.
.
. "inanç perdesi ne kadar kalınsa akıl güneşi o kadar geç doğar" diye. oradaki inancı; sevmek, değer vermek ve bir çok kıstas ile değiştirebiliriz
.
.
.
Madem laf lafı açtı,devam edeyim.
O kuyuya düşüyoruz işte ister istemez. Yine bir söz vardır, onu da çok severim. "inanç perdesi ne kadar kalınsa akıl güneşi o kadar geç doğar" diye. oradaki inancı; sevmek, değer vermek ve bir çok kıstas ile değiştirebiliriz
.
Ben o kuyuya düştüm. Çırpınıyorum boğulmamak için, çıkmak istesem de çıkamıyorum.
Ama çıkarsam da bir daha o kuyunun yanına bile yaklaşmam herhalde![]()
.
. Ama sonra orası bir patladı, ne ev kaldı, ne de manzara
).
. Bir kez o manzarayı görmek için hayatımızı heba etmek yerine, sonsuz bir manzara için o yoldan dönmek zor olmasa gerek.
. Bu aralar fazlaca doluyum da
.
Kalp ile hareket edince, işte insan manzaraya kapılıyor. Eskiden ümramiye çöplüğü vardı. Orada yaşayanlar için manzara idi orası adeta, ama öyle miydi. Ama ne yapsın, evleri orada. Ama sonra orası bir patladı, ne ev kaldı, ne de manzara
).
Hayatta böyle işte. Kalp ile değil de mantık ile düşününce, aslında ne kadar aptal olduğumuzu görüyoruz. Hayata bir kere geldik, gittiğimiz yok uçurumsa, manzaranın ne önemi var ki. Bir kez o manzarayı görmek için hayatımızı heba etmek yerine, sonsuz bir manzara için o yoldan dönmek zor olmasa gerek.
Kusura bakmayın, kafanızı şişirdi isem. Bu aralar fazlaca doluyum da
![]()
.