|
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Anliyamadim benmi suçluyum?
Anlatamadim mi? sana olan sevgimi.. Tutustum yandimda sensiz her gece Gözyaslarimla söndürdüm kalbimi Her gün her dakika özledim seni Dinmedi kederim senin yaninda bile Sustum hep gözlerine baktigim zaman Isyan eden kalbimin çaresizligiyle Oysa neler düsünürdüm sen yokken Neler söylemek isterdim kavusunca Ayrilik saati gelince ben biterdim En kötüsü beni koyup gitmendi O öyle bir yanlizlikti ki anlatilmaz O öyle bir çaresizlikti ki inanilmaz Hep yarim kalmis heyecan hazlar içinde Gözlerimde büyürdü kisa mesafeler Ama çok yakinda sevgilim.... Bütün teselliler uzakta kalacak Çiçekleri solacak mi? ask bahçemizin Ne olurdu saadetlerin en büyügünü Iste ellerimde al diyebilseydin Biliyorsun degil mi? asla gitmezdim Benimsin sevgilim KAL!! diyebilseydin... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Unutamamanın dayanılmaz ağırlığı
Bu şehir unutamamanın dehlizleriyle kaplı. Seni unutamamanın. Yanımda olmadığını, benimle olmadığını, hatırlamadığını biliyor olmama rağmen unutamamanın. Okuyorum, okumanın içinde boğuluyorum. Her okuduğum cümlenin içine seni görüyorum, ne kadar uzakta olduğunu, ne kadar yanımda olmadığını ve aslında ne denli benim aynım olduğunu, elimden kayıp giden, giderken de yakıp giden bir yıldız gibisin, gökyüzüne armağan edemediğim. Öylesine uzun zaman olmuştu ki, yeniden birine karşı bunca yoğun hissetmeyeli, bana benzeyen, benim cümlelerimi benden önce kuran, anadilin aynı kurnaz tuzaklarına aynı gelgitlerine aynı kelimelerine takılan biri ile tanışmayalı. Ancak bir benzerinin yazabileceğini, dahası sadece benzer bir kadının yazabileceği satır altlarını ve içlerini yazan bir adam ile tanışmayalı. Hayatıma girdin, toparlanmış odunları dağıttın, kış geldi, şöminede yakacak hiç bir şey kalmadı, yenilerini toplayacak zamanlar geçti, üşüyorum ama sebepsiz değil. Sümüklüböceklerin giderayak simle yazdıkları izler vardır. Şehir de olduğum her gün farkediyorum ki attığım her adımın yegane sebebi senin izlerini bulmak, bırakmış olma ihtimalinin olduğu izleri, dokunduğun bir tuş, göründüğün bir resim, dinlediğin bir ses, ufacık bir cümle-içinde ben olma ihtimalini taşıyan-. Özlemeyi bırakalı uzun zaman oldu, özlemek için unutmak gerekiyor, ben öyle az unutuyorum ki seni, ancak başka bir gökyüzü altında, bir başka coğrafyanın sessizliğinde unutabiliyorum seni, satırlara gömülmediğimde, uykunun imparatorluğunda, kadehlerin deviniminde, sesler beni esir aldığında çıkıyorsun aklımdan -bir anlık-. Bir de, aynı odanın içindeyken, nefesimiz ısıttığında aynı mekanı, ortak seslere kulak kesilirken senin dudaklarının değmiş olma ihtimali taşıyan bir bardağı taşırken elimde, müziğin ritmine kapılıp sallanırken, yalancı kahkahalar atarken unutuyorum seni, unuttuğuma inandırmaya çalışıyorum. Yoksun öyle çok yoksun ki, ben izini sürmekten yorgun düştüm, ben olmaktan çıktım. Dolanıyorum, belki bir başka köşede yeniden bulurum kendimi diye |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
YAZ YAĞMURU
Sen yaz yağmuru gibisin sevgilim Ne zaman nasıl yağarsın hiç belli değil. Bazen şöyle bir dokunur geçersin Hani güneş pırıl pırılken gökte Nereden çıktığı belli olmayan bir bulut gibi Koyverirsin kendini Hasretin,özlemin yüreğimdedir Sineme çekmek isterim seni Nafile,kapanmaz çatlaklarım, Tadın damağımda kalır. Bazen müjdelersin geleceğini, Hani şimşekler çakar Arkasından gürler ya gök Hani varya yürekteki o hasret Beklerim ama boşuna Kokun gelir uzaklardan Tadın başka dudaklarda Sen YAZ YAĞMURU gibisin sevdiğim Ne zaman ne yaparsın hiç belli değil. |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim..İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa kalıp yanımda savaşmalı mı?... Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor.Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam etmeliyim... Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim parçalayarak değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları...
Nasıl da acımasız zaman?! Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendiellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini. Ama yine ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden. Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde... Ne kadar zor bir karar..Bir yanım: “Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek”, derken, bir yanım sakin, sessiz...Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım.. Tükenirken ben, aklımda bir tek sen. Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce. Susmayı öğreniyor yüreğim..Ama ben kararımı verdim...Seninle olduğum zamanları düşünmek bile bana mutlulukların en büyüğünü yaşatıyor..Seni Seviyorum ve Ölene Kadar Seveceğim... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Ben seni bir okyanusun derinliginde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için Paha biçilmez bir inci Ben seni soguk ve yagmurlu bir günde Seni düsünürken gülüsündeki sicakligin içime dolup da Beni sardigi bir anda sevdim Seni sadece selvi boyun,siyah saçlarin yada kara gözlerin Güzel bir yüzün var diye degil Fikirlerinle,konusmandaki güzelligin ve benim o kor halde yanan yüregimle sevdim Ben seni derinden ve hissederek sevdim Her kalp atisimda vücudumun dört bir kösesine yayildigini Beni sardigini her nefes alisimda cigerlerime isledigini bilerek sevdim Seni kis gecelerinin o soguk yataginda birlikte uyuyup beni isittigin Yaz sicaginda uyuyamayip sikintilarim oldugun Ve rüyalarimda bulustugumuz gecelerde sevdim Seni ellerinden tutup kanimin kaynadigi Kalbimin yerinden firlayacagini hissettigim anlarda O islak dudaklarinla beni sevdigini söyleyecegin anlari düsünerek sevdim Ben seni o sensiz anlardaki bos ve degersiz geçen dakikalarda Kayip zamanlarimizda,seni arayip bulamadigim Çaresizlik içinde oldugum,içki sofralarini dost bildigim anlarda sevdim Sen ne kadar uzak olsan da, Aramizdaki kilometreler nasil çoksa Bende seni o kadar yogun ve o denli çok sevdim Seni kalbimde yanan atesin ile Zihnimde olusan hayallerin o ay parçasi çehrenle Bana derinden bakan o gözlerindeki isiltiyi görecegim anlari beklerken Kalbimin yanip tutustugu anlarda Gelip o bu atesi alevlendirerek Bana sarilarak beni sevdigini söyleyecegin anlari düsünerek sevdim Korkuyorum! Hakkettigin mutlulugu sana verememekten korkuyorum. Seni beni sevdiginden fazla sevememekten korkuyorum. Senin sevgine layik olduktan sonra baskalari tarafindan o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum. Seni kazandim derken kaybetmekten korkuyorum. Aramizdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum. Senin kalbini daha fazla kirmaktan korkuyorum. O temiz ve masum göz yaslarini daha fazla akitmaktan korkuyorum. Evet korkuyorum; seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten ... Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum. Yada yanlis anlasilmaktan korkuyorum. Uçurumun kenarinda yalniz kalmaktan korkuyorum. Dostluguna doyamadan uluorta yalniz kalmaktan korkuyorum. Yüregimdeki o ince sizinin bir gün çogalmasindan ve beni sarmasindan korkuyorum. Sevgi denen güzelliginin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum. Dostlugun ölüp yerine nefretin yesermesinden korkuyorum. Korkuyorum evet; seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten... Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kiyamiyorum uzaktan seyrediyorum çünkü; Seni daha fazla incitmekten korkuyorum. Ömründe yasadigin mutlulugu huzuru sana yasatamamaktan korkuyorum. Sana kalbimden fazlasini verememekten korkuyorum. Sonunda sana gözyasindan baska bir sey birakamamaktan korkuyorum. Seni sevmekten degil; dostlugunu suiistimal etmekten, Seni kaybetmekten ve degerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum. Belki de çok fazla korkuyorum ... ÇÜNKÜ; BEN ILK DEFA SEVIYORUM... ATİLLA İLHAN |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Bu gece sen geleceksin
Bu gece sen geleceksin! Suskun matemime bir martı gibi... Çekmiyorum perdeleri ve söndürmüyorum ışığı. Ağlamaklı gözlerime bu gece sen geleceksin! Gelirsen uykusundan yeni uyanmış bir menekşeyle gel. Her bir yanın ıtır kokuyorken gel. Gelirsen, ay rengi sesinle gel; bilsen nasıl özlemişim!... Gelirsen, bendeki "sen"le gel. İçimde kanayan özlemin ve ben, gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin! Mutlaka geleceksin. Bana, şakaklarımı sarsan sarı bir beyazla geleceksin. Bana , son yangınlardan bir sevda masalıyla geleceksin. Bana, kahkaha çiçeklerinin sessiz hıçkırıklarıyla geleceksin. Bana, talan olmuş bir bağın yetim gülleriyle geleceksin. Bu gece sen geleceksin. Aşkın en son itirafıyla, öyle mahcup geleceksin. Gelirsen, bir daha gitmemeyle gel! Gelirsen, hiç işlenmemiş ihanetlerle gel. Gelirsen, savunmasız tek bir yüzle gel. Gelirsen, incitilmeyerek, masum bir aşkla gel. İçimde pusatsız sevdan ve ben, gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin! Ipıslak bir şarkıyla geleceksin. Gece rengi gözlerinle geleceksin. Mutlaka geleceksin. Bana, acı ve ıstırap sonrası vuslatla geleceksin. Bana, kızıl ve turuncunun yüzyıllık ufkuyla geleceksin. Çıplak ayağında bir yığın yolla bu gece sen geleceksin! Gelirsen, yalnız bir vagonun yolcu düşüyle gel! Gelirsen, kimsesiz peronların, kimseli sevdalarıyla gel. Gelirsen, fırtına yorgunu gemilerin rıhtım sevinciyle gel. Gelirsen, Arnavut kaldırımlarının kalabalık ve cesur yalnızlığıyla gel. İçimde sen ve ben, gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin! Çekmedim perdeleri ve söndürmedim ışığı. Ayak seslerin vuracak kalbime ilkin. Şaşıracağım, konuşacağım, susacağım... Belki de bir garip küseceğim; hayır hayır geldiğin yöne doğru delice koşacağım. Bu gece sen geleceksin. Bana seni getireceksin. Mutlaka geleceksin! Gelirsen, saçlarını taradığın rüzgarla gel! Gelirsen, sızlayıp duran kalbinin "bir hoş" yanıyla gel. Gelirsen, sabrını bilediğin alevden bekleyişlerle gel. Gelirsen, bensizliği döktüğün yılların hesabıyla gel. Gelirsen, intihara sürdüğün sözlerle gel. İçimde sergüzeştin ve ben, gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin! İnce ince kanayarak geleceksin. " Ben geldim... Sar yârim" diyeceksin. Çocuk gibi ağlayacaksın. Alnında tozlanmaya yüz tutmuş çizgilerin suskun kalabalığıyla geleceksin. Bana, yarım bırakılmış bir aşkın tamamıyla geleceksin. Bana, yalnız bir savaşçının öyküsüyle geleceksin. Bana, kekik kokusu ve dumanlı bir dağ posteriyle geleceksin. Bu gece sen geleceksin. Ay batmadan, yıldızlar kaybolmadan, tan ağarmadan ve bendeki en son yüzün de çarmıha gerilmeden... Mutlaka geleceksin! Gelirsen, kara üzüm ve ekşili nar tadıyla gel! Gelirsen, patlamış volkanların lav seliyle gel. Gelirsen, hüznü, yalnızlığı ve intizarı ağlat öyle gel. Gelirsen, tüm savaşların galip mağrurluğuyla gel. Gelirsen, göğsünde aşkın liyakat nişanıyla gel. Gelirsen, ölümcül bir tutkuyla gel. Gelirsen, bir daha gitmemeyle gel. İçimde yorgunluğun ve ben. Gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin! Bana, aşkı ve vuslatı getireceksin. Bir başına ve "ben" le geleceksin. Mutlaka geleceksin! Gelirsen, ben perdeleri çekmeden ve ışığı söndürmeden gel! Gelirsen, olmazlar kanamaya başlamadan gel. Gelirsen, hemen, şimdi gel sevgili! İçimde aşkın ve ben gelmeni bekliyoruz. Bu gece sen geleceksin. Mutlaka geleceksin! Aleyna ALBAYRAK Mavi Ada Mektupları - Kahraman TAZEOĞLU |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Kendi içimde kayboldum.
Yoksa kendimin dışına dağılıp da mı kayboldum? |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Ben hangi masala düşsem kalbi kırık bir prensese rastladım.
Neyse ki beyaz atım yoktu benim, isteseydim bile kahraman olamazdım yani. Gülmedim, geçtim... ama aklım hep o çocukça hikayelerde kaldı. Ben bu kadarını söylemekle yetiniyorum, sen bundan fazlasını anla. |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Senin sesini ilk duyduğumda,
Kafamın içerisinde ki tüm sesler kesilmişti. |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
"Ne garip değil mi?
Gideceksin. Ben adını değiştireceğim, başkası soyadını.." |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 00:12. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.