle değildi, sıradan insanların ki kırgınlık değil kızgınlık oluyor. Ama sevdiklerinin ki, "yara"... Şimdi belki içlerinden birini bir daha göremeyeceğim... Sıkıntılı bir sürece girdiğini öğrendiğim günden beri uykularım kaçıyor... En çok da onu severdim. Yeri hep başkaydı. Aslında onun da çok canı yandı hayatı boyunca. Ama oda bilip susmamalıydı. Bana yapmamalıydı bunu, ortak olmamalıydı. Sanırım bu süreçte, ona bir şey olursa görme şansım olmayacağını da biliyorum. Gerçi öyle olmasaydı gider miydim o da muamma? Affedemeyen insanları anlamazdım. Büyük konuşmamak lazımmış. İnsan en çok sevdiklerini affedemiyormuş. En çok bu yükün altında eziliyormuş... |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Evde 12. gün'üm!
Günlerim; Sabah kalk, kahvaltı yap, müzik aç, maillere bak, önemli işleri hallet, foruma bak, kahve kitap, haberleri es geç, foruma bakmaya devam et, yat. Bu kadar yeter. :nee: |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Beni 2006 yaz ayına ışınlayın! Acilen... Büyüyünce sorunların da bu kadar büyüyeceğini bana niye kimse söylemedi. Ne geliyorsa hep şu şom ağzım yüzünden geliyor, ya da şöyle yapıcam böyle yapıcam deyip o yılın büyüsünü bozuyorum sanırım... 2020'yi hiç böyle hayal etmemiştim... 3 ve ya 4. sınıftı galiba bir gün arkadaşlarla sınıfın kapısının önünde üst sınıflara bakar hayal kurardık. Tabi değil ortaokulu, liseyi okumak bana çooook uzun yıllar sürecekmiş gibi gelirdi. Ama şikayetçi değildim. Okumayı da okuldan keyif almayı da seviyordum. Ve öyle herkes gibi büyüklerin kılığına bürünen, büyük olmak için acele eden biri de olmadım ama ne çabuk geçti yıllar yaa off! ~~~ https://www.youtube.com/watch?v=pG3tpI6D1II |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden...
Ah be Zeynep, hiçbir zaman ders almayacaksın! Bir tek kendine verdiğin sözleri tutmayı beceremiyorsun, Kimseyi üzmeyeyim diyorsun, en çok sen üzülüyorsun. İnsanları hep sen anlamak zorundasın, Ama anlaşılmayı bekleme hakkın sahip değilsin, en çok da bunu unutuyorsun. Sonra yalnızlığın mutluluğunu hatırlıyorsun... Ve en çok yalnızken kırılmadığını bildiğin halde, en çok ona ihanet ediyorsun. Sen ihanet etsen de, o sana etmiyor... Ne zaman istersen, ben buradayım diyor. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Tüm hücrelerime kadar yorulduğumu hissediyorum... Bu süreç yıpratmakla kalmadı, zaruri ihtiyaç anında bile bizleri bir çok şeyden mahrum bıraktı. Kendi kendimizin ilacı olmaktan başka bir şey gelmiyor elimizden. İki ucu b... değnek derler ya. O misal. Neyse çok şey yazıp canımı sıkmak istemiyorum. Görüşürüz güncem. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
O günlerin üstünden tam bir sene geçmiş günlük. Nasıl geçti bir de bana sor. Deldi geçti derler ya öyle belki. Aşk acısı olsaydı bu kadar acıtır mıydı canımı bilmiyorum. Yaşadıklarım, hissettiklerim dün gibi aklımda. Düşündükçe hatırladıkça hâlâ kabullenemiyorum. En sevdiklerim artık bir daha yazmamak üzere en sildiklerim arasında. Şu koca bir senede neler yaşandı, bu gözlerim, bu kulaklarım nelere şahit oldu. Ne yalanlar işittim, ne oyunlar gördüm. Sağlık işte en çok kaybettiğim/iz de oydu. En değerli olan, kıymetini bilemediğimiz. Kim ne kaybetti bilmiyorum ama ben çok şey kazandım. Her yıl yaş alsak da, yüreğim geçen yıl aldı nasibini. Ben asıl geçen sene büyüdüm. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Can kardeşim! Sana kardeşim demek için aynı kandan olmamıza gerek yok. 13 yılı çoktan devirdik. Bu geçen zaman bize çok şey kattı, çok şey öğretti. Belki ben uzaklara gitsem de mesafeler girmedi aramıza. Ve sen bugün bir kez daha anne oldun. Bir kez daha teyze oldum ben. Keşke yanınızda olabilseydim, keşke gelebilsem... Şu virüs sevdiklerimizden de ayırdı bizi. Seneler yüreğimden bazılarını alıp götürse de, yine seneler yeni insanlar, yeni güzellikler katıyor hayatıma. Yaprak dökümleri belki de yenilere yer açmak için gerçekleşiyordur diye düşünmüyor değilim? Birdin, iki oldun, şimdi üç oldunuz. Ve üçünüzde benim canımsınız. Yanınızda olamasam da, sağlıklı olun, iyi olun bu bana yeter. Elbet bu günler de geçecek. Ve ben ilk fırsatta görüşemediğimiz zamanı telafi etmeye geleceğim. ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Saatlerdir içimde bir sıkıntı var. Anlam veremiyorum. Hüzün oturmuş gibi. Hani yağmur öncesi kasvet çöker ya. Öyle bir şey işte. Ağlayasın gelir ağlayamazsın, içini yakar. Konuşacak, paylaşacak kimsen de yoktur. Aslında konuşacak bir şeyin de yoktur. Kimbilir kaç bilinmeyenli denklemdir içini kemiren sıkıntı, nedenini bilmediğin. Sanki içime de kasvet çökmüş gibi. Yalnızlığına sarılırsın, en çok ona sarılırsın için sıkıldığında. Ama ne yaparsan yap, sol yanını acıtmadan geçmez! ~~~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Aslında zaman zaman oflayıp pufladığımız hayat bizim için ne kadar kıymetli ve anlamlıymış. Oysa yaşarken bize, rutin ve anlamsız gelirdi. Şimdi bakıyorum da, şikayet ettiğimiz her şeyi dört gözle arıyoruz. Son zamanlarda işe gitmek öyle yorucu hale gelmişti ki. Dinlenmeye ihtiyacım olduğunu düşünürdüm. Şimdi bir çok şeyi özlemle arıyorum. Her sabah servisten indikten sonra 10 dakikalık o mesafeyi kulağımda kulaklıkla, müzik eşliğinde yürümeyi, gökyüzüne bakmayı, havayı içime çekmeyi, yaşadığımı hissetmeyi... Evet evet en çok da yaşadığımı hissetmeyi özledim... İşten geldikten sonra kısa yürüyüşler yapmayı, arada parkta soluklanmayı, hava güzelse hafta sonları kitabımı alıp parktaki çay bahçesinde kitap okumayı, insanları seyretmeyi özledim. Tabi şu çılgın arkadaşımla planlar yapmayı, hiçbir şeyi düşünmeden o günün tadını çıkarmayı, başımıza gelen ilginçlikleri gün sonunda gülerek anmayı özledim. Daha çok planlarımız vardı oysa... Ve iş yerinde kilerle saçma sapan muhabbetleri özledim, Beni kızdırmayı, bana takılmayı seven insanların şakalarını özledim, Ablanın çaylarını özledim, mola saatlerini beklemeyi özledim. En çok da gülmeyi özledim... Gülmek ruhumun en büyük ilacıymış. Evde gülecek bir şey bulamamak, nereye baksak her şeyin, coronadan ibaret olması... Sıkıldım, sıkıldık! Bu virüs bittikten sonra eminim ki hepimiz sahip olduğumuz değerlerin, işimizin, sevdiklerimizin, rutin gelen hayatın, çevrenin, doğanın, havanın, yaşlıların, gencin, çoluğun çocuğun, hayvanların, kim varsa her şeyin kıymetini bileceğimiz ve oflayıp puflamaktan vazgeçeceğimiz. Özgürlük ne büyük nimetmiş! ~ ~ ~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Bazen bir çok şeyi sorguluyorsun içinde;
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu, Kaç yanlışının, kaç doğrunu götürdüğünü... Pişmanlıklarını, acılarını, bunların nedenlerini... Çıkamıyorsun içinden, sonra düşünmeyi bırakıyorsun. Kendi halinde, akışında yaşamaya başlıyorsun hayatı. Ama karakterini, kişiliğini de değiştiremiyorsun elbette. Sen, sensin yine! Az değer veremiyorsun, az sevemiyorsun kimseyi. Değer verdiğin her şey, herkes kayıp gidiyor yıldızlar gibi... Kayıp gittiğini hissediyorsun ama bir şey yapamıyorsun, seyrediyorsun, Tıp ki yıldızların kayışını seyrettiğin gibi... Tutmasan biliyorsun düşeceksin, tutmaya çalışsan sonunda yine kaybedeceksin. En çok değer verdiklerin, aslında en çok kaybettiklerin değil midir? Tüm gücünle tutmaya, tutunmaya çalışıyorsun. Korkuyorsun, düşerse/m... ~ ~ ~ |
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
Günlüğüm! Ben geldim, yine sana geldim. :srldmm:
Hiç demiyorsun nerelerdesin ;tripp; Çok yazmak istemiyorum sana, ihmal ettim biliyorum ama malum corona morona var şimdi. Seni corona günleri günlüğü yapmak istemiyorum :D Şöyle bol güneşli, bol anılı günlerle doldurmak varken değil mi? Ama şu an elde bir ben varım, bir de sen. Anlatacak başka da bir şey yok. Hee 19 Mayıs da geldi, 19 Mayısı da evde bayraklarımızla kutlayacağız. 23 Nisan da olduğu gibi. Buna da alıştık mı? dersin... Benim hiç alışasım yok, özel günlerin coşkuyla kutlandığı günlere geri dönmek istiyorum. Ya bayram... Ne çok şikayet ediyorduk, eski bayramların tadı kalmadı diye. Ne çok söyleniyorduk, ne çok iç geçiriyorduk, eskiye özlem duyuyorduk. Şimdi o bayramları da özlüyoruz. Mesela sevdiklerimizle kucaklaşmayı, onlara sımsıkı sarılmayı, doya doya öpmeyi. Bu virüs çok şey aldı götürdü bizden, çok can aldı belki ama aldıklarının yanında çok şey öğretti; Elimizde kinin kıymetini bilmeyi öğretti önce. Az şikayet etmeyi ve anın kıymetini bilmemiz gerektiğini. İş güç telaşının sağlığımızdan önemli olmadığını da öğrendik. Sorsan hepimize 24 saat yetmezdi. Şimdi artık 24 saat fazla bile geliyor. Önce ki bayramlarda az da olsa 3-5 çocuk gelirdi bayram şekeri için. Şimdi onlarda olmayacak. Zaten muhtemelen eve bayram şekeri falan da almayız. Ama çikolata aldırtırım ben muhtemelen neyse oralara girmeyelim hiç (: O değil de güya çok yazmayacaktım corona günlüğüne dönmesin diye, yine döktürmüşüm. Neyse bir daha bayramda görüşürüz artık :p :gul: :gul: ~ ~ ~ |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 13:41. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.