316Beğeni(ler)
Bazen kalbime oturan o huzursuzluğun sebebini şimdi daha iyi anlıyorum.
Ve sevdiğim gibi sevilmeyeceğimi de.
Mantığımla kalbimin çatışmasında defalarca yenik düşüp, kimin haklı olduğunu çözümleyemedim.
Kalbimi dinledim, hep dinledim. Dinlememem gerektiğini bile bile.
Sevgi dilencisi olan kalbimin hep azla yetinmeye sevgi kırıntılarıyla doymaya çalışması, kendini avutması.
Hep birilerinin kalbinde başkalarının açtığı yaralar var. Ve hiçbir zaman o birilerinin yerini dolduramayacağız.
Ne kadar sevsekte bir giden kadar yer etmiyor varlığımız.
Birilerinin gönlünde çiçek açtıranların gidişiyle solan çiçeklerin suyu olamıyoruz malesef. Ne kadar sevsekte can veremiyoruz.
Kalbindeysem neden hep hayatının kıyısındaydım. Kalpte olan özlenmez mi?
Özleyenin sadece kendim olduğumu fark edince kalbimi nasıl kandırdığımı da fark ettim.
İnsan estikçe özledikçe arar sorar merak eder. Küçük bir dokunuş bile bazen bir çok söylenmiş güzel sözlerin üstüne çıkabilir.
Ne çok koşmuşum, dizlerim kanasada koşmaya devam etmişim. Yetişemediğimi görememişim.
Yine ne çok konuşturmuşum söz hakkı vermişim kalbime. Şşşttt artık sus ve uslan biraz!
Sus ve o kıyıda bekle. İçeri girmeye çalıştıkça fırtınada savrulduğunu gör. Ve şunu bil kalbim;
"Eğer o kapı sana içeriden açılmamışsa giremezsin"
Zorlama artık!
~ Zeze
Cevap: Bir gün daha eksildi ömürden
25 August 2020
Yüreğinizi güzelleştirin. Çünkü bir ömür sizinle...
To view links or images in signatures your post count must be 0 or greater. You currently have 0 posts.
To view links or images in signatures your post count must be 0 or greater. You currently have 0 posts.
Normal
