Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

İMKÂNSIZ AŞK

Çok sevmiştim seni. Ama senin bundan haberin yoktu. Sürekli seni seyrediyordum ama sen bilmiyordun. Kardeşim diyordun hep. Ben sana ne kadar abi desemde abim değildin aslında. Ne bileyim farklı bir şekildeydi işte… Çok sevmiştim seni ama senin haberin yoktu. Kim bilir belki anlamıştın seni sevdiğimi, benim haberim yoktu.

Seni gördüğüm zaman akan sular bile dururdu. Gözüm hiçbir şey görmezdi. Uzun uzun konuşurduk seninle. Sevdiğin biri yoktu, öyle demiştin bana. Belki vardı da bana söylemek istememiştin. Ama yine de bir kurt kemiriyordu içimi. Ya sevdiğin biri varsa? İçimde bir umut besliyordum hep. Belki sevdiği biri yoktur diyordum. Kendimce kendimi kandırıyordum. Biliyordum, imkânsız bir aşktı bu. Ama ne yapayım hükmedemiyordum kalbime. Beynime ne kadar da söz geçirsem de kalbim anlamıyordu seni sevmediğimi. Söz geçiremiyordum bir türlü. Kalbim anlamıyordu seni sevmediğimi…

Söz geçiremiyordum bir türlü. Bana bakan gözlerin beni büyülüyordu. Vaktin durmasını istiyordum seninleyken. Ama hep bir korku vardı içimde. Ya sevdiğin biri olduğunu söylersen? Ama bir umut vardı içimde. Gülüşün bambaşkaydı. Sen güldüğünde bende gülerdim. Sen benim yaşama gayem, yaşam kaynağım, birtanemdin… Gülüşün beni benden alır başka diyarlara götürürdü. Gülüşünde kendimi bulurdum. Kalbim heyecanla atardı seninle konuşurken. Bir yanlış yaparsam diye çok korkardım.

Çok sevmiştim seni ama sen bilmiyordun. Hani ilk aşklar unutulmaz derler ya, ilk aşkımdın unutamadım. Belki de ilk defa onun karşısında titremişsindir, ilk defa ona aşkım demişsindir, ilk defa onun elinden tutmuşsundur, ilk defa onunlayken üşüdüğünü hissetmemişsindir. İşte, ilklerin hepsini onunla yaşandığı için ilk aşklar unutulmazmış. Sen benim ilkimsin. Ben ilklerin hepsini seninle yaşamıştım birtanem. Ama ben senin için sıradan birisiydim, biliyordum. O gece olmuştu her şey, o gece bitmişti. Çok farklıydın sen. Hiç gülmüyordun. Bana bakan gözlerin suçlu gibi bakıyordu bana. Sanki bir şeyler anlatmak istiyordun. Sana bir şey açıklamam lazım, daha fazla içimde tutamıyorum demiştin. Ama söz ver ağlamak, kırılmak yok demiştin. Tamam söz hadi anlat demiştim.Ve sen bir daha benim olmamak üzere gitmiştin. Sevgilin varmış, ben üzülmeyeyim diye söylememiştin. Peki o zaman cevap ver, neden daha önce söylememiştin? Neden daha önce açıklamamıştın? Belki beni düşünmüştün, üzülmemi istememiştin. Ama daha çok üzmüştün beni. Biliyordum, hiçbir şeyini hak etmemiştim senin. Ama ne yapayım sevmiştim bir kere. Hem de çok sevmiştim… Sen gitmiştin ama beni de götürmüştün sanki. Kalbimin en büyük parçasını yanında götürmüştün. Yalnız, yapayalnız bırakmıştın beni. Hayatta hiçbir şey benim istediğim gibi olmamıştı, sen olmamıştın. En çok istediğim şeyleri birer birer kaybediyordum. Beni teselli eden tek şey vardı; o da senin mutlu olduğunu bilmekti. Sen mutluydun, mutluydu benim diğer yarım. Sen isteseydin canımı verirdim sana. Senin uğrunda ölene kadar bu ömrü tüketirdim ben. Ama sen beni hiç sevmemiştin. Evlenmiştin o kızla. Beni tamamen bırakmıştın. Ama mutlu olamamıştın. Beni sevdiğini geçte olsa anlamıştın. Bana gelmiştin, ama bulamamıştın. Uzunca bir mektup yazmıştın bana. Pişmanım, seni çok seviyormuşum, benimle evlenir misin diye yazmıştın.

Çok geçti artık. Bulamazsın ki beni. Mezardan kalkıp seninle evlenemem ya… Keşke bunları daha önce bilseydim. Çok farklı olurdu her şey. Keşke mezardan önce bilseydim… Şimdi bana yapacağın tek şey; mezarımı ziyaret etmek…

ARTIK ÇOK GEÇ…

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Tam Göğsünün ortasında bir yer acımıştı..Evinin İçine sığmıyordu.. Sokağa fırladı.. Sokaklarda dar gelmişti ona.. Tıpkı vücudunun yüreğined ar geldiği gibi... Ne denizin mavisi açtı içini ne de pırıl pırıl gökyüzü.. Kendini taşıyamayacak kadar çok büyümüş bir yandan da kayolacak kadar küçülmüştü... Birileri ona bir şeyler anlatıyordu :" Önemli olan sağlık " " yaşamak güzel" " boşver herşey unutulur.." Ancak o hiçbirini duymuyordu… Gözyaşlarından etrafı göremez hale gelmişti.. Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret ediyor , az sonra da kollarında ölmek isteyecek kadar cok seviyordu… Hep ondan bahsediyordu... Yalnız kalmak istiyordu.. Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak..ikiside yetmedi ona.. Geçmişi düşünüyordu.. Biri ona içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese kaçıyordu.. Aslında ondan kurtulmak istediği halde O acıyı yaşamak için direniyordu.. Akisini idda edenlerden nefret ediyordu… Herkezi ona benzetip, hiç kimseyi onun yerine koyamıyordu.. Bütün şarkılar onun için yazılmış gibi geliyordu.. Boğazı düğümleniyordu, Dinleyemiyordu… Uyumak zor uyanmak kolay geliyordu ona.. Sabahı iple çekiyordu.. Bazen de hiç güneş doğmasın diyordu… Ne geceler rahatlatıyordu onu nede gündüzler… Ölmeyi istiyordu, Ölemiyordu… Düşüncesi bile tahammül edilemez hale gelmişti ona… Rüyalar görüyordu.. Gerçek olmasını istediği.. Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark ediyordu… Canı yanmıştı.. Bir daha sevmemeye Yemin Etmişti… Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmiyordu içinden… Yaşadığı şehri terk etmek istiyordu.. Onunla hiçbir anısının olmadığı yerlere gidip yerleşmek... Ama bir ümit. Onunla bir gün bir yerde karışlaşma ümidi… Bu ümit onu gitmekten alıkoyuyordu.. Gelgitler içinde yaşıyordu.. Buna Yaşamak Denirse…..

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Sana Söyliyeceklerimi Susturdum


Sana Söyliyeceklerimi Susturdum
Sonbaharda Aqaçların Yapraklarını Döktüqü Gibi
Döktüm Dilimdeki Sözcükleri
Hepsi Bir Haykırıs Hepsi Bir Yakarıstı
Sen Anlamadın....

Artık
Geride Bırakıyorum Sana Ait Olanları
Kelimeri Ve $arkıları Baskası için Söylenmek Üzere
Raflara Kaldırıyorum
Senin içinde Geçtiqin Bir Sözcük Bile Olmayacak Artık

Sana Dair Olanları Söküyorum Tek Tek
En Zorda insanın Geçmisini
Ve Anılarını Sökmesiymis
Anlıyorum

Hep Pesinden Gelecek Bir Geçmis De istemiyorum
Artık Geçmisimi De Bırakıyorum Arkamda
Geriye Bakıp Daha Çok Hatırlamak
Ve Üzülmek istemiyorum

Unutuyorum Desem Yalan
Unutmuyorum $imdilik
Sadece Alısıyorum
Alısmak Unutmanın Baslanqıcıymıs
Önce Alısırsın Sonrada Unutursun
Unuttuqunda Da Geri Dönmezsin
Bakmazsın Bile

$imdi
Söylediqim Sözleri De Geri Alıyorum
Siliyorum Birer Birer Bütün Yazdıklarımı
Karalıyorum Adımın Yanına Yazdıqım Adını

Senle Yaptıqım
Doqrularımı Ve Yanlıslıklarımı Ayıklıyorum
Yanlısları Koyuyorum Bir Köseye
Doqrular Zaten Benim Doqrularım

Bu Askın Bütün Hesabını Kapatıyorum
Bize Dair Hiç Bir $ey Yok Artık
Ne Sen Ne Ben Artık Bir $ey Söylemeyeceqiz
Söylesende Ben Duymayacaqım

Sözcükler Anlamını Yitirdi Artık
Sana Dair Söylenecek Bütün Sözleri Tükettim
Kelimeler Dilsiz Artık
Lal Ettim Dilimi
Sana Bir $ey Söylemiyorum...

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Kalabalık bir caddenin ortasında duruyordu çocuk
Açtı... Hem de çok aç.
Kimse görmüyordu sanki onu, kimse fark etmiyordu. Yalvarırcasına baktı insanların gözlerine.
Ama onun gözleri kimse için önem arz etmiyordu. Kimse görmüyordu.
Olduğu yere çöktü, ağladı, ağladı, ağladı... Yüreğinin taaaa derinliklerinden almaya çalıştı nefesi. Sanki onu boğmak için uğraşıyordu hıçkırıklar. Kendini ve hayatı paralarcasına ağladı.
O da neydi?
Bir den dünya kızıla büründü gözlerinde. Bir ışık tabakası ve tam içinden bir Melek beliriverdi...
''Ağlama çocuk ağlama. Birazdan Rab-bin dindirecek açlığını... Melekler duydu, cinler duydu, Allah duydu sesini. Ağlama, bitiyor acıların''
Meleğe baktı çocuk, sustu. Kırık camlar birleştirmeye çalışırcasına, birleştirmeye çalıştı kelimeleri. ... Konuştu.
Ben açlığıma değil,
Tok olduklarını zannedip, gönüllerini açlık sefaletine zincirleyen, Ellerinde var olan en değerli hazineyi, (insanlığı) kuruşlara tercih eden; Zavallı insanlara, bize ağlıyorum.
Ekmekten önce biz onu yitirdik. Eğer ruhumuz törpülenmeyip, En değerli etkenlerimizin yerine taş koymasaydık; Ben şimdi aç olmazdım...
Kalpler taş.
Gönüller taş.
Yürekler taş.
Ve nitekim taş yığıntıları arasında yitirdik beynimizi. Düşünce ve ibadetlerimiz bile taş...
Ben bunlara ağlıyorum.
Sen fazla durma ey melek buralar da...
Şimdi gelip kafana değmesin bir taş...
Sonra melekler de taş olmuş derler...

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Soğuk bir şehirde kurduğum sıcak düşlerin sahibiydin sen.Sebepsiz gülüşlerimi,gökyüzünden emanet bakışlarımı, daha önce hiç dinlemediğim şarkıları seninleyken keşfettim ben.
Mavi gülüşler savururduk gökyüzüne,yüreğimizden gelen isimsiz bir melodiyle.Her bir notası seni anlatırdı,adına aşk dediğim dudağının kıvrımında duran huzuru anlatırdı...Öksüz kaldı şimdi tüm notalarım.Mavi gülüşlerim terk etti beni.
Ben sevmiyorum bu yalnızlığı,bu kimsesizliği,bu sessizliği...
Çıkmaz sokaklarda saklıymış aşkın sureti.Bu şehrin çıkmaz sokakları bize aşkı anlatmaya yetmedi.Biz tükettik aşkı o çıkmaz sokaklarda.
Susmak canımı yakıyor nicedir.Başı sonu olmayan bir suskunluk çöreklendi yüreğime.
Hoşgeldiniz,sonsuz suskunluğum,çıkmaz sokaklarım,renksiz hüzünlerim...
Asıl öğrenmem gereken bir şey var aslında,o da;soğuk bir şehirde hiçbir zaman sıcak düşler kurulamayacağı!!!

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Zor… Gerçekten zor. Oysa ki ne hayaller beslemiştim yüreğimin aşevinde. Sensiz gecelerin sabahına koşup, senli günlerin “günaydın” ı oluyordum eskilerde.

Zor olan her şey gibi ayakta kalmak da zor. Zoraki ayrılığın getirdiği büyük sarsıntılar, yerini yıkıma bırakmasın diye çaba sarf etmeler de boşa. Gönül gözüyle bakabilmeli mi gerçekten biraz? Yoksa her zamanki gibi mantık süzgecinde mi elemeli hayatı? Zor, zor, zor… Kim icat etmişse bu sözcüğü, eminim o bile çok zorlanmıştır! Zor olmayan ne var ki?

En mazoşist akşamımda terk ettim seni. Sonra da kader deyip avuttum kendimi. İçtenlik adına ne yaşanmışsa ilişkimizde ve yalnızlığı nasıl hunharca katletmişsek vuslat gecelerinde; hepsi bir anda yalan oluverdi. Şarap tadında yaşamıştık ya her şeyi; bitirmek belki de o yüzden bu kadar zor oldu. Zor olmasına zordu ya ayakta kalmayı başarabildim bir şekilde.

Şimdi ise kâbuslardan uyanıp, nahoş bir hayata yürüyorum her sabah. Eski tadında değil hiçbir şey...

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

Bir dal kırılırsa tekrar tutabilir. Bir cam kırılsa belki tekrar yapıştırmak kabildir. Bir kuşun kanadı kırılınca uçamaz zannedilir; iyileşince uçması mümkün.



Ya kalbin kırılışı, inkisara uğrayışı, bin parça oluşu, yok mu, ne onulmaz şeydir o? Sonsuz hayatı kaybettirir insana. Maddi şeyler kırılınca yapıştırılır, birbirine tutturulur da yine bir şeye benzer. Fakat manevi manada öyle mi? Bir kere kırılan kalbin parçalarını hangi maharetli el birleştirebilir? Mevlanın nazargahı olan gönüldeki inkisar, yüzde teessürünü gösterince o gönlü almak ne kadar müşküldür artık.



Bazen bir söz, karşıdaki insanın dünyasını yıkar, harab eder. Bazen bir bakış öldürür insanı. Bazen de bir yüz ifadesiyle kaynar su dökülmüş gibi olur kişi başından aşağı.



’’İlim ü amel ne fayda
Bir gönül yıktın ise’’



dediği gibi şairin, büyük bir cürümdür gönül yıkış.



Hele hele hassas insanların kırılışı bambaşkadır. Böyle kişilere karşı oldukça dikkatli hareket etmek gerekir. En küçük kırıcı bir söz ve hareketten kaçınmalıdır insan. Zira gönül yarasının merhemi yoktur. Kırılan harab olan bir gönülden yükselen feryat da kabule karindir. Hakkın katında. Zira ’’Mazlumun ahı gökyüzüne kıvılcım şeklinde yükselir.’’ buyuruyor Nebiler Nebisi.



İnsan ne kadar sert mizaçlı olursa olsun, eğer dikkat ederse gönül yıkmadan, kalb kırmadan, bir ömür sürebilir. Hiçbir zaman ’’Tabiatını, huyum’’ diyerek atamaz bu vebali üzerinden. Zira yapılan hareketlerde Mevla’ya karşı sorumluluğunu unutmamalı insan. Ve hesap vereceğini…



İşte sert ve haşin mizaçlı, celadetli bir zat olan Ömer bin Hattab’ın sözü: ’’Ey Kabe! Seni bin kere yıksam tekrar yapabilirim. Fakat kırılan bir kalbi asla!..’’

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

bir gün bakıyorsun
o sevgiyle,tatlı gülümsemeyle
bakan yüzü ertesi gün
seni son derece yaralıyor
bir gün''seni çok seviyorum''
diyor ve ertesi gün
başkalarıyla geziniyor
işte bu yüzden aşka inanmıyorum
''seni seviyorum''dillerde oyuncak olmuş
gözlerse yalanla kurulmuş
o sahte oyunların bir aracı
doğru çok yanıltıcı
ve dudaklar odak noktası
hevesini aldı mı kullanılmış mal gibi
kenara bırakıyor
hep unutuluyor
karşıdakinin bir kalbi olduğu
vicdan desen
o tatmadıkları tek duygu
işte bu yüzden aşka inanmıyorum
birtakım şeyler olmaz ayrılırsınız
bakarsın ki bir gün
arkadaşına kaptırmış pençesine
orda yıkılırsın
ama onun umrunda olmaz
onu da bırakır
başkasına gecer
yani öyle ki
aşk eski bir yalana dönmüş
aşk gül gibi solmuş
kelebeğin bir günlük ömrü olmuş
biz gibilerin anlatmaya doyamadığı
kimi zaman kelimelere sığdıramadığı aşk
2 günlük ilişkilerin adı olmuş
yani ''aşk'artık benliğini kaybetmiş
ve bunlardan ötürü
AşKa İnAnMıYoRuM....!

siz ınanıyor musunuz ???

Cevap: Şiir Kokan Kadın
 

işte Gidiyorum,
Bir şey demeden, arkamı Dönmeden,
Şikayet etmeden, hiçbir şey almadan,
Bir şey vermeden,
Yol ayrılmış görmeden,
Gidiyorum...

Hayat mutsuzlukla harcanacak kadar uzun değil sevgilim. Dışarıda bir yaşam var,
heyecanlarıyla, mutluluklarıyla, cıvıl cıvıl akan bir yaşam. Biz burada "biz"
olabilmenin kavgasını verirken, ve tüm mutsuzluğumuza rağmen bunu başaramazken,
dışarıda bir yaşam geçiyor. Doğan her güneş için ömürden gidiyor derler.
Ömrümüzden gidiyor sevgilim. Hayat ellerimizden akıp gidiyor...

Madem ki istiyorsun öyleyse durma git
Beni düşünme rahat ol yalnız kalabilirim
Sende bilirsin hiç bir acı sonsuza dek sürmez
Hatta her an yeniden sevebilirim

Mutlu olmak istedim ben sadece. Seninle ve mutlu olmak istedim. Sensiz mutlu
olmamın imkanı yoktu sanki. Öyle çok sevdim ki seni, sen olmazsan gülemem, sen
olmazsan yaşamayı sevemem gibi gelmişti. Oysa çok sevmek yetmiyormuş mutlu olmak
için. Tek istediğim mutlu olmaktı. Seninle mutsuz olmaktansa, sensiz mutsuz
olmayı kabulleniyorum şimdi. Belki sadece birimiz mutlu olabiliriz böylece...

Senin mutluluğun benim sevincimdir sevgilim...

Ne küslük var ne pişmanlık var kalbimde
Yürüyorum sanki senin yanında
Sesin uzaklaşır her bir adımda
Ayak izim kalmadan Gidiyorum...

Seninle olmak her şeye değer demek isterdim sana. Seninle olmak için mutsuzluğu
göze alabilirim demek isterdim. Ama olmadı. "biz" olmayı başarabilseydik,
sınırsız, çıkarsız sevebilseydik, belki. Sana karşı hiçbir kızgınlık yok içimde.
Sen her zaman seveceğim ama mutsuzluk içinde anımsadığım hoş bir anı olacaksın.

İkimiz içinde doğru olan böylesi git
İnan bana sandığın kadar üzgün değilim
İçimde yepyeni bir hayata başlamanın
Sevinci ve heyecanı var artık git...

Belki böylesi doğruydu. Hiç doğru insan olamadık birbirimiz için. Doğru yaşam
değildi. Doğru zaman değildi. Oysa çok sevdim seni. Sen her zaman çok sevdiğim
ve asla unutmak istemeyeceğim acı bir anı olarak kalacaksın sevgilim.

Git...
Git...me dur ne olursun
Gitme kal yalan söyledim
Doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim
Aramızda yaşanacak yarım kalan bir şeyler var
Gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim...