|
Hilmi Yavuz Şiirleri
Akşam ve Çocuk Şair: Hilmi Yavuz Zaman iyice alçaldı... aşklar görünür oldular ve 'mazi kalbimde yara...' o konak, yıkık, harap, anımsıyorum, bulutlar ağır ağır inerdi odalara... beklerdim, aşklar birer türküydü! bir kızak, sanki saplanmış kara; hiç bir şey kımıldamaz, öyle dururdu, annemsi bir sessizlik çökmüş duvara... o konakta herkes, büyük aile, koştururdu, yazlar sanki bir sara nöbeti gibi yaşanır, bir çırpınıştır çocukluk, orada, boş akşamlara. |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Akşam ve Çocuk
Şair: Hilmi Yavuz Zaman iyice alçaldı... aşklar görünür oldular ve 'mazi kalbimde yara...' o konak, yıkık, harap, anımsıyorum, bulutlar ağır ağır inerdi odalara... beklerdim, aşklar birer türküydü! bir kızak, sanki saplanmış kara; hiç bir şey kımıldamaz, öyle dururdu, annemsi bir sessizlik çökmüş duvara... o konakta herkes, büyük aile, koştururdu, yazlar sanki bir sara nöbeti gibi yaşanır, bir çırpınıştır çocukluk, orada, boş akşamlara. |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Akşam ve Kandil
Şair: Hilmi Yavuz mevsimidir, kendi hüznüme döndüm... akşam annemle aramda bir süs gibi dururdu; saatler rikkatle vururdu; özensiz bir eşya kuraklığı dağılmış bahçemize; ve her şey kandil... hangi ağacın yapraklarını siyah kadifeyle örttün Ölüm? hangi Söz’ü bana verdin de benden geri aldın, ey Dil? Birden mevsimler selsebil Aktılar; görünmemekti dileğim; Siyah kadife sızdırıyor, Işıkta yağlanıyor gül, Odamda kirli meleğim... Annem kandili siliyor: ‘mendil, mendil nereder?’ akşam, annemle aramda bir süs! |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Akşam ve Sen ve Ben
Şair: Hilmi Yavuz ikimizdik, sen ve ben, bir çiçekle onun tomurcuğu arasında bir yerde; öylece durur muyduk, ikimiz gibi? dâima birlikte olurduk hüzünlerde... anımsar mısın, yaz günü, bir bahçeyle gizledikti kendimizi birbirimizden; sen ve bahçe, ben ve bahçe, sen ve ben: akşamlar derlerdik her ikimizden... üşürüz, çünkü uzağız şimdi o yazdan; ey, birazdan bir yazdan geçer olan, ey! kimbilir ne anlama geliyor artık, şu eskiden “hüzün” dediğimiz şey? |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Akşamın Yarısında
Şair: Hilmi Yavuz herkes öteki gibi duruyor... akşam da durduğu yerde durmuyor artık; yolcu yolu kuşatıyor durmadan; kapanıyor 'Zaman' denen karanlık... hiçbir şeyde yok gibi ve herşeyde var; sıkışmış birileri ara yerde; kalbim! durma yetiş eski yazlara! nedense bir durgunluk var saatlerde... herşey nasıl da bütündü bir zaman: şimdi bahçe eksik, güllerse yarım; kar yağar, hüzün bile yok... ve nerdesiniz, âh, evet nerdesiniz, yoksaydıklarım? |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Annem ve Akşam
Şair: Hilmi Yavuz bir kapı açıldı, ansızın, baktık: akşam!.. kimse benzemez oldu kendine; kimbilir ne kadar hüzünlü artık, bir odadan ötekine geçmek bile... sen neysen o kadarsın, ey akşam! annem içini çekiyor kimi ansa; ürkü!.. biri ansızın bir gül koparsa; şimdi uzak olandır neye ulaşsam... ah, akşamdan bile ürküyor çocuk; her yer alacakaranlık gurbet; soldu annem, solarken goblen ve tülbent; ve akşamın ucuna doğru yolculuk... bir türkü söylendi, neyin tadı var? akşam bile bitti, kalmadı çünkü... çekildik, bir başına kaldı o türkü; kapılar arkamızdan kapanmadılar. |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Anı-son Net
Şair: Hilmi Yavuz aynalar dolaşıyor, bu kentin aynaları; sözlerim sisli sözler ve aşklar kırılmada; aşklardan isteniyor, ah, orda olmaları... kendini odalara benzeten odalarda, aynalar göğe ağar, bu kentin aynaları; kimi dilerse onu göstererek, buyurman kim bilir hangi yazda bırakmış anıları? sen sıdre, sen son ağaç, yeşil döşek ve yorgan... bilirsin, kalp gözüne ayn'a gerek... -ve soru- lar uzuyor isra'da... aksam çürük ve sari lambalar yükseliyor, sırlarla, göğe doğru; ve toplanıp geliyor gece yolculukları... ah, aşklar paslanıyor, kent saklarken onları; bencileyin hep ayna yerine koyuyor anıları... |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Ay Doğar
Şair: Hilmi Yavuz ay doğar bir ay doğar umarsız gözlerinden bir ay batar bedir allah karanlıklar bir silâh kahrı gibi oturur yüreğime iflah olmaz bir silâh ya kara bir kırbaç gibi vur beni küheylânlara ya beni öldür allah dünyada nerede olursa olsun dünyada senin umarsız gözlerin kanlı bir avuç zehir bir de yangınlı yaz akşamlarıyla bir gelir ya da senin umarsız gözlerin mahzun eşkiya ateşleridir tutuşur rüzgârlı bayırlarda |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Aynalar ve Zaman
Şair: Hilmi Yavuz erguvanlar geçip gittiler bahçelerden geriye sadece erguvanlar kaldı şair! bahçelere özenecek ne vardı? işte tenhâ her yanımız, hep tenhâ ne aradık sözcüklerin kuytularında ne bulduk soldukça çoğalan dilimizde? Zaman'ın sırı hala duruyor olmalı ki üzerimizde biz bakınca görünen aynalardı nasıl var olduysanız öyle kayboldulardı bir yazın tiniyle bir güzün bedeni hem birleşti hem de ayrıldı sizde şair! gördünüz kimbilir kaç aşkın battığını o derin sulara kapılmış şiirlerinizde... nedeni, ne kayalar ne fırtınalardı: kuytulardı, geçip gittiler sözlerimizden geriye sadece kuytular kaldı |
Cevap: Hilmi Yavuz Şiirleri
Bakiye Rübai
Şair: Hilmi Yavuz Ey bakışlar ustası umutlar pehlivanı Sen anlattın bir gülde anlatılmaz olanı Biz bir hüzne başlarken sana çıraklık ettik Uçurduğun kuşlardır şimdi Bâki Divânı |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 04:09. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.