|
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Öyle küçükken öyle kocaman umutlarlan baslamıstım ki aska...Herşey baska olacaktı.. Bende o filmlerdeki asıklar gibi bir ask yasayacaktım. Kendi masalımı kendim yaratacaktım. Benim askım bambaska herkesinden güzel olacaktı. Peri kızı ile prens benim ask masalımda bir arada olcaktı. Yaptım!!! Yarattım kendi masalımı. Yasadım seni ve beni. Bulusturdum peri kızı ile prensi. O küçücük yüregim senin avuçlarında büyüdü. İmrenilecek bir ask yarattık yasadık.. Peki herşey nasıl bu kadar güzel oldu... Mutlaka birşeyleri katmayı unutmus olmalıydık. Böyle kusursuz aska kurban olan ben büyümeyi unutmusum... Hesapta yoktu birgün büyüyecegimiz. Büyüdükçe insanın kendi masalını kendinin yazamayacagını anladım. Yazılan masalların sonun oldugunu öğrendim. Belki geç belki erken bir son. Benim masalım erken bitti diyemem. Belki geç bile kalmıs bir bitişti.. Belkide Zamansız Açtım İçimi... Yüregim Şeffaftı... Aklımsa Deli.. Ben Geldim Sen Kaçtın Hep Bana İnat Bir Vardın Bir Yoktun Hep MasaL Gibi.. Yok olusların hayırlı olsun bana. Simdi unutma zamanı yasanmıslıkları. Baska masallaröyküler bulma zamanı. Seninlen büyüttügüm yazdıgım var ettigim masalımı unutma zamanı. Şimdi tekrar bir masalın içindeyim. Senin var olmadıgın benim yazmadıgım hayatın bana sundugu bir masalın içindeyim..Acı vermiyor bu bana. Çünkü ben öğrendim masallarla büyümeyi.. Biliyorum artık herşeyi benim idare edemeyecegimi. Ben biliyorum artık her acının gömülebilecegini.. Ne Kara Kaşına.. Ne Kara Gözüne.. Ben Tek Bir Sözüne Tutulup Kaldım.. Değmedi Bir Kere Ellerin Yüzüme! Gel Gör ki Bin Yıldır Sanki Vardın... Biliyorum zor olacak sana yeni bir yasam. Belkide sendede vardı suç. Belkide ben getirmedim bizi bu hale. Belkide benim çocuklugumdan çok senin içindeki çocuk verdi zararı bize. Yada çocukluklarımız degilde biz verdik birbirimize zararları.. Çocuklar masum olmazmıydı. Aynı bizim ilerde yasayacak çocugumuz gibi. Ben genede çocukluguma veriyorum tüm hatalarımı.. Çok erken tanıdım seni! Sana geç kalmak isterdim bende. Geç yakalamk isterdim seni ve askı. Daha güzel daha imkanı olan masallarda rol almak isterdim. Bu defa ben yazmadan var olan masalda yer almalıyım. Şimdi hoşçakalın bitmişliğim.. Bu vedalar eskisi kadar yakmıyor canımı.. Çünkü Masallarla büyümeyi öğrendim ben... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Yoruldum Issızlığında… Dağıldım..!Hadi Durma.. Yoruldum ıssızlığında… Dağıldım..!Hadi durma.. Bir demet yalnızlığı özenle dök yollarıma Tarihsiz olsun ağrı kesici olarak sunduğun cümlelerin. Gecelerim alışık değil pek ansızın vuran şiddetli sancılara. Hatalı birkaç matematik problemi koy önüme Senden kalan tenhalığıma çözümsüzdü ninnisini dillendireyim. Uykusuz kalınca huysuzluğu çok yormakta benliğimi… Tutunabileceğim bir tutam bakış bırak bir de gözlerime Yürümeyi henüz öğrenemedi yüreğim ayağına dolanan ketum kırgınlıkla. Edebiyatı zorunlu kılma … Hüzzam güfteleri söyleyip toprağımı eşelemesin sesin. Yaşam iksiri su olmasın katilim. Bilirsin kaktüsler fazla su verilirse ölür” yar”im..! Hadi..!“Kal”nöbetlerine tutsak etmeyeceğim bizi… Ruhuma mülteci kramplar örmeden Git..! Zehirli doğan günler sevdamın bakiyesi ömrüme...Tek taraflı görülüp biten sevda davasının hükmünü giydim Kendime sürgünüm…Bir cümleyim cümlenden virgülle ayrılmışSayfalarımın kimsesiz çocukları harflerle büyüyen. Kör mayınlar döşeli ruhumun her zerresinde.“Sus”lar döküyorum nehir yataklarına. Senli her nokta omuzlarımda uykuya dalarken Gözlerime düştü beklenen...Yalnızlık…!Noktalanmış sevdaların uğradığı ilk istasyon Durdursan da zamanı dönmez ki giden diyen Artık gecenin yanağına konan hüzün Bir damla gözyaşıyla avuçlara bırakılan hasret Fecir vakitlerinin eteklerine dökülen sitemler var... Firak kan kusar ehven bir gecenin kızıllığında Kolay değil sükutun içinde feryat gizlemek Damlaları hıç/kırık/sız/ taşıyabilmek gözlerde... Sevda zamanında sevda diyen aklımı Yüreğime düşürüp... Takvim yapraklarını tarihsiz kılana kadar Kederli leylak kokan ıslak sokaklarımda kahrolma nöbetindeyim Susma faslındayım... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Ben Susayım / Sen Beni Dinle Çıktığım her yolun mevsimi, Güze düşer… Senli düşüncelerden kurtaramam kendimi… Umutsuz bir bahçe rengi, Yüreğim izbe düşer… Soğur sokaklarım/ Düştür… Bir yıldız gibi aşkım, Sebepsiz kayar düşer… Gül düşer dillerinden… Her sözünde gülüş diye, Keder düşer… Mahrem bakışlarında gözlerimin, Ümide gölge düşer… Ben susayım… İçimde ki yanar dağları anla, anlayabilirsen… Çözümsüzlüklerimde çırpınışlarımın temel taşlarını eşele… Gücün yeter mi? Her aklımdan geçen cümlenin kaynağını aktarayım sana… Her attığımın adımın nasıl boşlukta kaldığını? Her tutmak isteyip de tutamadığım elin, nasıl havaya asıldığını… Nelerin… Nelerin muhasebeleriyle canımı yaktığımı… Ben susayım… Ben susayım… Feryat figan çalan şarkılara nasıl eşlik ettiğimi dinle… İçmişimdir muhakkak… Bi dolu düşünce devinimlerinde bulmuşumdur kendimi… Oturtmuşumdur çıkamadığım çemberin içine yüreğimi, Tepiniyorumdur… Buz kesmiştir ortalık… Ve alabildiğine sakin… Bir başıma ve sarhoşumdur, sığındığım bir kayanın kovuğunda… Haa o yaşayan rüzgârda yoktur, benim gibi kimsesiz o denizin kenarında… Sızmışımdır… Ben susayım… Ben susayım… Al gel elinde biriktirdiğin hayâllerini… Göm toprağıma… Ve susuz bırak… Güneşe emanet et, hem de hiç batmamacasına… Gücün yeter mi? Var mısın, yok musun oynayalım mı seninle? Aç kutuyu öyle ise… Ama bal mumu kırıntılarını atma yerlere… Süpürmeye mecalim yok… Ben susayım… Ben susayım… Bütün ölülerin yakarışlarını dinle içimde… Mezara girmemek için çırpınışlarını… Bir ayağın altında ezilmiş, bir sonbahar yaprağının hışırtılarını… O yaprağın altında ezilmiş, bir sebepsiz böceğin, canhıraş yalvarışlarını… Ve bir cenaze namazına muhatap olamayışlarını… Pisipisine… Sebepsiz… Ben susayım… Beni bilirsin işte… Yani, az çok bilirsin… Ya da çok az… Aşk dolu sevişlere hürmet eder şiirlerim… Kölesidir susmamacasına, şu tükenmez kalemim… Beni bilirsin… Yani az çok ya da çok az bilirsin… Sustuğum zaman sevişir seninle hislerim… Elini tuttuğım ve dudakların niyetine içtiğim parmak uçlarında ki şarabın sarhoşluğudur, kelimelerim… Yani ben susayım… Ben susayım / Sen beni dinle… Ben, Su rengi bir gülüş olacaktım, Dudaklarında… Ve güneş rengi bir sıcaklık, Sol yanında… Uzanıp bir martıya sığındığında, Boşlukları(nı) dolduran, Bir çığlık olacaktım, Sana aç bir martının, Kanatlarında… O zaman, Ben susayım, sen beni dinle… |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Hosçakal Birtanem!... Ben'li çilelerin, ben'li pişmanlıkların bitti artık. Dilediğince özgürsün... Mavi gökyüzünün altında istediğin düş ülkelerine kanatlanabilir yüreğin...Dilediğin mevsimlerde delice ıslanabilir gözlerin... Bana çıkan tüm yolları adres defterlerinden sil artık.. Adımın üzerini kalın harflerle işaretleyip kaldır beni hatıralarının en tozlu raflarına... Bana dair tek bir satır kalmasın , tek bir cümle olmasın dudaklarında.. Madem sana acı çektiriyorum, madem ben sende pişmanlığı anımsatıyorum bırak bitsin bu çile..Ben sana acı çektirmek için gelmemiştim.. Ağır yaralı yüreğine umut diye girmiştim oysa.. Şimdi sende " kanayan pişmanlık " olmuşken unut beni...Hiç yaşanmamış say yaşananları.. Ben'li hatıraların üzerine karanlığı ört ve kapat tüm perdelerini.....Bana kattıklarını, bana bıraktıklarını topla yüreğimden... Sözlerini, yeminlerini sök dudaklarımdan... Ama bir şeye dokunma ne olur...Seni " sen " diye seven yüreğime dokunma...Dokunma, acıtır yalnızlığım yüreğini.. Dokunma, kanatır diz boyu karanlığım o ince dudaklarını....Hayatımda yenilmeye alışmışken senin yenilgine de alışırım ben...Ben nice yürekte canlı canlı gömüldüm senin zaferlerine de alışırım... Bırak dokunma kanayan yaralarıma.. Cennet kokulu tenini sıçramasın kirli yüzümden akan yalnızlıklarım...Daha fazla acıtmasın pişmanlıklarda avutulmuş hatıralarım....Topla cümlelerini dudaklarımdan... Her şey bitti artık...Ve her şey bitmişken, sana git demeyeceğim.... Gitsen de tek bir kelime bile etmeyeceğim.. Susmalıyım. Susuyorum...En derininden, en acısından suskunluğumda saklı cevaplarım... Belki de tüm cevaplarım soruların da saklı.... ....Bana kalan acıları, bana bırakılan yenilgileri- sevgin için bedenimi yüreğimi semer bileceğim - sırtıma yüklenip gidiyorum...Kapıyı aralamana gerek yok sevgili.. Sana geldiğim yollardan gitmeyi de bilirim ben....Gerek yok " en iyisine sen layıksın " sözleriyle avutulmuş devrik cümlelere...Ben iyi bilirim tozlu yolları....Gidiyorum, tüm zaferlerin başkumandanı olarak ayrılığın ganimeti olarak tüm hatıraları yakabilirsin.. Ben'li tüm yaşananları da unutabilirsin...Artık söze gerek yok...Gitmeliydim ama bu kadar erken değildi..Gidiyorum bir bedende " yüreksiz " yaşamayı öğrenmeye gidiyorum..Gidiyorum öznesi çalınmış cümlelerde sana " susmaya " gidiyorum.... Biliyorum sen bensiz de yaşabilecek kadar güçlüsün..Hayata kaldığın yerden devam edeceksin ...Noktasız, virgülsüz...Oysa ben..Oysa ben yaşadıkça hep bir eksik vereceğim sabah ictimalarında..Hep bir sen eksik olacak nefes almalarım..Artık öznesiz paragrafların içinde yarım cümlelik olarak sayılacağım...Artık ben " sensiz " varolacağım.... Topla cümlelerini dudaklarımdan..Bana vaat edilmemiş yarınlarımı da yanına al...Bir de benimle yaşadığın mutlulukları. Bir de sana yazdıklarımı.Kötü bir gününde gözyaşlarını kurulamak için kuru bir peçete niyetine kullanırsın senli satırlarımı... Unutmadan bir teşekkür borçluyum sana; kısa bir süreliğine de olsa yarımlığımı, yalnızlığımı unutturduğun için ...Ve de yaşattığın tüm mutlulukların için....Teşekkürler sevgilim....Giderken sakın ardına bakma...Gözlerin pişmanlıklarında, günahlarında kalmasın... Sana paylaştırılmış her acına ben yüreği kefil gösterdim..Sen yüzünü aydınlığa çevir sadece..İnan bana bensiz hayatta seni hep mutluluklar bekliyor olacak...Çünkü sensiz bir yerde yaşarken bile her nefesimde bin dua saklı olacak sana... Artık mutluluğa kanatlanma zamanın geldi... Bensiz olsan da; Her güneş, gözlerine doğmaya, Her rüzgar, saçlarında dolaşmaya gelecek... Hadi git.... Varlığımda acı çekmektense, Yokluğumda mutlu ol.... Çünkü; mutluluklar en çok sana yakışıyor... "Topla cümlelerini dudaklarımdan... Her şey bitti artık... Maviler kadar özgürsün artık... Dilediğince uçabilirsin.... Yolların hep Cennete çıksın...." Bensiz hayatında mutluluklar dilerim... Hoşcakal bitanem/ hoşcakal yüreğimi adadığım ömrüm.... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Yalnızım şimdi bir köşede,
Bekliyorum seni özlüyorum da, Sensiz yaşadığım her günümde, Biraz daha batıyorum umutsuzluğa. Sesini duysam o bana yeter, Elini tutsam dünyaya bedel, Hasretin canımı almaya yeter, Gel özledim seni, utangaç güzel. Sensiz attığım her adımımda, Toprak lanet okur bana, Bulutlar sana ağlar,geri dön diye, Gel de hayallerimi anlatayım sana. Yürürüm uzaklarda bir karartı var, Dönmen için yalvarır, bana kızgın martılar, Kızgın kızgın vurur karaya dalgalar, Gel ki tamamlansın,eksik rüyalar. |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Yine gece… Saat almış başını gidiyor , ne yelkovanı tutabiliyor insan nede akrebi durdurabiliyor… Kalan yine acılar oluyor… Bir bir aydınlanıyor acılar zifiriye… Biriken korkular ardınsıra getiriyor hayal kırıklıklarını… ......Vücudun aklına aykırı dahada ağırlaşıyor… Ve gözyaşı kaçınılmaz oluyor… Kimisinin yanaklarından kimisinin yüreğinden… Herkes kendi acısın... |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Gittiğin gün, Mevsim tersine döndü.. Öksüz kaldı çiceklerim, hissedince gittiğini.. Soldu yalnızlığım, sensizliğimin kıyısında... Olmaz ya… Belki duyarsın diye ‘gitme’ dedim, yüreğine… İçimde; bir sağa, bir sola savruldu çığlıklarım.. Duymadın… Gittin... Bir adım.. Bir adım daha.. Belki dönersin yüreğime diye, Bakamadım ardından, sen giderken… Dönmedin… Gittin… Geride bir ‘’ben ‘’ kaldı, Seni, Sensizliği, gittiğin günde bırakan … Bir ‘’ben’’ kaldı, Dönmeni gittiğin gün ki hasretiyle bekleyen… İkiside yorgun.. Şimdi, Yüreğine sualim… Hangisini hak ediyorum… Ve en önemlisi ‘’sen ‘’ hangisine değiyorsun…? |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Yalnızca sen varsın,sözlerimi film karelerinden araklayıp da konuşmadığım. Hep sahici kaldığım... Tarık Tufan |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Sen
giderken bir tufana kapılmalıyım. Savrulmalıyım. Ağarmamalıyım. Kararmalıyım. Sen giderken kan akmalıyım ırmak boylarında.. Sen giderken öksüz kalmalıyım, yetim kalmalıyım, lal olmalıyım. Sen giderken, ben kalmamalıyım Buralardaa .. |
Cevap: Şiir Kokan Kadın
Nasıl da yorgunum...
Yıllar ne çok hırpalamış benliğimi... İçimdeki aydınlık; Dışımda titrek bir akis olmanın ötesine gidemiyor... Aslında ötesi var mı bilmiyorum... Ötelerle de ilgilenmiyorum... Hem ötelenmeye de alıştım... Şiddetli rüzgardan sonra kırılan; yeryüzündeki bütün filizlerin mahzunluğu var üzerimde... Belki rüzgara küstüm... Belki de dalgalara küskün kıyıların yılgınlığıdır üzerimdeki... Ya da; gecenin gündüze kavuşma sevdasının; İmkansızlığıdır; yaşama dair umudum... Hayattan ne umduğumu dahi; unuttum... Bir şansızlığım unutmadı beni; bir de hoyrat zaman... Yıllar çok hırpaladı benliğimi; nasılda yorgunum yaşamaktan.... Belki de; yaşamak için savaşmaktan... |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 20:59. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.